China

WTC.nl - World Ticket Center. Elke reis, zo geregeld!

Displaying 1 - 39 of 39

Naam erfgoed:

Bergresidentie en afgelegen tempels van Chengde

Foto 1
Foto 2Foto 2

Bergresidentie en afgelegen tempels van Chengde

Beschrijving erfgoed

Chengde is een stad in de noordoostelijke provincie Hebei, ongeveer 200 kilometer ten noorden van Peking. Bevolkingsaantal in 2001 was ca. 700.000. De stadsprefectuur heeft 3,6 miljoen inwoners.

De stad is het meest bekend als de zomerresidentie van de keizers uit de vroege Qing-dynastie. Zij lieten hier in de 18e eeuw een toevluchtsoord in de bergen bouwen, omringd door muren. Het werd voorzien van parken met meertjes, pagodes en paleizen. Buiten deze muren liggen de acht buitenste tempels. Deze zijn gebouwd in architectuurstijlen uit heel China. De meest indrukwekkende reproductie is de Putuo Zongcheng, gebouwd naar het voorbeeld van de Potala in Lhasa, Tibet. Het toevluchtsoord in de bergen en de buitenste tempels zijn een UNESCO Werelderfgoed sinds 1994.

Land(en)

  • China

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Provincie

Hebei

Plaats

Peking

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

40° 58′ NB, 117° 56′ OL

UNESCO-volgnummer

703

Inschrijvingsjaar

1994

Criteria

  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
Naam erfgoed:

Beschermd gebied van drie parallelle rivieren in Yunnan

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3

Beschermd gebied van drie parallelle rivieren in Yunnan

Beschrijving erfgoed

Het beschermd gebied van de drie parallelle rivieren in Yunnan is gelegen in het bergachtige noordwesten van de Chinese provincie Yunnan waardoorheen drie van 's werelds langste rivieren stromen: de Jangtsekiang, de Mekong en de Salween. Het werd in 2003 door de UNESCO opgenomen in de werelderfgoedlijst. Het beschermd gebied is verspreid over 15 verschillende deelgebieden met een totale oppervlakte van 9.394 km² met daaromheen bufferzones met een oppervlakte van 7.589 km². Deze deelgebieden liggen verspreid over een oppervlakte van 180 km breed en met een lengte van 310 km van noord naar zuid. Hier stromen, gedurende meer dan 300 km, drie van 's werelds langste rivieren parallel aan elkaar, gescheiden door bergen met toppen van meer dan 6.000 meter, waarna zij hun stroom vervolgen, ieder in een compleet andere richting.

Land(en)

  • China

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Provincie

Yunnan

Soort erfgoed

Natuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

27° 54′ NB, 98° 24′ OL

UNESCO-volgnummer

1083

Inschrijvingsjaar

2003

Criteria

  • VII. het bevat buitengewone natuurverschijnselen of gebieden van buitengewone natuurlijke schoonheid en esthetisch belang
  • VIII. het is een bijzonder voorbeeld van belangrijke lopende ecologische en biologische processen in de evolutie en ontwikkeling van ecosystemen op het land, in zoet water, aan de kust en in en op zee, en van gemeenschappen van planten en dieren.
  • IX. het herbergt de belangrijkste natuurlijke onderkomens voor het behoud van biodiversiteit, inclusief die welke bedreigde soorten herbergen van buitengewone, universele betekenis
  • X. Het is een gebied met een exceptionele, natuurlijke schoonheid.
Naam erfgoed:

Chinese Muur

Foto 1

Chinese Muur

Beschrijving erfgoed

De Chinese Muur of Grote Muur is een uit aarde en stenen opgetrokken verdedigingslinie in het noorden van China. De ruim 6.000 kilometer lange muur, die in het Chinees lange muur van 10.000 li heet, moest het Chinees Keizerrijk beschermen tegen vijandelijke nomadische ruitervolkeren. Het complex strekt zich uit van Shanhaiguan, een stadswijk van Qinhuangdao aan de Golf van Bohai, tot de Jiayupas, nabij de stad Jiayuguan in de provincie Gansu. De gehele verdedigingslinie, inclusief verdedigingsgroeven van 359 kilometer en 2.232 kilometer aan natuurlijke grenzen (rivieren, heuvels en bergen), heeft een lengte van 8.850 kilometer.[1]

De huidige Grote Muur is grotendeels tot stand gekomen ten tijde van de Ming-dynastie (1368-1644), maar verdedigingsmuren hebben een lange historie in China. Al in de Periode van Lente en Herfst (722 v.Chr. - 481 v.Chr.) werden deze gebouwd door de talrijke staten uit die tijd. De eerste keizer van de Qin-dynastie, Qin Shi Huangdi, die China na een periode van oorlogen in 221 v.Chr. onder zijn heerschappij verenigde, versterkte bestaande muren en voegde deze samen tot een uitgestrekte verdedigingsbarrière aan de noordgrens van zijn rijk.

Land(en)

  • China

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Provincie

Gansu

Plaats

Jiayuguan

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

40° 21′ NB, 116° 0′ OL

UNESCO-volgnummer

438

Inschrijvingsjaar

1987

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
  • VI. het is direct of tastbaar verbonden met gebeurtenissen of levende tradities, met ideeën, of geloof, met artistieke en literaire werken van bijzondere universele betekenis (de commissie beschouwt dit criterium alleen als toepasbaar in bijzondere omstandigheden en alleen in combinatie met een ander cultureel of natuurlijk criterium op de lijst)
Naam erfgoed:

Cultuurlandschap van het Westelijke Meer van Hangzhou

Foto 1

Cultuurlandschap van het Westelijke Meer van Hangzhou

Beschrijving erfgoed

Het Westelijke Meer is een meer gelegen in de Chinese stad Hangzhou. Het is beroemd om zijn natuurschoon, en de vele historische bezienswaardigheden, zoals tuinen, paviljoenen en pagodes. In 2011 is het opgenomen in de Werelderfgoedlijst van UNESCO.

Het meer is door de industrialisatie in de omgeving al een aantal jaar zwaar vervuild. De stank is enorm en een slokje van het meerwater kan tot hevige diarree leiden. Af en toe is de vervuiling zo erg dat alle vissen in het meer dood gaan en met honderdduizenden boven komen drijven. Om de milieubelasting van het meer te verlagen zijn meer dan zevenduizend mensen gedwongen verhuisd naar een ander gebied, omdat hun rioolpijpen naar het meer leidden, waardoor al het vuile water in het meer terechtkwam. De lokale overheid probeert het ecologische evenwicht in het meer te herstellen.

Land(en)

  • China

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Plaats

Hangzhou

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

30° 15′ NB, 120° 8′ OL

UNESCO-volgnummer

1334

Inschrijvingsjaar

2011

Criteria

  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • VI. het is direct of tastbaar verbonden met gebeurtenissen of levende tradities, met ideeën, of geloof, met artistieke en literaire werken van bijzondere universele betekenis (de commissie beschouwt dit criterium alleen als toepasbaar in bijzondere omstandigheden en alleen in combinatie met een ander cultureel of natuurlijk criterium op de lijst)
Naam erfgoed:

Cultuurlandschap van rijstterrassen van de Hani in Honghe

Foto 1

Cultuurlandschap van rijstterrassen van de Hani in Honghe

Beschrijving erfgoed

Het cultuurlandschap van rijstterrassen van de Hani in Honghe is een ruim 16.000 hectare groot gebied in het zuiden van de Chinese provincie Yunnan. Het gebied is in 2013 opgenomen in de werelderfgoedlijst van de UNESCO.

Het cultuurlandschap wordt gekenmerkt door de spectaculaire rijstterrassen die zich uitstrekken over de hellingen van het Ailao Shan-gebergte tot aan de oevers van de Rode Rivier. De Hani hebben deze terrassen in de afgelopen 1300 jaar gebouwd. Via een ingenieus systeem van kanalen wordt het water van de beboste bergtoppen naar de terrassen geleid. Het belangrijkste landbouwgewas van de streek is rode rijst, ondersteund door waterbuffels, rundvee, eenden, vis en paling.

De Hani leven in 82 dorpen van 50 tot 100 huishoudens tussen de bergtoppen en de terrassen. De paddenstoelvormige huizen in de dorpen zijn gebouwd met muren van aangestampte aarde en rieten daken. De Hani handhaven daar hun traditionele levenswijze, waarin de verering van de zon, de maan, bergen, rivieren en bossen en andere natuurverschijnselen nog steeds een belangrijke rol spelen.

Land(en)

  • China

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Provincie

Yunnan

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

UNESCO-volgnummer

1111

Inschrijvingsjaar

2013

Criteria

  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • V. het is een bijzonder voorbeeld van een traditionele menselijke bewoning of landgebruik, dat een cultuur (of culturen) vertegenwoordigt, in het bijzonder wanneer het kwetsbaar is geworden ten gevolge van onomkeerbare veranderingen
Naam erfgoed:

Dazu

Foto 1

Dazu

Beschrijving erfgoed

Dazu is een stadje in de provincie Chongqing in het middenwesten van China. Nabij zijn de Rotssculpturen van Dazu te zien, een monument van het werelderfgoed. De sculpturen gaan terug tot de 7e eeuw en zijn zowel door boeddhistische, confucianistische als taoïstische filosofieën beïnvloed. In totaal zijn er 75 beschermde plekken met zo'n 50.000 beelden. Meer dan 100.000 Chinese karakters zijn in de rotsen gehakt.
De eerste sculpturen stammen uit 650, ten tijde van de vroege Tang-dynastie. De belangrijkste periode was tegen het eind van de 9e eeuw, toen Wei Junjing, de prefect van Changzhou, op de berg Beishan met sculpturen begon. In 1999 werden de sculpturen tot werelderfgoed verklaard. UNESCO verklaarde "...hun esthetische kwaliteit, hun rijke diversiteit aan onderwerpen, zowel seculier als religieus, en het licht dat zij werpen op het alledaagse leven van China gedurende deze periode. Zij vormen een bijzonder bewijs van de harmonieuze synthese van boeddhisme, taoïsme en confucianisme."

Land(en)

  • China

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Provincie

Chongqing

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

29° 22′ 58″ NB, 105° 28′ 21″ OL

UNESCO-volgnummer

912

Inschrijvingsjaar

1999

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
Naam erfgoed:

Gouden bergen van Altaj

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3
Foto 4Foto 4

Gouden bergen van Altaj

Beschrijving erfgoed

De Altaj of het Altajgebergte is een gebergte in Centraal-Azië. Het is gelegen op de plaats waar Rusland, China, Mongolië en Kazachstan bij elkaar komen en beslaat een groot stuk van de Russische autonome republiek Altaj.
In het gebergte ontspringen de beide bronrivieren van de Ob (de langste rivier van Rusland), namelijk de Katoen en de Bieja, waarvan de laatste haar bron heeft in het grootste meer van de Altaj, het Teletskojemeer, dat vooral door de Tsjoelysjman gevoed wordt.
Het Altajgebergte wordt algemeen beschouwd als een van de mooiste gebieden van Siberië, mede doordat industrie er vrijwel niet aanwezig is en de westerse toerist het gebied nog niet heeft ontdekt.

Land(en)

  • China
  • Kazachstan
  • Mongolië
  • Rusland

Continent

  • Azië
  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Provincie

Altaj

Soort erfgoed

Natuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

45° 0′ NB, 99° 0′ OL

UNESCO-volgnummer

768

Inschrijvingsjaar

1998

Criteria

  • X. Het is een gebied met een exceptionele, natuurlijke schoonheid.

Criteria uitleg

Sinds 2005 is er één set van 10 criteria, waarbij een erfgoed aan minimaal één moet voldoen.
Erfgoed criteriapunten:

Naam erfgoed:

Grotten van Longmen

Foto 1

Grotten van Longmen

Beschrijving erfgoed

De Grotten van Longmen zijn gelegen op 12 km ten zuiden van Luoyang in de provincie Henan, China. De grotten liggen langs de Yí-rivier en vormen een voortzetting van de in Datong, met de grotten van Yungang, begonnen traditie van de grottempelbouw.

Het Longmen Caves Research Institute heeft becijferd dat er 2345 grotten en nissen aanwezig zijn, met 43 pagodes, 2800 inscripties en meer dan 100.000 boeddhistische beelden en beeldjes. Ze vormen de grootste verzameling van Chinese kunst uit de late Noordelijke Wei-dynastie en de Tang-dynastie een zijn ontstaan in de periode van 494 tot 907 n.Chr.

Land(en)

  • China

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Provincie

Henan

Plaats

Luoyang

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

34° 28′ 0″ NB, 112° 28′ 0″ OL

UNESCO-volgnummer

1003

Inschrijvingsjaar

2000

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
Naam erfgoed:

Grotten van Yungang

Foto 1

Grotten van Yungang

Beschrijving erfgoed

De grotten van Yungang zijn oude boeddhistische tempelgrotten, die in honingraatvorm uitgehouwen zijn in de zuidwand van het Wuzhoe Shangebergte. De grotten met de daarin eveneens uitgehouwen beelden en beeldjes, strekken zich uit over een lengte van bijna een kilometer in de vallei van de rivier de Shri li, ongeveer 16 kilometer ten zuidwesten van Datong in het noorden van de provincie Shanxi. Het oudste gedeelte kwam tot stand tussen 460 en 525 onder de Noordelijke Wei-dynastie. Het complex telt 252 grotten met daarin meer dan 51.000 beelden en beeldjes, in grootte variërend van 17 meter tot enkele centimeters. Het merendeel betreft boeddha's en boddhisattva's, vaak van monumentale afmetingen, maar ook in minuscule vorm in hele reeksen. Daarnaast zijn er beelden van hemelse wezens zoals feeën en muzikanten, die het geluk van de Verlichte uitbeelden en meer aardse figuren, die in de legende rond het leven van Boeddha Gautama een rol spelen.

Land(en)

  • China

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Provincie

Shanxi

Plaats

Datong

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

40° 6′ 35″ NB, 113° 7′ 20″ OL

UNESCO-volgnummer

1039

Inschrijvingsjaar

2001

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
Naam erfgoed:

Het Grote Kanaal

Foto 1

Het Grote Kanaal

Beschrijving erfgoed

Het Grote Kanaal is een kanaal in China en één van de langste ter wereld. De oudste gedeeltes zijn 500 jaar voor de jaartelling aangelegd. Het kanaal verbindt verschillende rivierbekkens en een groot aantal meren met elkaar. Het kanaal is in totaal 1794 kilometer lang. Het staat ook bekend onder de namen; Groot Kanaal, Groot Kanaal van China, het Grote Kanaal van China, het Keizerskanaal, het Grote Kanaal Peking-Hangzhou en als Groot Kanaal Beijing-Hangzhou.

Het is door de jaren heen altijd een belangrijke verbinding geweest tussen het noorden en zuiden van het vasteland van China, vooral voor het transport van goederen. Het kanaal is bevaarbaar tussen Hangzhou en Jining.

Het kanaal is opgesplitst in zeven gedeeltes: (van zuid naar noord):

- Jiangnan-kanaal
- Li-kanaal
- Zhong-kanaal
- Lu-kanaal
- Zuidelijk Kanaal
- Noordelijk Kanaal
- Tonghui(-rivier)

Land(en)

  • China

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

UNESCO-volgnummer

1443

Inschrijvingsjaar

2014

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
  • VI. het is direct of tastbaar verbonden met gebeurtenissen of levende tradities, met ideeën, of geloof, met artistieke en literaire werken van bijzondere universele betekenis (de commissie beschouwt dit criterium alleen als toepasbaar in bijzondere omstandigheden en alleen in combinatie met een ander cultureel of natuurlijk criterium op de lijst)
Naam erfgoed:

Historisch ensemble van het Potala Paleis in Lhasa

Foto 1

Historisch ensemble van het Potala Paleis in Lhasa

Beschrijving erfgoed

Het Potalapaleis in Lhasa (Tibet, China), was het winterpaleis van onder andere de dalai lama's, totdat de veertiende dalai lama naar McLeod Ganj, nabij Dharamsala in India vluchtte.
Het is gebouwd op de berg Marpori in Lhasa. Het ligt enkele kilometers van de oude kern van de stad vandaan. De berg steekt zo'n 130 m boven het omliggende dal uit. Onderaan de berg ligt het dorp Zhöl met onder meer de pilaar van Zhöl waarop een aantal inscripties die de oudst bekende voorbeelden zijn van het Tibetaanse schrift.

Het paleis is gebouwd op een plek waar mogelijk in de zevende eeuw een burcht was gebouwd door Songtsen Gampo. In 1648 werd door de vijfde dalai lama het zogenaamde 'Potrang Karpo' of 'witte paleis' gebouwd. Deze dalai lama gaf het de naam Potala naar het Potolaka, de naam voor het mythische paleis van de boddhisattva Avalokiteshvara

Na diens dood werd in 1694 het 'Potrang Marpo' of 'rode paleis' afgebouwd. De laatste verandering vond plaats in 1922 toen de dertiende dalai lama veel renovaties doorvoerde en twee verdiepingen bijbouwde.

Naast het Potalapaleis maken het Norbulingka en Jokhang sinds 2000 en 2001 ook deel uit van de werelderfgoedbenoeming. Verder staat het sinds 1961 op de lijst van culturele erfgoederen in de Tibetaanse Autonome Regio.

Land(en)

  • China

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Plaats

Lhasa

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

29° 39′ 35″ NB, 91° 7′ 1″ OL

UNESCO-volgnummer

707

Inschrijvingsjaar

1994

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
  • VI. het is direct of tastbaar verbonden met gebeurtenissen of levende tradities, met ideeën, of geloof, met artistieke en literaire werken van bijzondere universele betekenis (de commissie beschouwt dit criterium alleen als toepasbaar in bijzondere omstandigheden en alleen in combinatie met een ander cultureel of natuurlijk criterium op de lijst)
Naam erfgoed:

Historische monumenten van Dengfeng in Het Centrum van Hemel en Aarde

Foto 1
Foto 2Foto 2

Historische monumenten van Dengfeng in Het Centrum van Hemel en Aarde

Beschrijving erfgoed

Dengfeng is een Chinees stadsarrondissement in de stadsprefectuur Zhengzhou. De historische stad is een voorstad 60 km ten zuidwesten van de miljoenenstad Zhengzhou, de provinciehoofdstad van de provincie Henan. Het stadsarrondissement telt 630.000 inwoners op een gebied van 1.220 km² of een bevolkingsdichtheid van 516,4 inw./km². De stad is bekend omwille van zijn religieus patrimonium, tot stand gekomen in een periode van meerdere millennia, en gespreid over negen Chinese dynastieën, met onder meer de boeddhistische Shaolin- en Fawangtempels en Chuzu- en Shaolinkloosters, de Taoïstische tempel Zhongyue en de Confucianistische Songyang academie.

In het gebied was er al een menselijke aanwezigheid in het Paleolithicum zoals artefacten in onder meer de Zhijigrot aantoonden. Een hogere cultuur, de Longshancultuur, ontstond in de regio van Dengfeng ten tijde van het Neolithicum. Hieruit groeiden de eerste Chinese staten. De stad werd toen nog aangeduid als Yangcheng. Yangcheng speelde een belangrijke rol in de Xia-dynastie als een van de twee hoofdsteden van het rijk. Hoewel niet meer de hoofdstad, bleef de regio van belang in de perioden van de Shang- en Zhou-dynastie.

De oude Chinese nederzettingen en steden zouden zich op de zuidflank van de heilige Chinese berg Song Shan bevonden hebben, meer specifiek ten zuiden van de toppen van de Shaoshi en de Taishi. De locatie was het centrum van Hemel en Aarde, de enige locatie op aarde waar astronomische observaties als accuraat beschouwd werden. De heilige attributen die aan de Song Shan aldus werden toegeschreven, hielpen de heersers van de oude dynastiën hun macht in stand te houden.

Wanneer in de loop van de Han-dynastie het boeddhisme ingang vindt in China, worden een aantal boeddhistische tempels rond de Song Shan bergketen gebouwd, waaronder de Huishantempel, de Songyuetempel en de Shaolintempel. De poorten zijn de restanten van de oude Han tempels en behoren tot de oudste religieuse bouwwerken van China. Keizerin Wu Zetian riep de god van de Song Shan uit tot de Heerser van de Centrale Hemel,keizer Tang Xuanzong benoemde de god als de Koning van de Centrale Hemel en breidde de Zhongyuetempel uit. De Song-dynastie bood verdere keizerlijke ondersteuning voor de uitbouw van een aantal tempels, en de bouw van de Songyang academie. In de Yuan-dynastie werd het astronomisch observatorium gebouwd in het nabijgelegen dorp Gaocheng naast 44 pagodes. De Ming-dynastie was het tijdperk van de grootste en rijkste uitbouw van het religieus patrimonium van Dengfeng. Negen zalen en 143 pagodes uit deze periode bleven bewaard. De verbeterde astronomische inzichten, met de aarde als bolvormig lichaam leiden tot het verlaten van de theorieën waarin het gebied als Centrum van de Aarde werd aangeduid. Van de architecturale uitbreidingen tijdens de Qing-dynastie blijft nog het meest bewaard, waaronder 34 tempelbouwwerken en heel wat renovaties en vernieuwingen van de oudere gebouwen.

Land(en)

  • China

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Provincie

Henan

Plaats

Zhengzhou

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

34° 27′ NB, 113° 2′ OL

UNESCO-volgnummer

1305

Inschrijvingsjaar

2010

Criteria

  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • VI. het is direct of tastbaar verbonden met gebeurtenissen of levende tradities, met ideeën, of geloof, met artistieke en literaire werken van bijzondere universele betekenis (de commissie beschouwt dit criterium alleen als toepasbaar in bijzondere omstandigheden en alleen in combinatie met een ander cultureel of natuurlijk criterium op de lijst)
Naam erfgoed:

Hoofdsteden en graven van het oude koninkrijk Koguryo

Foto 1

Hoofdsteden en graven van het oude koninkrijk Koguryo

Beschrijving erfgoed

De hoofdsteden en graven van het oude koninkrijk Koguryo zijn in 2004 opgenomen in de werelderfgoedlijst van de UNESCO. Dit cultureel erfgoed omvat de resten van drie steden, Wu Nu Shan, Gungnae-seong en Hwando, en veertig graftombes van het koninkrijk Koguryo. Tussen 277 v.Chr. en 688 na Chr. omvatte dit rijk de noordelijke helft van Korea en delen van Noord-China.

De drie steden waren bergvestingen. Gungnae-seong was een ondersteunende hoofdstad van Koguryo. Pyongyang in het huidige Noord-Korea was de voornaamste hoofdstad van het rijk. In het bergfort Hwando zijn een paleis en 37 graftombes opgegraven. De tombes tonen de grote invloed van de Chinese cultuur op het koninkrijk. De plafonds van deze tombes zijn zo vernuftig gebouwd dat ze zonder zuilen een grote ruimte kunnen overspannen en tegelijkertijd de last van de bovengelegen stenen of aarden heuvel kunnen dragen.

Land(en)

  • China

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

UNESCO-volgnummer

1135

Inschrijvingsjaar

2004

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
  • V. het is een bijzonder voorbeeld van een traditionele menselijke bewoning of landgebruik, dat een cultuur (of culturen) vertegenwoordigt, in het bijzonder wanneer het kwetsbaar is geworden ten gevolge van onomkeerbare veranderingen
Naam erfgoed:

Huanglong

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3

Huanglong

Beschrijving erfgoed

Huanglong is een gebied van landschappelijke en historische betekenis in het noordwesten van de provincie Sichuan, China. Dit gebied staat bekend om zijn kleurrijke poelen, uitgestrekte bossen met een grote biodiversiteit, met sneeuw bedekte bergtoppen, watervallen en warmwaterbronnen. Huanglong is ook de thuisbasis van vele bedreigde diersoorten, waaronder de reuzenpanda. Het nationale park werd in 1992 uitgeroepen tot werelderfgoed.

Land(en)

  • China

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Provincie

Sichuan

Soort erfgoed

Natuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

32° 45′ NB, 103° 49′ OL

UNESCO-volgnummer

638

Inschrijvingsjaar

1992

Criteria

  • VII. het bevat buitengewone natuurverschijnselen of gebieden van buitengewone natuurlijke schoonheid en esthetisch belang
Naam erfgoed:

Hubei Shennongjia

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3

Hubei Shennongjia

Beschrijving erfgoed

Hubei Shennongjia is een natuurgebied in de Volksrepubliek China waarin nog enkele van de laatste oerbossen van Centraal China voorkomen, en de habitat van enkele unieke faunaspecies die enkel in deze regio te vinden zijn. Shennongjia is ook de naam van een speciaal bosbouwdistrict op arrondissementsniveau in de Chinese provincie Hubei. Het is het enige "bosdistrict" in China, in 1970 werd deze unieke status door de Chinese Raad van State erkend.

De gouden stompneusaap, de nevelpanter en de Aziatische zwarte beer zijn ook zeldzame of bedreigde diersoorten in het biosfeerreservaat. Het natuurgebied is ook een van de weinige gekende biotopen van de met uitsterven bedreigde Chinese reuzensalamander.

Het gebied werd erkend als UNESCO Biosfeerreservaat in 1992, was ook reeds een UNESCO geopark en werd tijdens de 40e sessie van de Commissie voor het Werelderfgoed in juli 2016 in Istanboel erkend als werelderfgoed natuur en toegevoegd op de werelderfgoedlijst. De kern van het beschermde gebied heeft een oppervlakte van 62.851 ha met een aanvullende bufferzone van 41.536 ha. In de werelderfgoederkenning werd ook bijkomend omgeven door dezelfde voornoemde bufferzone een tweede zone van 10.467 ha opgenomen van het beschermd landschap van Laojunshan, gelegen binnen hetzelfde arrondissement.

Land(en)

  • China

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Provincie

Hubei

Soort erfgoed

Natuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

31° 28′ 11″ NB, 110° 14′ 38″ OL

UNESCO-volgnummer

1509

Inschrijvingsjaar

2016

Criteria

  • IX. het herbergt de belangrijkste natuurlijke onderkomens voor het behoud van biodiversiteit, inclusief die welke bedreigde soorten herbergen van buitengewone, universele betekenis
  • X. Het is een gebied met een exceptionele, natuurlijke schoonheid.
Naam erfgoed:

Jiuzhaigou

Foto 1
Foto 2Foto 2

Jiuzhaigou

Beschrijving erfgoed

De Jiuzhaigou-vallei is een natuurreservaat en Nationaal park Jiuzhaigou in het noorden van de provincie Sichuan, in China. Het is beroemd om de gekleurde meren en watervallen op verschillende niveaus. Sinds 1992 is het park uitgeroepen tot UNESCO Werelderfgoed. De vallei van Jiuzhaigou ligt in het noordwesten van de provincie Sichuan, in de Tibetaans Qiang Autonome Prefectuur Aba, vlak bij de grens met de provincie Gansu, op 330 km van Chengdu. Het is onderdeel van het Arrondissement Jiuzhaigou, het voormalige Nanping County. De dichtstbijzijnde stad is Songpan en de dichtstbijzijnde luchthaven is Jiuzhai Huanglong Airport, op 80 kilometer afstand.

Land(en)

  • China

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Provincie

Sichuan

Soort erfgoed

Natuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

33° 13′ NB, 103° 55′ OL

UNESCO-volgnummer

637

Inschrijvingsjaar

1992

Criteria

  • VII. het bevat buitengewone natuurverschijnselen of gebieden van buitengewone natuurlijke schoonheid en esthetisch belang
Naam erfgoed:

Keizerlijke graven van de Ming- en Qing-dynastieën

Foto 1

Keizerlijke graven van de Ming- en Qing-dynastieën

Beschrijving erfgoed

De Keizerlijke graven van de Ming- en Qing-dynastieën zijn zeven groepen graftombes in vijf provincies van Oost-China, die door de UNESCO in de sessies van 2000, 2003 en 2004 zijn opgenomen in de werelderfgoedlijst.

De tombes zijn ontworpen volgens de Chinese principes van de geomantiek. De locaties werden gekozen vanuit de gedachte harmonie te creëren tussen de natuurlijke omgeving en de grafmonumenten. De tombes werden gebouwd in een breed dal met uitzicht op een gebergte in het noorden, terwijl in het oosten en het westen heuvelruggen als omlijsting dienden. De toegang tot de tombe werd verschaft door een kilometers lange hoofdweg die 'Weg de Geesten' werd genoemd.

Land(en)

  • China

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Provincie

vijf provincies van Oost-China

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

UNESCO-volgnummer

1004

Inschrijvingsjaar

2000

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
  • VI. het is direct of tastbaar verbonden met gebeurtenissen of levende tradities, met ideeën, of geloof, met artistieke en literaire werken van bijzondere universele betekenis (de commissie beschouwt dit criterium alleen als toepasbaar in bijzondere omstandigheden en alleen in combinatie met een ander cultureel of natuurlijk criterium op de lijst)
Naam erfgoed:

Klassieke tuinen van Suzhou

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3

Klassieke tuinen van Suzhou

Beschrijving erfgoed

Suzhou is een stadsprefectuur en stad in het zuiden aan de Jangtsekiang in de oostelijke provincie Jiangsu in de Volksrepubliek China. Suzhou is één van de oudste steden in de delta van de Jangtsekiang en was eeuwenlang groter dan Shanghai. De stad is in 504 voor Chr. opgericht door Koning Helü van Wu. Hij liet een muur bouwen, waarvan nu nog vier delen bestaan. Binnen de muur werd een stad gebouwd, die naar hem de Great City of Helü werd genoemd, en langs de stadsmuur werd een gracht gegraven. De oude stad heeft een oppervlakte van ruim 14 hectare.

Land(en)

  • China

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Plaats

Suzhou

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

31° 19′ NB, 120° 36′ OL

UNESCO-volgnummer

813

Inschrijvingsjaar

1997

Uitbreidingsjaar

2000

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
  • V. het is een bijzonder voorbeeld van een traditionele menselijke bewoning of landgebruik, dat een cultuur (of culturen) vertegenwoordigt, in het bijzonder wanneer het kwetsbaar is geworden ten gevolge van onomkeerbare veranderingen
Naam erfgoed:

Landschap rond de berg Emei, inbegrepen het gebied van de Grote Boeddha van Leshan

Landschap rond de berg Emei, inbegrepen het gebied van de Grote Boeddha van Leshan

Beschrijving erfgoed

Emei Shan is een van de vier heilige boeddhistische bergen in China. De berg is gewijd aan bodhisattva Samantabhadra. Boeddhisten komen naar Emei Shan op bedevaart. In de 16e en 17e eeuw werd in de boeddhistische kloosters op de berg voor het eerst Shaolin Kung Fu beoefend door de boeddhistische monniken.
Emei Shan werd in 1996 een UNESCO erfgoed. De berg is 3099 meter hoog en ligt in de Chinese provincie Sichuan.

Land(en)

  • China

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Provincie

Sichuan

Soort erfgoed

Gemend erfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

29° 31′ NB, 103° 20′ OL

UNESCO-volgnummer

7798

Inschrijvingsjaar

1996

Criteria

  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
  • VI. het is direct of tastbaar verbonden met gebeurtenissen of levende tradities, met ideeën, of geloof, met artistieke en literaire werken van bijzondere universele betekenis (de commissie beschouwt dit criterium alleen als toepasbaar in bijzondere omstandigheden en alleen in combinatie met een ander cultureel of natuurlijk criterium op de lijst)
  • X. Het is een gebied met een exceptionele, natuurlijke schoonheid.
Naam erfgoed:

Lijiang

Foto 1
Foto 2Foto 2

Lijiang

Beschrijving erfgoed

Lijiang is een oude stad en stadsprefectuur in het noordwesten van de zuidwestelijke provincie Yunnan, Volksrepubliek China. De stad staat bekend om zijn unieke Naxi-cultuur. De Naxi stammen af van Tibetaanse nomaden. Ze hebben een matriarchale familietraditie en een eigen schrift dat meer dan 1000 jaar oud is.

Door zijn systeem van waterwegen en bruggen wordt Lijiang ook wel het "Venetië van het Oosten" genoemd. Het is een UNESCO Werelderfgoed sinds 1997.

Land(en)

  • China

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Provincie

Yunnan

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

26° 53′ NB, 100° 14′ OL

UNESCO-volgnummer

811

Inschrijvingsjaar

1997

Criteria

  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
  • V. het is een bijzonder voorbeeld van een traditionele menselijke bewoning of landgebruik, dat een cultuur (of culturen) vertegenwoordigt, in het bijzonder wanneer het kwetsbaar is geworden ten gevolge van onomkeerbare veranderingen
Naam erfgoed:

Mogao-grotten

Foto 1

Mogao-grotten

Beschrijving erfgoed

De Mogao-grotten zijn boeddhistische tempelgrotten op ongeveer 25 km afstand van het stadscentrum van Dunhuang, Jiuquan, in de Chinese provincie Gansu.

Tussen ongeveer de 4e tot en met de 12e eeuw hebben boeddhistische monniken hier ongeveer 1000 grotten geslagen in de zandsteenrotsen en versierd met boeddhistische kunst, zoals boeddhabeelden, sculpturen en muurschilderingen. Begin 21e eeuw zijn nog 492 grotten bewaard gebleven en voor een deel toegankelijk voor toerisme. De grotten staan sinds 1961 op de lijst erfgoederen van China en sinds 1987 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.

In 1900 ontdekte de Chinese monnik Wang Yuanlu hier een afgesloten grot met rond 50.000 manuscripten, de zogenaamde manuscripten van Dunhuang. De grot had vooral als een opslagplaats gefunctioneerd voor voornamelijk boeddhistische documenten, zoals soetras. Inwoners van Dunhuang en omgeving, reizigers, pelgrims en anderen moeten in de loop van de eeuwen duizenden, wellicht tienduizenden documenten hebben geschonken aan de boeddhistische instituten aldaar.

Na enige tijd was er geen andere oplossing dan die te bewaren in een opslagplaats, de grot 17. Aurel Stein introduceerde daarvoor de sindsdien gangbare term sacred waste. Dit soort opslagplaatsen komen in meer culturen voor, zoals de joodse genizah. De vondsten in de grot bij Dunhuang zijn dan ook vaak vergeleken met die van de Cairo Genizah.

Het afsluiten van de grot had waarschijnlijk vooral prozaïsche en triviale redenen. De grot had zijn functie vervuld. Uit de plattegronden die Aurel Stein van de grot maakte, wordt duidelijk dat die vrijwel geheel gevuld was met documenten en een aantal kunstvoorwerpen. Het is ook bekend,dat in het begin van de 11e eeuw de onmiddellijk daarnaast gelegen grot 16 gerestaureerd werd en nieuwe muurschilderingen kreeg. Ook esthetische redenen kunnen dus een reden voor sluiting van grot 17 zijn geweest. De grot moet kort na 1002 afgesloten zijn.

Land(en)

  • China

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Provincie

Gansu

Plaats

Dunhuang, Jiuquan

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

40° 2′ 14″ NB, 94° 48′ 15″ OL

UNESCO-volgnummer

440

Inschrijvingsjaar

1987

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
  • V. het is een bijzonder voorbeeld van een traditionele menselijke bewoning of landgebruik, dat een cultuur (of culturen) vertegenwoordigt, in het bijzonder wanneer het kwetsbaar is geworden ten gevolge van onomkeerbare veranderingen
  • VI. het is direct of tastbaar verbonden met gebeurtenissen of levende tradities, met ideeën, of geloof, met artistieke en literaire werken van bijzondere universele betekenis (de commissie beschouwt dit criterium alleen als toepasbaar in bijzondere omstandigheden en alleen in combinatie met een ander cultureel of natuurlijk criterium op de lijst)
Naam erfgoed:

Nationaal park Lushan

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3
Foto 4Foto 4

Nationaal park Lushan

Beschrijving erfgoed

De Lushan is een van de beroemdste bergen van China die in de provincie Jiangxi aan de oevers van de Jangtsekiang ligt. De berg heeft een hoogte van 1474 meter. De Lushan is tevens een nationaal park van China en staat sinds 1996 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.

Op de noordwestelijke helling van de berg ligt de Donglintempel, de plek waar de monnik Huiyuan in 402 het Zuiver Land-boeddhisme heeft ontwikkeld. De berg komt in meer dan 4000 gedichten voor.

Land(en)

  • China

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Provincie

Jiangx

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

29° 34′ NB, 115° 58′ OL

UNESCO-volgnummer

778

Inschrijvingsjaar

1996

Criteria

  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
  • VI. het is direct of tastbaar verbonden met gebeurtenissen of levende tradities, met ideeën, of geloof, met artistieke en literaire werken van bijzondere universele betekenis (de commissie beschouwt dit criterium alleen als toepasbaar in bijzondere omstandigheden en alleen in combinatie met een ander cultureel of natuurlijk criterium op de lijst)
Naam erfgoed:

Nationaal park Sanqingshan

Foto 1

Nationaal park Sanqingshan

Beschrijving erfgoed

Nationaal park Sanqingshan is gelegen in het noordoosten van de Chinese provincie Jiangxi. Het park wordt gekenmerkt door prachtige landschappen, granieten zuilen, watervallen, meren en bronnen. De belangrijkste bergtoppen zijn de Yujing, Yuxu en Yuhua .

Het park bevat ongeveer duizend soorten flora en 800 soorten fauna. De totale oppervlakte van het nationaal park is 2200 km². Sinds 2008 staat het op de werelderfgoedlijst van UNESCO.

Land(en)

  • China

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Provincie

Jiangxi

Soort erfgoed

Natuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

28° 55′ NB, 118° 3′ OL

UNESCO-volgnummer

1292

Inschrijvingsjaar

2008

Criteria

  • VII. het bevat buitengewone natuurverschijnselen of gebieden van buitengewone natuurlijke schoonheid en esthetisch belang
Naam erfgoed:

Oud gebouwencomplex in de Wudangbergen

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3

Oud gebouwencomplex in de Wudangbergen

Beschrijving erfgoed

De Wudangbergen , ook bekend als Wudang Shan, is een smal gebergte in het noordwesten van de Chinese provincie Hubei, net ten zuiden van de stad Shiyan. In het daoïsme is deze berg gewijd aan de god Beidi.

De Wudangbergen staan bekend om de vele daoïstische kloosters die daar te vinden zijn. Tijdens de Tang-dynastie (618-907) werd de eerste tempel gebouwd. De meeste kloosters zijn gebouwd tijdens de Ming-dynastie (14e-17e eeuw). Tijdens de Culturele Revolutie (1966-1976) werden sommige van de kloosters beschadigd. Vanwege de culturele en historische waarde zijn de kloosters in 1994 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO geplaatst.

Zhang Sanfeng, een taoïstische priester die door taoïsten als onsterfelijk werd beschouwd, leefde in de Wudangbergen.

Land(en)

  • China

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Provincie

Hubei

Plaats

Shiyan

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

32° 24′ NB, 111° 0′ OL

UNESCO-volgnummer

705

Inschrijvingsjaar

1994

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • VI. het is direct of tastbaar verbonden met gebeurtenissen of levende tradities, met ideeën, of geloof, met artistieke en literaire werken van bijzondere universele betekenis (de commissie beschouwt dit criterium alleen als toepasbaar in bijzondere omstandigheden en alleen in combinatie met een ander cultureel of natuurlijk criterium op de lijst)
Naam erfgoed:

Oude stad Ping Yao

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3

Oude stad Ping Yao

Beschrijving erfgoed

Pingyao is een Chinese stad op 715 km van hoofdstad Peking en op 80 kilometer van de provinciehoofdplaats Taiyuan. Pingyao ligt in de provincie Shanxi

Pingyao is de best bewaard gebleven omwalde stad van China. De stad telt 40.000 inwoners.

Pingyao is een bijzonder goed bewaard gebleven traditionele Han-stad. Om de stad ligt een compleet intacte stadswal uit de Ming dynastie (6 km lang). De oude tempels of huizen binnen de stad geven je een unieke blik op de architectuur en stadsplanning in het oude Keizerrijk China. Pingyao was tijdens de Ming- en Qing-dynastie een bloeiende handelsplaats, vandaar dat hier de eerste banken ontstonden en Pingyao zich ontplooide tot financieel hoofdkwartier van de Qing dynastie.

Bezienswaardigheden:

- Gebouwen in Ming-architectuur en de stadswallen.
- Rishengchang museum: oudste bankgebouw van China
- Wen Miao: zeer actieve confucianistische tempel met mooie afbeeldingen
- Shuanglinklooster: 7 km ten zuiden van Pingyao, zeer mooi tempelcomplex maar niet meer actief.
- Wang Jia Dayuan, impressionant woningcomplex rond een binnenplaats

Land(en)

  • China

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Provincie

Shanxi

Plaats

Pingyao

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

37° 12′ NB, 112° 9′ OL

UNESCO-volgnummer

812

Inschrijvingsjaar

1997

Criteria

  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
Naam erfgoed:

Reservaten van de reuzenpanda in Sichuan

Foto 1

Reservaten van de reuzenpanda in Sichuan

Beschrijving erfgoed

De reservaten van de reuzenpanda in Sichuan zijn zeven natuurreservaten en negen landschapsparken in de bergen van Qionglai en Jiajin in de Chinese provincie Sichuan. De reservaten herbergen meer dan 30{1868778b0ef24ece00e53609969dad8c6294dc3368eeee3e76a20c812951949f} van de zeer bedreigde reuzenpanda's in de wereld. Het gebied is in totaal ruim 9000 vierkante kilometer groot en is in 2006 opgenomen in de werelderfgoedlijst van de UNESCO.

Land(en)

  • China

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Provincie

Sichuan

Plaats

Jiajin

Soort erfgoed

Natuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

UNESCO-volgnummer

1213

Inschrijvingsjaar

2006

Criteria

  • X. Het is een gebied met een exceptionele, natuurlijke schoonheid.
Naam erfgoed:

Site van Xanadu

Foto 1
Foto 2Foto 2

Site van Xanadu

Beschrijving erfgoed

Xanadu of Shangdu was de zomerresidentie van Koeblai Khan die hij vanaf 1256 liet bouwen. De oorspronkelijke naam van de stad was Kaiping . De stad lag in het gebied van het huidige district Xilin Gol in Binnen-Mongolië. In 1260 werd daar de khuriltai georganiseerd waar Koeblai Khan na de dood in 1259 van Möngke Khan gekozen werd tot khagan van het Mongoolse rijk. Die verkiezing resulteerde in een strijd met zijn broer Ariq Boke over de feitelijke macht in het rijk. Tijdens die periode werd Kaiping het militaire hoofdkwartier van Koeblai Khan. Yanjing – het huidige Peking- werd de stad van waaruit de legers van Koeblai Khan werden bevoorraad.

In 1263 werd Kaiping hernoemd naar Xanadu. Xanadu bleef echter belangrijk. De khan en zijn belangrijkste staf verbleven ieder jaar van mei tot september in de stad. In die periode werden belangrijke religieuze rituelen uitgevoerd. Xanadu was tot aan 1328 de stad waar alle khuriltais werden georganiseerd.

Aan het eind van de periode van de Yuan-dynastie werd de stad door rebellen van de toen verboden Witte Lotus die opereerden onder de naam van de de Rode Hoofdbanden platgebrand. Tijdens de volgende Ming-dynastie werd in het resterende deel van de stad een garnizoen gelegerd. Rond 1430 werd de stad geheel verlaten.

Archeologisch onderzoek heeft duidelijk gemaakt dat Xanadu opgebouwd was uit drie grote vierkanten. Het eerste was een buitenste stad, daarnaast een keizerlijke stad die daar aan grensde en dan de kleinere paleisstad. Iets ten noorden van de buitenste stadsmuur lag een park en jachtgebied waar Koeblai Khan een verplaatsbaar paleis van bamboe bouwde.

Land(en)

  • China

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Plaats

Xanadu

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

42° 22′ NB, 116° 11′ OL

UNESCO-volgnummer

1389

Inschrijvingsjaar

2012

Criteria

  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
  • VI. het is direct of tastbaar verbonden met gebeurtenissen of levende tradities, met ideeën, of geloof, met artistieke en literaire werken van bijzondere universele betekenis (de commissie beschouwt dit criterium alleen als toepasbaar in bijzondere omstandigheden en alleen in combinatie met een ander cultureel of natuurlijk criterium op de lijst)
Naam erfgoed:

Taishan

Foto 1
Foto 2Foto 2

Taishan

Beschrijving erfgoed

De Heilige berg Taishan is een berg van historische en culturele betekenis ten noorden van de stad Tai'an, in de Chinese provincie Shandong. De hoogste piek is volgens de Chinese overheid 1.532,7 meter hoog en is vernoemd naar de Jadekeizer. Sinds 1987 staat de berg op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.

De Taishan is een van de vijf heilige bergen van het taoïsme en wordt beschouwd als belangrijkste van de vijf. Hij wordt geassocieerd met zonsopgang, geboorte, en vernieuwing. De berg wordt al zo'n 3000 jaar vereerd en is een van de belangrijkste ceremoniële centra van China. In het oude China werd hij beschouwd als de hoogste berg op aarde. Voor meer dan 2000 jaar kwamen de heersers van China hier om te offeren aan de hemel en aarde. Zes Chinese keizers hebben de berg beklommen.

De top kan worden bereikt via een 9 kilometer lange trap die uit 6293 treden bestaat, waarin een verschil van 1350 meter wordt overwonnen. Langs de route liggen elf poorten, veertien bogen, veertien kiosken en vier paviljoens. Elke gedeelte tussen twee traphekjes hebben een specifieke naam. In 2003 beklommen ongeveer 6 miljoen toeristen de berg en daarmee is het een van de meest beklommen bergen ter wereld.

Land(en)

  • China

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Provincie

Shandong

Plaats

Tai'an

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

36° 15′ NB, 117° 6′ OL

UNESCO-volgnummer

437

Inschrijvingsjaar

1987

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
  • V. het is een bijzonder voorbeeld van een traditionele menselijke bewoning of landgebruik, dat een cultuur (of culturen) vertegenwoordigt, in het bijzonder wanneer het kwetsbaar is geworden ten gevolge van onomkeerbare veranderingen
  • VI. het is direct of tastbaar verbonden met gebeurtenissen of levende tradities, met ideeën, of geloof, met artistieke en literaire werken van bijzondere universele betekenis (de commissie beschouwt dit criterium alleen als toepasbaar in bijzondere omstandigheden en alleen in combinatie met een ander cultureel of natuurlijk criterium op de lijst)
  • VII. het bevat buitengewone natuurverschijnselen of gebieden van buitengewone natuurlijke schoonheid en esthetisch belang
Naam erfgoed:

Tempel en begraafplaats van Confucius en het huis van de familie Kong in Qufu

Foto 1

Tempel en begraafplaats van Confucius en het huis van de familie Kong in Qufu

Beschrijving erfgoed

Confucius was een denker en sociaal filosoof uit het oude China, lang vóór de vorming van het Chinese keizerrijk tijdens de Periode van Lente en Herfst en wordt gezien als "Wanshishibiao", een voorbeeld voor alle leraren. Hij werd geboren als Kong Qiu in de stad Qufu in de Chinese staat Lu in de tegenwoordige provincie Shandong. In de Gesprekken van Confucius zijn 499 uitspraken die Confucius zou hebben gedaan, bewaard gebleven. De voorouders van Confucius waren grondbezitters in de staat Song, totdat zijn overgrootvader vanwege politieke ontwikkelingen gedwongen was te vluchten naar Lu. Daarna was de familie financieel steeds meer aan de grond geraakt. Confucius moest met diverse werkzaamheden, zoals het hoeden van vee, in zijn bestaan voorzien. Het grootste deel van leven was hij privéleraar, waarbij hij het ook als zijn taak zag de mensen te inspireren tot het goede en de teloorgang van de zeden tegen te gaan. Uiteindelijk had hij 3000 studenten waarvan er 70 als zeer begaafd werden beschouwd. Confucius deed met een schare van zijn studenten diverse staten aan waar hij door de heersers altijd met open armen werd ontvangen. Desalniettemin waren zij weinig vatbaar voor zijn morele adviezen.

Confucius heeft nooit de gelegenheid gehad zijn leer in de praktijk te brengen. Hij is slechts enkele maanden hoogwaardigheidsbekleder geweest in Lu waar hij verantwoordelijk was voor het bestraffen van criminaliteit en handhaving van de openbare orde. De laatste jaren van zijn leven besteedde hij aan het verzamelen en bewerken van boeken in relatie tot diverse onderwerpen zoals geschiedenis, odes, rites en muziek. Het bestuderen daarvan gaf hij ook aan zijn studenten mee om hiermee de tradities te bestendigen. Zijn studenten vervulden een belangrijke rol bij de verdere verbreiding van zijn gedachtegoed na zijn dood.

Land(en)

  • China

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

UNESCO-volgnummer

704

Inschrijvingsjaar

1994

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
  • VI. het is direct of tastbaar verbonden met gebeurtenissen of levende tradities, met ideeën, of geloof, met artistieke en literaire werken van bijzondere universele betekenis (de commissie beschouwt dit criterium alleen als toepasbaar in bijzondere omstandigheden en alleen in combinatie met een ander cultureel of natuurlijk criterium op de lijst)
Naam erfgoed:

Tempel van de Hemel

Foto 1

Tempel van de Hemel

Beschrijving erfgoed

De Tempel van de Hemel of het Altaar des Hemels ligt in een uitgestrekt park in het zuiden van Peking. Hier leidden de keizers van de Ming-dynastie een plechtige, rituele ceremonie, waarbij ze als bemiddelaar tussen hemel en aarde offers brachten om de gunst van de goden af te smeken voor de volgende oogst. De godsdienst die daarbij hoort is het daoïsme. Tegelijk was deze band met de hemel natuurlijk ook de legitimatie van hun bewind.

Het tempelcomplex bestaat uit de grote ronde hal waar voor de goede oogst werd gebeden, de hal van keizerlijke onthouding het open altaar van de hemel, en enkele bijgebouwen.

In het park rondom de tempel zijn vaak activiteiten van de lokale bevolking die daar vliegert, kalligrafeert of tai chi beoefent.

Land(en)

  • China

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Plaats

Peking

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

39° 52′ 56″ NB, 116° 24′ 24″ OL

UNESCO-volgnummer

881

Inschrijvingsjaar

1998

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
Naam erfgoed:

Tiensjan

Foto 1

Tiensjan

Beschrijving erfgoed

De Tiensjan of Tian Shan is een bergketen in Centraal-Azië, in het grensgebied van Kazachstan, Kirgizië en de Chinese autonome regio Sinkiang. In de meeste talen wordt de Chinese naam gebruikt welke "hemelse bergen" betekent .

De hoogste toppen in de Tiensjan zijn de Overwinningspiek en de iets noordelijker gelegen Chan Tengri (7010 m), die zich op het Chinees-Kirgizisch-Kazachse drielandenpunt bevindt en de noordelijkste "zevenduizender" van de wereld is. Tussen beide bergen bevindt zich de Eňilčekgletsjer, de grootste van de Tiensjan. Ten westen hiervan ligt het meer Ysykköl, dat het op een na grootste bergmeer ter wereld is.

De Tiensjan vormt de waterscheiding tussen het stroomgebied van de Tarim aan de zuidoostkant en dat van de Ili, de Syr Darja en de Tsjoej aan de noordwestkant. Al deze rivieren zijn endoreïsch: dat wil zeggen dat niets van de neerslag die in het gebergte valt de oceaan bereikt. Het gebergte watert af op het Lop Nor, het Balkasjmeer en het Aralmeer . Het water van de Tsjoej bereikt geen enkel meer, maar verdampt voortijdig in de steppe zonder de Syr Darja te bereiken.

De zuidwestelijke voortzetting van de Tiensjan is de Pamir en de noordoostelijke de Bogda Shan.

Land(en)

  • China

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Soort erfgoed

Natuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

42° 0′ NB, 80° 0′ OL

UNESCO-volgnummer

1490

Inschrijvingsjaar

2016

Criteria

  • X. Het is een gebied met een exceptionele, natuurlijke schoonheid.
Naam erfgoed:

Tulou van Fujian

Foto 1
Foto 2Foto 2

Tulou van Fujian

Beschrijving erfgoed

Tulou zijn de karakteristieke huizen van de Hakka. De tulou zijn doorgaans rond gebouwd. In de jaren 70 van de twintigste eeuw werden de Tulou op Amerikaansesatellietfoto's nog wel eens verward met koeltorens van kerncentrales. Hoewel het volgens oud gebruik een Hakka huis is, bouwen ook de Minnannezen in Fujian tulou's.Tulou zijn gebouwd uit aarde. Vroeger bood het hoge kasteelachtige gebouw onderdak en bescherming voor de Hakka die vroeger gediscrimineerd werden. Nu worden de tulou nog steeds bewoond door de Hakka. De gebouwen lijken op flats die rond zijn gebouwd, soms zijn ze in vierkante vorm gebouwd. Met midden in het gebouw is een vooroudertempel/Citang. De tulou zijn alleen in de Hakka gebieden van Fujian te vinden, dat is het zuidwesten van deze Chinese provincie. Ze bevinden zich in onder andere in: Yongding en Tianluokeng

Land(en)

  • China

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Provincie

Fujian

Plaats

Yongding en Tianluokeng

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

25° 1′ NB, 117° 41′ OL

UNESCO-volgnummer

1113

Inschrijvingsjaar

2008

Criteria

  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
  • V. het is een bijzonder voorbeeld van een traditionele menselijke bewoning of landgebruik, dat een cultuur (of culturen) vertegenwoordigt, in het bijzonder wanneer het kwetsbaar is geworden ten gevolge van onomkeerbare veranderingen
Naam erfgoed:

Wulingyuan

Foto 1

Wulingyuan

Beschrijving erfgoed

Wulingyuan is een gebied van landschappelijke en historische betekenis in de Chinese provincie Hunan. Het behoort tot de stadsprefectuur Zhangjiajie en ligt zo'n 270 kilometer van Changsha, de hoofdstad van de provincie. Het gebied staat bekend om zijn 3100 zandstenen zuilen, waarvan een aantal een hoogte van 200 meter bereiken.

Wulingyuan waarin onder meer het Zhangjiajie National Forest Park gelegen is, werd in 1992 op de werelderfgoedlijst van UNESCO geplaatst.

In het gebied bevindt zich de Bailonglift.

Land(en)

  • China

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Provincie

Hunan

Plaats

Changsha

Soort erfgoed

Natuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

29° 16′ NB, 110° 22′ OL

UNESCO-volgnummer

640

Inschrijvingsjaar

1992

Criteria

  • VII. het bevat buitengewone natuurverschijnselen of gebieden van buitengewone natuurlijke schoonheid en esthetisch belang
Naam erfgoed:

Wutai Shan

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3

Wutai Shan

Beschrijving erfgoed

De Wǔtái Shān is een berg in de Volksrepubliek China. De berg is van grote betekenis voor het boeddhisme en geldt naast Emei Shan, Putuo Shan en Jiuhua Shan als één van de vier heilige bergen in China. Boeddhisten komen naar Wutai Shan op bedevaart. De Wutai Shan ligt in het noordoosten van de provincie Shanxi. Het gebergte is honderd kilometer lang en is naar de vijf bergtoppen rondom het dorp Taihuai genoemd. De hoogste top is noordpiek van 3058 meter hoog en tevens de hoogste top in Noordoost-China. Omdat de temperaturen in de zomer rond de 9 °C liggen, wordt de hij ook wel de Koude Berg genoemd.

Land(en)

  • China

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Provincie

Shanxi

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

39° 2′ NB, 113° 34′ OL

UNESCO-volgnummer

1279

Inschrijvingsjaar

2009

Criteria

  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
  • VI. het is direct of tastbaar verbonden met gebeurtenissen of levende tradities, met ideeën, of geloof, met artistieke en literaire werken van bijzondere universele betekenis (de commissie beschouwt dit criterium alleen als toepasbaar in bijzondere omstandigheden en alleen in combinatie met een ander cultureel of natuurlijk criterium op de lijst)
Naam erfgoed:

Wuyigebergte

Foto 1
Foto 2Foto 2

Wuyigebergte

Beschrijving erfgoed

Het Wuyigebergte is een bergketen in het noorden van de Chinese provincie Fujian. Het gebergte heeft een oppervlakte van 60 km², met bergen tussen de 1000 en 1500 meter. In 1999 werd het Wuyigebergte toegevoegd op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. In deze regio worden talrijke soorten thee verbouwd, waaronder lapsang souchong.

In de loof- en naaldbossen groeien onder andere 700 jaar oude Ginkgo bilobas, leven er honderden soorten vogels, reptielen en amfibieën en komen er 50 soorten slangen voor, waaronder vele die giftig zijn.

Land(en)

  • China

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Provincie

Fujian

Soort erfgoed

Gemend erfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

27° 43′ NB, 117° 41′ OL

UNESCO-volgnummer

911

Inschrijvingsjaar

1999

Criteria

  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • VI. het is direct of tastbaar verbonden met gebeurtenissen of levende tradities, met ideeën, of geloof, met artistieke en literaire werken van bijzondere universele betekenis (de commissie beschouwt dit criterium alleen als toepasbaar in bijzondere omstandigheden en alleen in combinatie met een ander cultureel of natuurlijk criterium op de lijst)
  • VII. het bevat buitengewone natuurverschijnselen of gebieden van buitengewone natuurlijke schoonheid en esthetisch belang
  • X. Het is een gebied met een exceptionele, natuurlijke schoonheid.
Naam erfgoed:

Yinxu

Foto 1

Yinxu

Beschrijving erfgoed

Yinxu of Yin Xu is een Chinese archeologische vindplaats, nabij Anyang in de huidige provincie Henan. Het gaat om een complex van meer dan 24 km², met daarop de resten van het religieus en mogelijk ook politiek centrum van de laatste periode van de Shang-dynastie. De vondsten stammen uit de 14e tot en met de 11e eeuw v.Chr. Sinds 2006 staat Yinxu op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO, in de categorie Cultuurerfgoed en vermeld onder de naam Yin Xu.

Land(en)

  • China

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Provincie

Henan

Plaats

Anyang

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

36° 07′ 17″ NB, 114° 19′ 1″ OL

UNESCO-volgnummer

1114

Inschrijvingsjaar

2006

Criteria

  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
  • VI. het is direct of tastbaar verbonden met gebeurtenissen of levende tradities, met ideeën, of geloof, met artistieke en literaire werken van bijzondere universele betekenis (de commissie beschouwt dit criterium alleen als toepasbaar in bijzondere omstandigheden en alleen in combinatie met een ander cultureel of natuurlijk criterium op de lijst)
Naam erfgoed:

Zijderoute: het wegennetwerk van de Chang'an-Tiensjancorridor

Foto 1
Foto 2Foto 2

Zijderoute: het wegennetwerk van de Chang'an-Tiensjancorridor

Beschrijving erfgoed

De zijderoute of zijdeweg was een netwerk van karavaanroutes door Centraal-Azië, waarlangs gedurende vele eeuwen handel werd gedreven tussen China en het oosten van Azië aan de ene kant en het Midden-Oosten en het Middellandse Zeegebied aan de andere kant. Eeuwenlang, van de klassieke oudheid tot de late middeleeuwen, was de zijderoute de belangrijkste verbinding tussen oost en west.

De eerste persoon die de naam zijderoute gebruikte was de Duitse geograaf en ontdekkingsreiziger Ferdinand von Richthofen in 1877.

Het Centraal-Aziatische deel van de route was al in gebruik rond 115 v.Chr. ten tijde van de Han-dynastie. De handel over land nam af in de middeleeuwen, toen deze zich verplaatste naar het transport via de zee.

Land(en)

  • China

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

UNESCO-volgnummer

1442

Inschrijvingsjaar

2014

Criteria

  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • V. het is een bijzonder voorbeeld van een traditionele menselijke bewoning of landgebruik, dat een cultuur (of culturen) vertegenwoordigt, in het bijzonder wanneer het kwetsbaar is geworden ten gevolge van onomkeerbare veranderingen
  • VI. het is direct of tastbaar verbonden met gebeurtenissen of levende tradities, met ideeën, of geloof, met artistieke en literaire werken van bijzondere universele betekenis (de commissie beschouwt dit criterium alleen als toepasbaar in bijzondere omstandigheden en alleen in combinatie met een ander cultureel of natuurlijk criterium op de lijst)
Naam erfgoed:

Zomerpaleis, een keizerlijke tuin in Peking

Foto 1
Foto 2Foto 2

Zomerpaleis, een keizerlijke tuin in Peking

Beschrijving erfgoed

Het Zomerpaleis of Yiheyuan is een paleis in Peking, China. Sinds 1998 hoort het paleis bij het Werelderfgoed van UNESCO. Het complex van 70.000 m² is aangelegd in een uitgestrekt domein rond een groot, kunstmatig meer, het Kunming-meer. Dit meer is een replica van het Westelijke Meer bij Hangzhou. Het bestaat uit allerlei rijk versierde en goed bewaarde paviljoenen, gaanderijen, woningen en tempels.

Deze plek was van oudsher een buitenverblijf van enkele dynastieën keizers, maar de huidige gebouwen dateren uit de tijd van Cixi, de keizerin-weduwe. Zij liet aan het eind van de 19de eeuw het hele complex uitbouwen, en verbleef hier grotendeels zelf tijdens de laatste jaren van het keizerrijk.

Het geld voor de aanleg van het uitgestrekte domein haalde zij uit de kas die bedoeld was voor de vernieuwing van Chinese vloot, wat een van de elementen van de nederlaag tegen de Engelsen was tijdens een van de opiumoorlogen. Sinds de revolutie is het een groot openbaar park, en wordt erg druk bezocht op vrije dagen.

Land(en)

  • China

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Plaats

Peking

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

39° 59′ 51″ NB, 116° 16′ 8″ OL

UNESCO-volgnummer

880

Inschrijvingsjaar

1998

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
Naam erfgoed:

Zuid-Chinese karstlandschap

Foto 1

Zuid-Chinese karstlandschap

Beschrijving erfgoed

Het Zuid-Chinese karstlandschap is een karstlandschap, gelegen in de provincies Guangxi, Guizhou en Yunnan, dat sinds 2007 is opgenomen in de Werelderfgoedlijst van UNESCO.

Honderden miljoenen jaren geleden was deze streek bedekt door een zeebedding van kalksteen. Door aardverschuivingen ontstonden plateaus en valleien en werden honderden kalksteenformaties gevormd. Nadat het gesteente circa 270 miljoen jaar geleden werd gevormd als afzetting in een ondiepe koraalzee, werd het later door omhoogstuwende krachten in de vorm van een gebergte opgeheven tot het huidige niveau, waarna de erosie er vat op kreeg. Door regenwater dat langs de scheuren in het gesteente liep, ontstond het typische karstlandschap.

De beste manier om het unieke landschap te zien is door een boottocht te maken op de Li rivier in de omgeving van Guilin, of door het beklimmen van een van de begroeide karstbergen. Bezienswaardig is het Stenen Woud bij Shilin in de provincie Yunnan in China.

Land(en)

  • China

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Provincie

Guangxi, Guizhou en Yunnan

Soort erfgoed

Natuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

25° 13′ 15″ NB, 107° 58′ 30″ OL

UNESCO-volgnummer

1248

Inschrijvingsjaar

2007

Uitbreidingsjaar

2014

Criteria

  • VII. het bevat buitengewone natuurverschijnselen of gebieden van buitengewone natuurlijke schoonheid en esthetisch belang
  • VIII. het is een bijzonder voorbeeld van belangrijke lopende ecologische en biologische processen in de evolutie en ontwikkeling van ecosystemen op het land, in zoet water, aan de kust en in en op zee, en van gemeenschappen van planten en dieren.

Landinformatie:

WTC.nl - World Ticket Center. Elke reis, zo geregeld!

China

Volkslied:


Afbeelding 1

Geografie

China, voluit Volksrepubliek China, is een land in Oost-Azië waarvan de hoofdstad Peking is. China oefent het gezag uit over 22 provincies, 5 autonome regio's, 4 stadsprovincies en 2 Speciale Bestuurlijke Regio's.

China kent een divers landschap, met de Tian Shan en de Himalaya als het hoogste gebergte ter wereld in het zuidwesten, de Taklamakan- en de Gobi-woestijnen in het noorden en de subtropische regenwouden in het zuiden aan de grens met Vietnam en Laos. Het territorium wordt in het noorden begrensd door Mongolië en Rusland, in het oosten door Noord-Korea, en in het westen door Afghanistan, Kazachstan, Kirgizië, Tadzjikistan en Pakistan. In het zuiden zijn India, Nepal, Bhutan, Myanmar, Laos en Vietnam de buren. Daarnaast heeft China een kustlijn van 6400 km aan het oosten en zuiden die grenst aan de Gele Zee, de Oost-Chinese Zee en de Zuid-Chinese Zee.

Met een bevolking van 1.367.485.388 (2016) is het qua inwoners het grootste land (voor India) en met een oppervlakte van 9.596.961 km² is het land vierde qua oppervlakte (na Rusland, Canada en de Verenigde Staten[5]).

China is een van de vroegste centra van beschaving en werd vrij vroeg in de wereldgeschiedenis een groot verenigd land met een geavanceerde cultuur op het vlak van kunst en wetenschap. In 221 v.Chr kwam de eerste keizer, Qin Shi Huangdi, aan de macht die het land verenigde na eeuwen van onrust en het Terracottaleger en de Chinese Muur achterliet. In 1911 werd de Republiek China uitgeroepen, in 1949 wonnen de communisten onder leiding van Mao Zedong de burgeroorlog en werd het land, vanaf dat moment de Volksrepubliek China genaamd, communistisch. Sinds 2013 is Xi Jinping, de 10e president van de Volksrepubliek, aan de macht.

Bezienswaardigheden:

Chinese Muur, Terracotta Leger, Verboden Stad, The Peak, Yangshuo, Zhangjiajie, Tiger Leaping Gorge, De Bund, Zhangye Danxia

WTC.nl - World Ticket Center. Elke reis, zo geregeld!

Vakantiemogelijkheden:

Vrijwilligerswerk China

Vrijwilligerswerk in Shang Hai, Suzhou, Zhengzhou (China). Vrijwilligers die het gesproken Engels van kinderen willen verbeteren zijn super welkom!