Frankrijk

WTC.nl - World Ticket Center. Elke reis, zo geregeld!

Displaying 1 - 38 of 38

Naam erfgoed:

Abdijkerk van Saint-Savin-sur-Gartempe

Foto 1
Foto 2Foto 2

Abdijkerk van Saint-Savin-sur-Gartempe

Beschrijving erfgoed

De Abdijkerk van Saint-Savin-sur-Gartempe is een kerk uit het midden van de 11e eeuw gelegen in het Franse dorpje Saint-Savin-sur-Gartempe in departement Vienne. De voorganger van deze kerk werd waarschijnlijk gesticht in de 9e eeuw onder Karel de Grote en was gewijd aan de heiligen Savinus en Cyprianus. In 827 werd hier in opdracht van Lodewijk de Vrome een van de eerste kerkorgels geplaatst door de Venetiaanse monnik Georgius.

Deze huidige 11e-eeuwse kerk staat sinds 1983 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. Het is de oudste hallenkerk in de streek Poitou. De bouw van de kerk is begonnen in opdracht van Odon II onder zijn abtschap, de architect ervan was François Le Duc. Deze kerk is geïnspireerd door de architectuur van het heilige graf van Jeruzalem. Het koor en dwarsschip dateren van 1060 tot 1085 en het langhuis dateert van 1095 tot 1115. In de kerk zijn er fresco's van het Oude Testament te zien, daardoor wordt deze kerk ook wel de "Romaanse Sixtijnse Kapel" genoemd.

Land(en)

  • Frankrijk

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Provincie

Vienne

Plaats

Saint-Savin-sur-Gartempe

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

UNESCO-volgnummer

230

Inschrijvingsjaar

1983

Uitbreidingsjaar

2007

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
Naam erfgoed:

Architecturaal werk van Le Corbusier, een buitengewone bijdrage aan de Moderne Beweging

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3

Architecturaal werk van Le Corbusier, een buitengewone bijdrage aan de Moderne Beweging

Beschrijving erfgoed

Het Architecturaal werk van Le Corbusier, "een buitengewone bijdrage aan de moderne beweging" is een inschrijving op de UNESCO werelderfgoedlijst waarbij zeventien bouwwerken van de Frans-Zwitserse architect Le Corbusier geklasseerd werden als cultureel werelderfgoed. De bouwwerken bevinden zich in Argentinië, België, Duitsland, Frankrijk, India, Japan en Zwitserland, met een merendeel in Frankrijk. Om die reden beschouwt de Commissie voor het Werelderfgoed de inschrijving ook als een inschrijving uit de UNESCO regio "Europa en Noord-Amerika".

Land(en)

  • Frankrijk

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

UNESCO-volgnummer

1321

Inschrijvingsjaar

2016

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • VI. het is direct of tastbaar verbonden met gebeurtenissen of levende tradities, met ideeën, of geloof, met artistieke en literaire werken van bijzondere universele betekenis (de commissie beschouwt dit criterium alleen als toepasbaar in bijzondere omstandigheden en alleen in combinatie met een ander cultureel of natuurlijk criterium op de lijst)
Naam erfgoed:

Arles, Romeinse en romaanse monumenten

Foto 1

Arles, Romeinse en romaanse monumenten

Beschrijving erfgoed

Arles, Romeinse en romaanse monumenten is de titel van een Franse werelderfgoedinschrijving. Verschillende Romeinse bouwwerken in Arles werden in 1981 op de werelderfgoedlijst van UNESCO geplaatst. Hiertoe behoren onder andere:

- Obelisk van Arles
- Amfitheater van Arles

Land(en)

  • Frankrijk

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

UNESCO-volgnummer

164

Inschrijvingsjaar

1981

Criteria

  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
Naam erfgoed:

Basiliek Sainte-Marie-Madeleine van Vézelay

Foto 1
Foto 2Foto 2

Basiliek Sainte-Marie-Madeleine van Vézelay

Beschrijving erfgoed

De basiliek Sainte-Marie-Madeleine is een oude abdijkerk in Vézelay in de Franse regio Bourgondië. De basiliek staat sinds 1979 op de werelderfgoedlijst van UNESCO. Dit meesterwerk van de romaanse architectuur van de 12e eeuw staat al vanaf 1840 op de lijst van historische monumenten. Het koor is vroeg-gotisch. Tussen 1840 en 1861 werden delen van de basiliek gerenoveerd door Eugène Viollet-le-Duc. Deze gevel kreeg in de 19e eeuw na een grondige verbouwing zijn huidige gedaante. In de 13e eeuw was het oorspronkelijke gebouw al gewijzigd door de toevoeging van een fronton met puntdak en smalle vensteropeningen. Er zijn drie portalen, waarvan alleen de middelste een timpaan heeft.

Land(en)

  • Frankrijk

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Plaats

Bourgondië

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

47° 27′ 59″ NB, 3° 44′ 54″ OL

UNESCO-volgnummer

84

Inschrijvingsjaar

1979

Uitbreidingsjaar

2007

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • VI. het is direct of tastbaar verbonden met gebeurtenissen of levende tradities, met ideeën, of geloof, met artistieke en literaire werken van bijzondere universele betekenis (de commissie beschouwt dit criterium alleen als toepasbaar in bijzondere omstandigheden en alleen in combinatie met een ander cultureel of natuurlijk criterium op de lijst)
Naam erfgoed:

Belforten in België en Frankrijk

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3

Belforten in België en Frankrijk

Beschrijving erfgoed

Belforten in België en Frankrijk is een ongeëvenaard geheel van 56 torens, dat door de UNESCO is aangewezen als Werelderfgoed, in erkenning van een architectonische manifestatie van een opkomende burgerlijke onafhankelijkheid van feodale en religieuze invloeden in het historisch Vlaanderen en naburige gebieden, wat leidde tot een mate van lokale democratie die van groot belang is geweest in de geschiedenis van de mensheid.

Land(en)

  • Frankrijk

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

50° 10′ 28″ NB, 3° 13′ 53″ OL

UNESCO-volgnummer

943

Inschrijvingsjaar

1999

Uitbreidingsjaar

2005

Criteria

  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
Naam erfgoed:

Beschilderde grot van Pont d'Arc, bekend als de Grotte Chauvet-Pont d’Arc, Ardèche

Beschilderde grot van Pont d'Arc, bekend als de Grotte Chauvet-Pont d’Arc, Ardèche

Beschrijving erfgoed

De Grotte Chauvet Pont d'Arc, kortweg Chauvet is een grot vlak bij Vallon-Pont-d'Arc in het departement Ardèche in Frankrijk. Het is de oudste laat-paleolithische bezienswaardigheid. De grot is meer dan 30.000 jaar oud en werd destijds bewoond door de cro-magnonmens. De grot is pas op 18 december 1994 ontdekt door Jean-Marie Chauvet, Éliette Brunel en Christian Hillaire. Er zijn vele grotschilderingen van dieren zoals leeuwen, neushoorns, oerossen, paarden en bizons. Deze schilderingen dienden waarschijnlijk om de jacht te verbeteren. In de grot zijn tot nog toe ongeveer driehonderd met rood of zwart geschilderde dierafbeeldingen gevonden en nog eens zoveel gravures. Daarnaast zijn er veel abstracte tekens en afdrukken van handen. De afbeeldingen zijn 9.000 tot 32.000 jaar oud, sommige dus meer dan 15.000 jaar ouder dan die in Lascaux. Sommige afgebeelde dieren waren nog nooit eerder in grotten uit de oudere steentijd gevonden. Andere, zoals de neushoorn, waren tot nog toe zeldzaam. In de grot zijn ook veel afbeeldingen gevonden van beren.

Land(en)

  • Frankrijk

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Provincie

Ardèche

Plaats

Vallon-Pont-d'Arc

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

44° 21′ 0″ NB, 4° 29′ 24″ OL

UNESCO-volgnummer

1426

Inschrijvingsjaar

2014

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
Naam erfgoed:

Bisschopsstad Albi

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3

Bisschopsstad Albi

Beschrijving erfgoed

Albi is een stad in het zuiden van Frankrijk. Het is de hoofdstad van het Franse departement Tarn. Door Albi stroomt de rivier Tarn. Er wonen ca. 50.000 mensen in Albi, die Albigeois worden genoemd. Sinds juli 2010 staat het op de UNESCO-werelderfgoedlijst.

Land(en)

  • Frankrijk

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Provincie

Tarn

Plaats

Albi

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

43° 56′ NB, 2° 9′ OL

UNESCO-volgnummer

1337

Inschrijvingsjaar

2010

Criteria

  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
  • V. het is een bijzonder voorbeeld van een traditionele menselijke bewoning of landgebruik, dat een cultuur (of culturen) vertegenwoordigt, in het bijzonder wanneer het kwetsbaar is geworden ten gevolge van onomkeerbare veranderingen
Naam erfgoed:

Bordeaux, Port de la Lune

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3

Bordeaux, Port de la Lune

Beschrijving erfgoed

Port de la Lune is de benaming van de oude zeehaven van Bordeaux aan de rivier de Garonne in Frankrijk. In ruimere zin wordt de benaming ook gebruikt voor de gehele oude stad van Bordeaux. De binnenstad van Bordeaux is in 2007 door de UNESCO in zijn geheel op de werelderfgoedlijst geplaatst en was daarmee het eerste urbaine gebied dat op die lijst kwam.

Land(en)

  • Frankrijk

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Plaats

Bordeaux

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

UNESCO-volgnummer

1256

Inschrijvingsjaar

2007

Criteria

  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
Naam erfgoed:

Cisterciënzer Abdij van Fontenay

Foto 1

Cisterciënzer Abdij van Fontenay

Beschrijving erfgoed

De Abdij van Fontenay is een voormalige cisterciënzer abdij in Bourgondië, in de gemeente Montbard. De abdij wordt beschouwd als een goed voorbeeld van de 12e-eeuwse cisterciënzer bouwkunst, waar volledige afzondering mogelijk was door de architectuur en de ligging in een afgelegen en groene vallei. Deze abdij is vernoemd naar de fonteinen die haar tuinen versieren. In 1981 werd de abdij toegevoegd aan de lijst met werelderfgoed van UNESCO.

Land(en)

  • Frankrijk

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Plaats

Montbard

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

47° 38′ 27″ NB, 4° 23′ 23″ OL

UNESCO-volgnummer

165

Inschrijvingsjaar

1981

Uitbreidingsjaar

2007

Criteria

  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
Naam erfgoed:

Golf van Porto: Calanches de Piana, Golf van Girolata, Scandola-reservaa

Foto 1

Golf van Porto: Calanches de Piana, Golf van Girolata, Scandola-reservaa

Beschrijving erfgoed

De Golf van Porto is een baai in de Middellandse Zee aan de kust van het Franse eiland Corsica. De baai ligt tussen Punta â Scopa (Osani) in het noorden en Capu Rossu (Piana) in het zuiden. De baai is vernoemd naar de plaats Porto in de Corsicaanse gemeente Ota.

Land(en)

  • Frankrijk

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Provincie

Corsica

Plaats

tussen Punta â Scopa en Capu Rossu

Soort erfgoed

Natuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

UNESCO-volgnummer

258

Inschrijvingsjaar

1983

Criteria

  • VII. het bevat buitengewone natuurverschijnselen of gebieden van buitengewone natuurlijke schoonheid en esthetisch belang
  • VIII. het is een bijzonder voorbeeld van belangrijke lopende ecologische en biologische processen in de evolutie en ontwikkeling van ecosystemen op het land, in zoet water, aan de kust en in en op zee, en van gemeenschappen van planten en dieren.
  • X. Het is een gebied met een exceptionele, natuurlijke schoonheid.
Naam erfgoed:

Historisch centrum van Avignon: pauselijk paleis, bisschoppelijk ensemble en brug

Foto 1
Foto 2Foto 2

Historisch centrum van Avignon: pauselijk paleis, bisschoppelijk ensemble en brug

Beschrijving erfgoed

Avignon is een stad in het zuiden van Frankrijk, in het departement Vaucluse. De stad is bereikbaar via de A7 en ligt niet ver van Orange. Avignon telde 89.380 inwoners in 2012, die Avignonais worden genoemd.
Avignon heeft de bijnamen "Babylon aan de Rhône", en "Provençaalse pausenstad".
Het historische centrum is omgeven door een hoge stadsmuur van 4,2 kilometer lang met zeven poorten. Het centrum staat sinds 1995 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.

Land(en)

  • Frankrijk

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Provincie

Vaucluse

Plaats

Avignon

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

43° 57′ NB, 4° 49′ OL

UNESCO-volgnummer

228

Inschrijvingsjaar

1995

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
Naam erfgoed:

Historisch Lyon

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3

Historisch Lyon

Beschrijving erfgoed

Lyon is een stad in het oosten van Frankrijk, gelegen op de plaats waar de rivieren de Rhône en de Saône samenvloeien. De inwoners heten Lyonnais en Lyonnaises.

De leuze van de stad luidt: "Avant, avant, Lion le melhor!"

Lyon is het bestuurscentrum van de regio Auvergne-Rhône-Alpes en van het departement Métropole de Lyon, en het is ook de zetel van de internationale politieorganisatie Interpol. De historische binnenstad staat sinds 1998 op de lijst van Werelderfgoederen van de UNESCO.

Wat inwonertal betreft is Lyon na Parijs en Marseille de derde stad van Frankrijk indien alleen de bevolking geteld wordt die zich intra-muros bevindt, ofwel in de stad zelf woont. Wanneer men de gehele metropoolregio in de berekening meeneemt, is het zelfs de tweede agglomeratie van Frankrijk.[1] Als hoofdstad van de regio Auvergne-Rhône-Alpes, trekt Lyon veel nationale en Europese aandacht en kent de stad een relatief sterke bevolkingsgroei.

Land(en)

  • Frankrijk

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Provincie

Auvergne-Rhône-Alpes

Plaats

Lyon

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

45° 45′ NB, 4° 53′ OL

UNESCO-volgnummer

872

Inschrijvingsjaar

1998

Criteria

  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
Naam erfgoed:

Historische vestingstad Carcassonne

Foto 1
Foto 2Foto 2

Historische vestingstad Carcassonne

Beschrijving erfgoed

Carcassonne, Occitaans: Carcassona, is een vestingstad in Frankrijk. Het ligt in de regio Languedoc-Roussillon op 90 km ten zuidoosten van Toulouse, globaal tussen de Pyreneeën en de Montagne Noire. De stad ligt aan beide kanten van de rivier de Aude en ook het Canal du Midi gaat door de stad. De stad heeft door zijn centrale ligging een belangrijke regionale marktfunctie. Belangrijkste werkgevers zijn de overheid, dienstensector, detailhandel en toerisme. In de gemeente ligt spoorwegstation Carcassonne.

Het is na Parijs en de Mont-Saint-Michel de grootste toeristische trekpleister van Frankrijk. De bekendste bezienswaardigheid is de volledig gerestaureerde versterkte oude binnenstad, La Cité de Carcassonne. Deze Ville fortifiée historique de Carcassonne staat sinds 1997 op de werelderfgoedlijst van de UNESCO.[1] Het is het mooiste voorbeeld van een middeleeuwse stad in Europa, die bijna volledig is bewaard, en de grootste behouden vesting uit de middeleeuwen.

Het eigenlijke stadscentrum, waar ook het stadhuis ligt, is de Ville Basse, de benedenstad, of Bastide St. Louis. Deze is in de 13e eeuw als toevluchtsoord voor bewoners gebouwd van de buurten die vroeger rond de Cité waren gebouwd en die volledig werden gesloopt. Twee bruggen over de Aude verbinden de oude Cité en de nieuwe stad met elkaar, genaamd de Pont Vieux en de Pont Marengo.

Land(en)

  • Frankrijk

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Plaats

Languedoc-Roussillon

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

43° 13′ NB, 2° 21′ OL

UNESCO-volgnummer

345

Inschrijvingsjaar

1997

Criteria

  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
Naam erfgoed:

Kasteel en park van Versailles

Foto 1
Foto 2Foto 2

Kasteel en park van Versailles

Beschrijving erfgoed

Het Kasteel van Versailles is een kasteel en sinds 1792 een nationaal museum, het Musée des châteaux de Versailles et de Trianon in de Franse stad Versailles, op een twintigtal kilometer van Parijs.

Land(en)

  • Frankrijk

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Plaats

Parijs

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

48° 48′ 16″ NB, 2° 07′ 15″ OL

UNESCO-volgnummer

83

Inschrijvingsjaar

1979

Uitbreidingsjaar

2007

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • VI. het is direct of tastbaar verbonden met gebeurtenissen of levende tradities, met ideeën, of geloof, met artistieke en literaire werken van bijzondere universele betekenis (de commissie beschouwt dit criterium alleen als toepasbaar in bijzondere omstandigheden en alleen in combinatie met een ander cultureel of natuurlijk criterium op de lijst)
Naam erfgoed:

Kasteel van Fontainebleau

Foto 1
Foto 2Foto 2

Kasteel van Fontainebleau

Beschrijving erfgoed

Het Kasteel van Fontainebleau in Fontainebleau is een voormalige koninklijke residentie, gelegen in de Île-de-France, het oorspronkelijke persoonlijke domein van de Franse koning. De bouwheer was Frans I van Frankrijk. Op aanraden van zijn zuster Margaretha van Navarra omringde hij zich met humanistische filosofen, schrijvers en kunstenaars. Het slot werd rond het midden van de 16e eeuw toonaangevend voor het Maniërisme, de heersende stijl in de beeldende kunst. Het slot werd vervolgens bewoond door Hendrik II van Frankrijk; Lodewijk XIII van Frankrijk werd er geboren; Lodewijk II van Bourbon-Condé en Lodewijk van Frankrijk stierven er. Het slot werd gebruikt door Gabrielle d'Estrées, Maria de' Medici, Christina I van Zweden, die daar op 10 november 1657 haar ontrouwe begeleider Giovanni Monaldeschi liet vermoorden, Madame de Maintenon, Marie Antoinette van Oostenrijk, Josephine de Beauharnais, Marie Louise van Oostenrijk, Marie Amélie van Bourbon-Sicilië, en keizerin Eugénie.

Land(en)

  • Frankrijk

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Plaats

Île-de-France

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

48° 24′ 8″ NB, 02° 42′ 2″ OL

UNESCO-volgnummer

160

Inschrijvingsjaar

1981

Criteria

  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • VI. het is direct of tastbaar verbonden met gebeurtenissen of levende tradities, met ideeën, of geloof, met artistieke en literaire werken van bijzondere universele betekenis (de commissie beschouwt dit criterium alleen als toepasbaar in bijzondere omstandigheden en alleen in combinatie met een ander cultureel of natuurlijk criterium op de lijst)
Naam erfgoed:

Kathedraal van Bourges

Foto 1
Foto 2Foto 2

Kathedraal van Bourges

Beschrijving erfgoed

De kathedraal van Bourges of Saint-Étienne de Bourges is een kathedraal in de Franse stad Bourges in het departement Cher. Deze gotische kathedraal werd gebouwd tussen 1195 en 1255. Sinds 1992 staat het gebouw op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.

Land(en)

  • Frankrijk

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Provincie

Cher

Plaats

Bourges

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

47° 4′ 55″ NB, 2° 23′ 58″ OL

UNESCO-volgnummer

635

Inschrijvingsjaar

1992

Criteria

  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
Naam erfgoed:

Kathedraal van Chartres

Foto 1
Foto 2Foto 2

Kathedraal van Chartres

Beschrijving erfgoed

De Cathédrale Notre-Dame de Chartres is een vroeg-gotische kathedraal die tot de beroemdste van Frankrijk behoort. De kathedraal staat op een heuvel met uitzicht over de stad Chartres en werd gebouwd tussen 1194 en circa 1220. De kathedraal dankt haar faam vooral aan haar gebrandschilderde ramen, waardoor de gloed van het blauwe Chartreslicht schijnt. De beroemdste reliek van de kathedraal is een kleed of sluier, genoemd Sancta Camisa dat gedragen zou zijn door de maagd Maria toen zij wenend onder het kruis van haar stervende zoon Jezus stond. Andere verhalen zeggen dat Maria het droeg tijdens de annunciatie, terwijl ook gezegd wordt dat het gedragen werd tijdens de geboorte van Christus. Dit werd in 876 door Karel de Kale, kleinzoon van Karel de Grote, aan de kerk geschonken.

De huidige plaats Chartres heeft een lange traditie op gebied van godsverering. Reeds in voorchristelijke tijden werd op deze plaats een Moedergodin met kind vereerd. In Julius Caesars tijd was het een gewijde plek in het bos waar de druïden eens per jaar bij elkaar kwamen. Goethe zei in dit verband "Alsof het eeuwig-vrouwelijke in Chartres in steeds wisselende gedaanten vereerd werd".[bron?] De kathedraal is nu nog een rooms-katholiek bedevaartsoord.

Land(en)

  • Frankrijk

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Plaats

Chartres

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

48° 26′ 50″ NB, 1° 29′ 16″ OL

UNESCO-volgnummer

81

Inschrijvingsjaar

1979

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
Naam erfgoed:

Le Havre, stad herbouwd door Auguste Perret

Foto 1

Le Havre, stad herbouwd door Auguste Perret

Beschrijving erfgoed

Le Havre is een Franse stad in Normandië, in het departement Seine-Maritime met ruim 300.000 inwoners. Door haar ligging aan de monding van de Seine en door de makkelijke toegankelijkheid van de haven geldt zij als de op een na belangrijkste haven van Frankrijk. Vooral het containervervoer en de overslag van aardolie bezorgen haar die rang. Le Havre is de grootste stad van Normandië (wel telt de agglomeratie Rouen meer inwoners). Vanuit Le Havre vaart een ferry naar Southampton. Na de Tweede Wereldoorlog werd de stad heraangelegd met vele open ruimtes, efficiënt openbaar vervoer, een nieuw voetbalstadion en het museum André Malraux.

Land(en)

  • Frankrijk

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Provincie

Seine-Maritime

Plaats

Le Havre

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

UNESCO-volgnummer

1181

Inschrijvingsjaar

2005

Criteria

  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
Naam erfgoed:

Mont Saint-Michel

Foto 1
Foto 2Foto 2

Mont Saint-Michel

Beschrijving erfgoed

De Mont Saint-Michel is een klein, rotsachtig getijdeneiland in Frankrijk gelegen in een grote baai aan de monding van de Couesnon. Het granieten massief van de Mont Saint-Michel is bekroond met een middeleeuwse abdij. Op de torenspits van de abdijkerk staat sinds 1898 een beeld van de heilige Michaël dat honderdzeventig meter boven de baai uitsteekt. Het eiland ligt ongeveer 1 kilometer uit de kust bij de plaats Avranches in Normandië. Het is oorspronkelijk een getijdeneiland: het was over land bereikbaar bij laagwater, maar bij hoogwater was het omringd door water. Tegenwoordig loopt er een smalle brug, met pendeldienst, naar het eiland. De Mont Saint-Michel, met zijn trapstraten, is alleen toegankelijk voor voetgangers.
In 1979 werd de Mont Saint-Michel met abdijcomplex en de omliggende baai uitgeroepen tot werelderfgoed door de UNESCO. De Mont Saint-Michel is de derde toeristische site in Frankrijk na de Eiffeltoren en het Kasteel van Versailles, met jaarlijks meer dan 3.500.000 bezoekers.

Land(en)

  • Frankrijk

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Plaats

Mont Saint-Michel

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

48° 38′ NB, 1° 31′ WL

UNESCO-volgnummer

80

Inschrijvingsjaar

1979

Uitbreidingsjaar

2007

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • VI. het is direct of tastbaar verbonden met gebeurtenissen of levende tradities, met ideeën, of geloof, met artistieke en literaire werken van bijzondere universele betekenis (de commissie beschouwt dit criterium alleen als toepasbaar in bijzondere omstandigheden en alleen in combinatie met een ander cultureel of natuurlijk criterium op de lijst)
Naam erfgoed:

Notre-Dame d'Amiens

Foto 1

Notre-Dame d'Amiens

Beschrijving erfgoed

De Kathedrale basiliek van Onze-Lieve-Vrouw is de grootste kerk van de Franse stad Amiens, de hoofdstad van Picardië. Het is de grootste gotische kathedraal van Frankrijk en behoort met die van Chartres, Reims en Bourges tot de zuiverste voorbeelden van de gotiek. Op 12 december 1854 werd zij door paus Pius IX verheven tot basiliek. Sinds 1981 staat de kathedraal op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO.

De bouw werd begonnen in 1220, nadat een oudere kathedraal door brand was verwoest. Men begon de bouw met het schip en niet, zoals gebruikelijk, met het koor. Het schip werd voltooid in 1247. Het heeft een hoogte van bijna 43 meter. In 1269 werd de kathedraal voltooid. Tussen 1292 en 1375 werd er een aantal kapellen aangebouwd tussen de steunberen van de zijschepen.

In de 19e eeuw voerde Viollet-le-Duc na een lange periode van verwaarlozing een grondige restauratie door die meer dan 25 jaar in beslag nam. Deze restauratie was niet geheel zonder controverses omdat elementen aan het interieur werden toegevoegd die het middeleeuwse gebouw nooit had gekend. Ook de gevel werd ingrijpend gewijzigd door het aanbrengen van een tweede galerij tussen de bovenste delen van de torens.

Land(en)

  • Frankrijk

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Provincie

Picardië

Plaats

Amiens

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

49° 53′ 42″ NB, 2° 18′ 8″ OL

UNESCO-volgnummer

162

Inschrijvingsjaar

1981

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
Naam erfgoed:

Parijs: oevers van de Seine

Foto 1
Foto 2Foto 2

Parijs: oevers van de Seine

Beschrijving erfgoed

De Seine stroomt vanaf het Plateau van Langres via Troyes, Parijs en Rouen naar Het Kanaal, waar ze haar monding heeft bij Le Havre. De voornaamste zijrivieren zijn de Yonne, de Marne en de Oise.

Land(en)

  • Frankrijk

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Plaats

Troyes, Parijs en Rouen

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

48° 52′ NB, 2° 18′ OL

UNESCO-volgnummer

600

Inschrijvingsjaar

1991

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
Naam erfgoed:

Parijs: oevers van de Seine

Foto 1
Foto 2Foto 2

Parijs: oevers van de Seine

Beschrijving erfgoed

De Seine stroomt vanaf het Plateau van Langres via Troyes, Parijs en Rouen naar Het Kanaal, waar ze haar monding heeft bij Le Havre. De voornaamste zijrivieren zijn de Yonne, de Marne en de Oise.

Land(en)

  • Frankrijk

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Plaats

Troyes, Parijs en Rouen

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

48° 52′ NB, 2° 18′ OL

UNESCO-volgnummer

600

Inschrijvingsjaar

1991

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
Naam erfgoed:

Pelgrimsroutes in Frankrijk naar Santiago de Compostella

Foto 1
Foto 2Foto 2

Pelgrimsroutes in Frankrijk naar Santiago de Compostella

Beschrijving erfgoed

De pelgrimsroutes naar Santiago de Compostella in Frankrijk zijn een systeem van routes naar het bedevaartsoord Santiago de Compostella in Spanje, waar zich het graf van de apostel Jacobus zou bevinden. De routes in Frankrijk zijn sinds 1998 opgenomen in de Werelderfgoedlijst van UNESCO.

De pelgrimshandleiding in het vijfde boek van de Codex Calixtinus uit de 12e eeuw noemt vier pelgrimswegen in Frankrijk, welke uiteindelijk samenkomen in de Pyreneeën: de Via Turonensis, de Via Lemovicensis, de Via Podiensis en de Via Tolosana.

Aan deze pelgrimswegen bevonden zich talrijke graven van heiligen. Behalve deze vier hoofdwegen ontwikkelde zich een netwerk van kleinere pelgrimsroutes, die – voor een deel – nog in kaart gebracht kunnen worden.

De criteria voor opname in het werelderfgoed waren:

- Criterium II: De routes speelden een zeer belangrijke rol bij religieuze en culturele uitwisseling in de late middeleeuwen. Dit blijkt ook uit de geselecteerde monumenten langs de routes in Frankrijk.
- Criterium IV: De spirituele en fysieke behoeften van de pelgrims leidden tot het ontstaan van een aantal speciale gebouwtypen, waarvan er vele ontstonden of verder ontwikkeld werden langs de Franse routes.
- Criterium VI: De pelgrimsroutes naar Santiago de Compostella getuigen van de macht en de invloed van het christelijke geloof onder alle klassen en in alle Europese landen gedurende de middeleeuwen.

Land(en)

  • Frankrijk

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

45° 11′ NB, 0° 43′ OL

UNESCO-volgnummer

868

Inschrijvingsjaar

1998

Criteria

  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
  • VI. het is direct of tastbaar verbonden met gebeurtenissen of levende tradities, met ideeën, of geloof, met artistieke en literaire werken van bijzondere universele betekenis (de commissie beschouwt dit criterium alleen als toepasbaar in bijzondere omstandigheden en alleen in combinatie met een ander cultureel of natuurlijk criterium op de lijst)
Naam erfgoed:

Pitons, cirques en "remparts" van het eiland Réunion

Pitons, cirques en "remparts" van het eiland Réunion

Beschrijving erfgoed

Réunion is een eiland en Frans overzees departement in Afrika ten oosten van Madagaskar en ten westen van Mauritius. Een oude benaming die in 1848 werd afgeschaft, is Île Bourbon.

Het toentertijd onbewoonde Réunion werd in 1513 ontdekt door de Portugezen. De huidige bevolkingsmix is ontstaan vanaf de 17e eeuw toen het eiland door Fransen, Afrikanen, Chinezen, Maleisiërs en Indiërs werd bevolkt. Tot de opening van het Suezkanaal was het een belangrijke stop onderweg naar Oost-Indië. Vandaag de dag is het eiland Réunion een modern en welvarend eiland met een inwonersaantal van 829.903 inwoners. Deze welvaart dankt het eiland vooral aan het toerisme, Réunion is vooral een geliefde locatie onder bergbeklimmers en natuurliefhebbers. Grote trekpleisters zijn de vulkaan Piton de la Fournaise en het strand van Boucan-Canot. Omdat Réunion een Frans departement is, maakt het deel uit van de Europese Unie.

Land(en)

  • Frankrijk

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Plaats

Réunion

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

Réunion

UNESCO-volgnummer

1317

Inschrijvingsjaar

2010

Criteria

  • VII. het bevat buitengewone natuurverschijnselen of gebieden van buitengewone natuurlijke schoonheid en esthetisch belang
  • X. Het is een gebied met een exceptionele, natuurlijke schoonheid.
Naam erfgoed:

Place Stanislas

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3

Place Stanislas

Beschrijving erfgoed

Place Stanislas, plaatselijk bekend als place Stan, is een plein in de Noord-Franse stad Nancy. Het meet 106 bij 124 meter en dateert uit het midden van de 18de eeuw. Het heette oorspronkelijk Place Royale, naar de Franse koning Lodewijk XV, van wie het standbeeld op het plein stond. Tijdens de Franse Revolutie heette het Place du Peuple en onder het keizerrijk Place Napoléon. In 1831 kreeg het zijn definitieve naam Place Stanislas, ter ere van Stanislaus Leszczyński, die de opdrachtgever was voor de aanleg van het plein. Leszczyński was voormalig koning van Polen en schoonvader van Lodewijk XV. Van deze laatste had hij de titel van hertog van Lorreinen ontvangen en het was vanuit die hoedanigheid dat hij de opdracht tot de aanleg gaf. Voor het ontwerp van het plein en van de gebouwen eromheen deed hij een beroep op de in Nancy geboren architect Emmanuel Héré, die er een evenwichtig classicistisch geheel van maakte. De eerste steen werd op 18 maart 1752 gelegd en op 26 november 1755 vond de feestelijke inwijding plaats.

Het plein ligt net buiten de wallen van de middeleeuwse stad, waarvan nog enkele restanten bewaard zijn, en vormt de verbinding met de nieuwe stad die vanaf 1588 buiten de wallen verrezen was. De zuidzijde wordt over de volledige lengte benomen door het monumentale stadhuis. Aan de beide korte zijden staan telkens twee gelijke gebouwen, gescheiden door een straat: aan de oostzijde het operagebouw en het Grand Hotel, gescheiden door de Rue Sainte-Catherine, aan de westzijde het Museum voor Schone Kunsten en het Pavillon Jacquet, gescheiden door de Rue Stanislas. Aan de noordkant staan twee lagere gebouwen; de straat tussen de beide leidt naar de Arc Héré en de Place de la Carrière. De vier hoeken van het plein, alsmede de toegangen tot de Rue Sainte-Catherine en de Rue Stanislas, worden afgesloten door kunstig gesmeed hekwerk dat rijkelijk verguld is. Deze hekken zijn het werk van de smid en meester-slotenmaker Jean Lamour. Zij bezorgden Nancy de bijnaam van Ville aux Portes d'Or.
In het midden van het plein staat sinds 1831 het standbeeld van Stanislaus Leszczyński. Het is het werk van de beeldhouwer en graveur Georges Jacquot (1794-1874) en vervangt het beeld van Lodewijk XV dat tijdens de Franse Revolutie vernield werd.

De bestrating van de Place Stanislas werd in de loop der tijden meermaals gewijzigd, waardoor de oorspronkelijke aanleg in twee kleuren geheel verloren ging. Na de Tweede Wereldoorlog werd het plein meer en meer gebruikt als parkeerterrein: er was plaats voor zo'n zeshonderd auto's! Pas in 1983 werd een parkeerverbod ingevoerd. In de aanloop naar de herdenking van het 250-jarige bestaan van het plein in 2005, werd het volledig heraangelegd, waarbij de originele vormgeving van architect Héré - lichte bestrating met donkere banden - in ere hersteld werd. Ook de gevels van alle gebouwen rondom kregen een opknapbeurt. Het plein werd volledig verkeersvrij en vormt nu als voetgangersgebied één geheel met de Place de la Carrière en de Place d'Alliance. De drie pleinen staan samen op de werelderfgoedlijst. Bij de erkenning als werelderfgoed werd het ensemble als volgt beschreven: "De drie pleinen vertegenwoordigen een unieke artistieke prestatie, een meesterwerk van de creatieve geest. Gebouwd tussen 1752 en 1756 door een briljant team onder leiding van architect Heré".

Land(en)

  • Frankrijk

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Plaats

Nancy

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

UNESCO-volgnummer

229

Inschrijvingsjaar

1983

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
Naam erfgoed:

Pont du Gard (Romeins aquaduct)

Foto 1
Foto 2Foto 2

Pont du Gard (Romeins aquaduct)

Beschrijving erfgoed

De Pont du Gard is een Romeins aquaduct dat later is uitgebreid tot brug. Het bouwwerk ligt iets ten zuiden van het plaatsje Vers-Pont-du-Gard in Frankrijk, niet ver van Nîmes en Uzès, en staat op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. In de 1e eeuw na Chr. ontwierpen en bouwden de Romeinen een 50 kilometer lang aquaduct voor waterlevering aan Nemausus. De inlaat bevond zich op 71,5 meter hoogte aan de Source d'Eure-bron te Uzès, en het water arriveerde op 60 meter hoogte in Nemausus. Het gemiddelde verval bedroeg 23 centimeter per kilometer, en het geheel was zo gebouwd dat het water vanzelf naar de stad stroomde.

Land(en)

  • Frankrijk

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Plaats

Vers-Pont-du-Gard

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

43° 56′ 49″ NB, 4° 32′ 9″ OL

UNESCO-volgnummer

344

Inschrijvingsjaar

1985

Uitbreidingsjaar

2007

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
Naam erfgoed:

Prehistorische locaties en beschilderde grotten in de Vézèrevallei

Foto 1

Prehistorische locaties en beschilderde grotten in de Vézèrevallei

Beschrijving erfgoed

De Prehistorische locaties en beschilderde grotten in de Vézèrevallei bestaat uit het dal van de Vézère met de beroemde, tijdens de late oude steentijd beschilderde grotten, met als waarschijnlijk bekendste voorbeeld die van Lascaux. Alle grotten en prehistorische locaties in de vallei zijn in 1979 als groep op de Werelderfgoedlijst van de Unesco gezet. De belangrijkste locaties zijn:

- Abri de Cro-Magnon
- Abri du Poisson
- Font de Gaume
- La Micoque
- La Mouthe
- Laugerie basse
- Laugerie haute
- Le Grand Roc
- Grottes des Combarelles
- Le Cap Blanc
- Grotten van Lascaux
- Cro de Granvill
- Roc de Saint-Cirq
- Le Moustier
- Abri de la Madeleine bij Tursac

Land(en)

  • Frankrijk

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

45° 3′ 27″ NB, 1° 10′ 12″ OL

UNESCO-volgnummer

85

Inschrijvingsjaar

1979

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
Naam erfgoed:

Prehistorische paalwoningen in de Alpen

Prehistorische paalwoningen in de Alpen

Beschrijving erfgoed

Prehistorische paalwoningen in de Alpen is de naam die een groep van 111 archeologische sites in het Alpengebied groepeert en die op 27 juni 2011 tijdens de 35e sessie van de Commissie voor het Werelderfgoed door UNESCO erkend werd als werelderfgoed en aan de lijst toegevoegd. De sites zijn de locatie van voorhistorische paalwoningen in en rond de Alpen, gebouwd van ongeveer 5000 tot 500 v.Chr. aan de oevers van meren, rivieren of moerassige gebieden. De sites bevinden zich in Duitsland, Frankrijk, Italië, Oostenrijk, Slovenië en Zwitserland. De meeste sites zijn in Zwitserland gelegen. Ze bevinden zich onder meer in Beinwil am See, Seengen, Biel, Lüscherz, Twann, Vinelz en Gletterens.

Opgravingen in sommige van de sites hebben inzicht opgeleverd over de levensomstandigheden in het Neolithicum en de Bronstijd in de Alpen. De groep sites vormen een van de belangrijkste bronnen voor de studie van vroege agrarische gemeenschappen in het Alpengebied.

De eerste archeologische vondst dateert van 1853 aan het Meer van Zürich. Het Paalwoningmuseum in Unteruhldingen aan het Bodenmeer in Duitsland biedt een reconstructie van dergelijke paalwoningen.

Land(en)

  • Frankrijk

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Plaats

Alpen

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

UNESCO-volgnummer

1363

Inschrijvingsjaar

2011

Criteria

  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • V. het is een bijzonder voorbeeld van een traditionele menselijke bewoning of landgebruik, dat een cultuur (of culturen) vertegenwoordigt, in het bijzonder wanneer het kwetsbaar is geworden ten gevolge van onomkeerbare veranderingen
Naam erfgoed:

Prehistorische paalwoningen in de Alpen

Prehistorische paalwoningen in de Alpen

Beschrijving erfgoed

Prehistorische paalwoningen in de Alpen is de naam die een groep van 111 archeologische sites in het Alpengebied groepeert en die op 27 juni 2011 tijdens de 35e sessie van de Commissie voor het Werelderfgoed door UNESCO erkend werd als werelderfgoed en aan de lijst toegevoegd. De sites zijn de locatie van voorhistorische paalwoningen in en rond de Alpen, gebouwd van ongeveer 5000 tot 500 v.Chr. aan de oevers van meren, rivieren of moerassige gebieden. De sites bevinden zich in Duitsland, Frankrijk, Italië, Oostenrijk, Slovenië en Zwitserland. De meeste sites (56) zijn in Zwitserland gelegen. Ze bevinden zich onder meer in Beinwil am See, Seengen, Biel, Lüscherz, Twann, Vinelz en Gletterens.

Opgravingen in sommige van de sites hebben inzicht opgeleverd over de levensomstandigheden in het Neolithicum en de Bronstijd in de Alpen. De groep sites vormen een van de belangrijkste bronnen voor de studie van vroege agrarische gemeenschappen in het Alpengebied.

Land(en)

  • Duitsland
  • Frankrijk
  • Italië
  • Oostenrijk
  • Slovenië
  • Zwitserland

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

UNESCO-volgnummer

1363

Inschrijvingsjaar

2011

Criteria

  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • V. het is een bijzonder voorbeeld van een traditionele menselijke bewoning of landgebruik, dat een cultuur (of culturen) vertegenwoordigt, in het bijzonder wanneer het kwetsbaar is geworden ten gevolge van onomkeerbare veranderingen

Criteria uitleg

Sinds 2005 is er één set van 10 criteria, waarbij een erfgoed aan minimaal één moet voldoen.
Erfgoed criteriapunten:

Naam erfgoed:

Prehistorische paalwoningen in de Alpen

Foto 1

Video 2

Prehistorische paalwoningen in de Alpen

Beschrijving erfgoed

Prehistorische paalwoningen in de Alpen is de naam die een groep van 111 archeologische sites in het Alpengebied groepeert en die op 27 juni 2011 tijdens de 35e sessie van de Commissie voor het Werelderfgoed door UNESCO erkend werd als werelderfgoed en aan de lijst toegevoegd. De sites zijn de locatie van voorhistorische paalwoningen in en rond de Alpen, gebouwd van ongeveer 5000 tot 500 v.Chr. aan de oevers van meren, rivieren of moerassige gebieden. De sites bevinden zich in Duitsland, Frankrijk, Italië, Oostenrijk, Slovenië en Zwitserland. De meeste sites (56) zijn in Zwitserland gelegen. Ze bevinden zich onder meer in Beinwil am See, Seengen, Biel, Lüscherz, Twann, Vinelz en Gletterens.
Opgravingen in sommige van de sites hebben inzicht opgeleverd over de levensomstandigheden in het Neolithicum en de Bronstijd in de Alpen. De groep sites vormen een van de belangrijkste bronnen voor de studie van vroege agrarische gemeenschappen in het Alpengebied.

Land(en)

  • Duitsland
  • Frankrijk
  • Italië
  • Oostenrijk
  • Slovenië
  • Zwitserland

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

UNESCO-volgnummer

1363

Inschrijvingsjaar

2011

Criteria

  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • V. het is een bijzonder voorbeeld van een traditionele menselijke bewoning of landgebruik, dat een cultuur (of culturen) vertegenwoordigt, in het bijzonder wanneer het kwetsbaar is geworden ten gevolge van onomkeerbare veranderingen

Criteria uitleg

Sinds 2005 is er één set van 10 criteria, waarbij een erfgoed aan minimaal één moet voldoen.
Erfgoed criteriapunten:

Naam erfgoed:

Provins, stad van middeleeuwse jaarmarkten

Foto 1
Foto 2Foto 2

Provins, stad van middeleeuwse jaarmarkten

Beschrijving erfgoed

Provins is een kleine stad in het departement Seine-et-Marne in Frankrijk. Het aantal inwoners in 1999 was 11.667.In Provins vond vroeger een van de grootste jaarmarkten van Champagne plaats. Dit was in de tijd dat de stad beschermd werd door de hertogen van Champagne.

Provins werd vanwege de historie van de middeleeuwse jaarmarkten in 2001 toegevoegd aan de werelderfgoedlijst van UNESCO.
De criteria voor inschrijving op deze lijst waren:

- Criterium ii: Aan het begin van het tweede millennium van onze jaartelling was Provins een van de steden in het gebied van de hertogen van Champagne die de locatie werden voor grote jaarlijkse markten. Deze markten verbonden het noorden van Europa met het mediterrane gebied.
- Criterium iv: Provins heeft de kenmerkende architectuur en het stadsbeeld van een dergelijke jaarmarktstad zeer goed behouden.

Land(en)

  • Frankrijk

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Provincie

Seine-et-Marne

Plaats

Provins

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

48° 33′ NB, 3° 18′ OL

UNESCO-volgnummer

873

Inschrijvingsjaar

2001

Criteria

  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
Naam erfgoed:

Pyrénées-Mont Perdu

Foto 1
Foto 2Foto 2

Pyrénées-Mont Perdu

Beschrijving erfgoed

De Monte Perdido (Frans: Mont Perdu) is de op drie na hoogste berg in de Pyreneeën. De top van Monte Perdido ligt in Spanje, en is voor Frankrijk verborgen door schijnbaar ondoordringbare pieken van het Cirque de Gavarnie en de Estaube.

Het beklimmen van de berg is het gemakkelijkst vanuit Spanje. Klimmers moeten eerst vanaf het Aragonese dorpje Torla door de lange Ordesavallei en dan door de Circo de Soaso trekken alvorens de stevige klim naar de top te proberen.

De Monte Perdido is het centrum van het Spaanse nationaal park Ordesa y Monte Perdido dat in 1918 werd opgericht en toen amper 21 vierkante kilometer land besloeg.

Land(en)

  • Frankrijk

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Soort erfgoed

Gemend erfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

42° 40′ NB, 0° 2′ OL

UNESCO-volgnummer

773

Inschrijvingsjaar

1997

Uitbreidingsjaar

1999

Criteria

  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
  • V. het is een bijzonder voorbeeld van een traditionele menselijke bewoning of landgebruik, dat een cultuur (of culturen) vertegenwoordigt, in het bijzonder wanneer het kwetsbaar is geworden ten gevolge van onomkeerbare veranderingen
  • VII. het bevat buitengewone natuurverschijnselen of gebieden van buitengewone natuurlijke schoonheid en esthetisch belang
  • VIII. het is een bijzonder voorbeeld van belangrijke lopende ecologische en biologische processen in de evolutie en ontwikkeling van ecosystemen op het land, in zoet water, aan de kust en in en op zee, en van gemeenschappen van planten en dieren.
Naam erfgoed:

Rechtsgebied van Saint-Émilion

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3

Rechtsgebied van Saint-Émilion

Beschrijving erfgoed

Saint-Émilion is een Franse gemeente in de regio Aquitanië, departement Gironde, arrondissement Libourne. Het is op ongeveer 40 km ten oosten van Bordeaux gelegen, op de hellingen van de rivier de Dordogne. De gemeente is wereldberoemd door zijn wijnen. Het is een zuiver rode wijngebied en een van de beste van de gehele regio. Het wijngebied beslaat een oppervlakte van 5500 ha.

Land(en)

  • Frankrijk

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Provincie

De gemeente is wereldberoemd door zijn wijnen. Het is een zuiver rode wijngebied en een van de beste van de gehele regio. Het wijngebied beslaat een oppervlakte van 5500 ha

Plaats

Saint-Émilion

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

44° 53′ NB, 0° 9′ WL

UNESCO-volgnummer

932

Inschrijvingsjaar

1999

Criteria

  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
Naam erfgoed:

Romeins theater met omgeving en de Triomfboog van Orange

Foto 1
Foto 2Foto 2

Romeins theater met omgeving en de Triomfboog van Orange

Beschrijving erfgoed

Het Romeinse theater van Orange is een antiek theater in de Franse stad Orange. Het geldt als een van de best bewaard gebleven theaters uit het Romeinse Rijk. Colonia Julia Firma Secundanorum Arausio was een Romeinse colonia, die in 40 v.Chr. werd gesticht door de soldaten van het Tweede Legioen. Het theater werd in de 1e eeuw n.Chr. gebouwd. Het speelde een belangrijke rol in het stadsleven. Men kon er o.a. kijken naar pantomime, voordrachten van dichters en Attische komedies. Op het podium stonden grootste decorstukken en er konden met behulp van machines allerlei speciale effecten worden gecreëerd. De toegang tot de voorstellingen, die vaak de hele dag duurden, was gratis.

Land(en)

  • Frankrijk

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Plaats

Orange

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

44° 8′ 9″ NB, 4° 48′ 32″ OL

UNESCO-volgnummer

163

Inschrijvingsjaar

1981

Uitbreidingsjaar

2007

Criteria

  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • VI. het is direct of tastbaar verbonden met gebeurtenissen of levende tradities, met ideeën, of geloof, met artistieke en literaire werken van bijzondere universele betekenis (de commissie beschouwt dit criterium alleen als toepasbaar in bijzondere omstandigheden en alleen in combinatie met een ander cultureel of natuurlijk criterium op de lijst)
Naam erfgoed:

Steenkoolbekken van Nord-Pas-de-Calais

Foto 1
Foto 2Foto 2

Steenkoolbekken van Nord-Pas-de-Calais

Beschrijving erfgoed

Het steenkoolbekken van Nord-Pas-de-Calais is een cultuurgebied in Frankrijk. Het mijnbekken werd op 30 juni 2012 op de werelderfgoedlijst van UNESCO geplaatst, tijdens de 36e sessie van de Commissie voor het Werelderfgoed in Sint-Petersburg in Rusland. Het mijnbekken strekt zich uit over ongeveer 120 kilometer en gaat door twee departementen heen: Nord en Pas-de-Calais. De mijnbouw drukt nog steeds een stempel op het landschap. Het opmerkelijk landschap is gevormd door eeuwen van steenkoolwinning, van 1700 tot 1900. Het erfgoedgebied bestaat uit 109 losse onderdelen op meer dan 120.000 ha, waaronder mijnbouwputten, terrils, kolenvervoersmechanismen, treinstations, mijnbouwdorpen, scholen, religieuze gebouwen, gemeenschappelijke voorzieningen en bedrijfsterreinen.

Land(en)

  • Frankrijk

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Plaats

Nord-Pas-de-Calais

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

UNESCO-volgnummer

1360

Inschrijvingsjaar

2012

Criteria

  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
  • VI. het is direct of tastbaar verbonden met gebeurtenissen of levende tradities, met ideeën, of geloof, met artistieke en literaire werken van bijzondere universele betekenis (de commissie beschouwt dit criterium alleen als toepasbaar in bijzondere omstandigheden en alleen in combinatie met een ander cultureel of natuurlijk criterium op de lijst)
Naam erfgoed:

Straatsburg: Grande-Île

Foto 1

Straatsburg: Grande-Île

Beschrijving erfgoed

Het Grande Île is een eiland in de rivier de Ill en het historische centrum van de Franse stad Straatsburg. Het eiland is de geografische en historische kern van de stad en werd in 1988 opgenomen in de Werelderfgoedlijst van de UNESCO.

Het Grande Île wordt al eeuwenlang bewoond. Reeds in de Romeinse tijd stond hier de Romeinse nederzetting Argentoratum. Momenteel huisvest het een groot aantal historische bouwwerken, voornamelijk uit de middeleeuwen, en wonen er ongeveer 17.000 mensen.

Het eiland telt vijf kerken. De bekendste daarvan is de middeleeuwse Kathedraal van Straatsburg. De kathedraal is een goed voorbeeld van gotische architectuur en beschikt met de 142 meter hoge noordertoren over een van de hoogste kerktorens ter wereld. Naast deze kathedraal bevinden zich nog de volgende kerken op het eiland: St. Thomas, St. Pierre-le-Vieux, St. Pierre-le-Jeune en St. Étienne.

Land(en)

  • Frankrijk

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Plaats

Straatsburg

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

48° 34′ 53″ NB, 7° 45′ 0″ OL

UNESCO-volgnummer

495

Inschrijvingsjaar

1988

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
Naam erfgoed:

Van de zoutziederij van Salins-les-Bains tot de koninklijke zoutziederij van Arc-et-Senans, de productie van zout in zoutpannen

Foto 1
Foto 2Foto 2

Van de zoutziederij van Salins-les-Bains tot de koninklijke zoutziederij van Arc-et-Senans, de productie van zout in zoutpannen

Beschrijving erfgoed

De Koninklijke zoutziederij van Arc-et-Senans is een voormalige instelling voor zoutwinning uit de 18e eeuw, ontworpen door de architect Claude-Nicolas Ledoux. De zoutziederij ligt in de gemeente Arc-et-Senans in het departement Doubs in Frankrijk. Sinds 1982 staat het complex op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. De zoutziederij werd in opdracht van Lodewijk XVI gebouwd. Men koos Arc-et-Senans als locatie vanwege de nabijheid van het het woud van Chaux. Zo was er altijd voldoende brandhout aanwezig. Het pekelwater werd aangevoerd vanuit Salins-les-Bains via een houten pijpleiding van 20 km. De eerste steen werd gelegd op 15 april 1775. De bouw duurde tot 1779.

Land(en)

  • Frankrijk

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Provincie

Doubs

Plaats

Arc-et-Senans

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

47° 1′ 58″ NB, 5° 46′ 40″ OL

UNESCO-volgnummer

203

Inschrijvingsjaar

1982

Uitbreidingsjaar

2009

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
Naam erfgoed:

Vestingwerken van Vauban

Foto 1
Foto 2Foto 2

Vestingwerken van Vauban

Beschrijving erfgoed

De vestingwerken van Vauban is het werelderfgoed met de belangrijkste werken van de Franse bouwmeester Sébastien Le Prestre de Vauban 1633–1707.

Land(en)

  • Frankrijk

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

UNESCO-volgnummer

1283

Inschrijvingsjaar

2008

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt

Landinformatie:

WTC.nl - World Ticket Center. Elke reis, zo geregeld!

No entries match your request.

WTC.nl - World Ticket Center. Elke reis, zo geregeld!

Vakantiemogelijkheden:

E-bike fietstocht Champagne Regio vanuit Parijs Frankrijk

Duur: circa 9 uur Leeftijd: vanaf 18 jaar Taal: Engels, Frans Vervoer: inclusief trein tickets vanuit Parijs naar de Champagne regio Seizoen: dagelijks van 1 april - 15 oktober (zie beschrijving)

Fietstocht Versailles Frankrijk

Duur: circa 8 uur Leeftijd: vanaf 16 jaar Taal: Engels, Frans Vervoer: inclusief trein tickets vanuit Parijs naar Versailles Seizoen: dagelijks van maart t/m november

Fietstocht Parijs Frankrijk

Duur: circa 3,5 uur Leeftijd: geschikt voor alle leeftijden Taal: Engels, Frans Seizoen: dagelijks van februari tot november

1 week skydive vakantie AFF Mimizan, Frankrijk

Duur: 1 week Leeftijd: vanaf 16 jaar, jonger dan 18 jaar? Dan is toestemming van je ouders nodig Taal: Engels, Nederlands Vervoer: optioneel vervoer Seizoen: wekelijks, eind juni t/m eind augustus