Iran

WTC.nl - World Ticket Center. Elke reis, zo geregeld!

Displaying 1 - 19 of 19

Naam erfgoed:

Armeense kloosterensembles in Iran

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3
Foto 4Foto 4
Foto 5Foto 5

Armeense kloosterensembles in Iran

Beschrijving erfgoed

De Armeense kloosterensembles in Iran bestaat uit een aantal gebouwencomplexen, samen 129 hectare groot, die gezamenlijk opgenomen zijn op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. Het zijn:

- De Qara Kelisa (zwarte kerk) (klooster van Sint-Taddeüs)
- Het dorp
- Kapel nr. 5 (Sandokht)
- De Sint-Stefanuskerk
- De Chupankapel
- De kapel van Dzordzor
- Het Barandorp

Land(en)

  • Iran

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

38° 59′ NB, 45° 28′ OL

UNESCO-volgnummer

1262

Inschrijvingsjaar

2008

Criteria

  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • VI. het is direct of tastbaar verbonden met gebeurtenissen of levende tradities, met ideeën, of geloof, met artistieke en literaire werken van bijzondere universele betekenis (de commissie beschouwt dit criterium alleen als toepasbaar in bijzondere omstandigheden en alleen in combinatie met een ander cultureel of natuurlijk criterium op de lijst)

Criteria uitleg

Sinds 2005 is er één set van 10 criteria, waarbij een erfgoed aan minimaal één moet voldoen.
Erfgoed criteriapunten:

Naam erfgoed:

Bam en zijn cultuurlandschap

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3
Foto 4Foto 4

Video 2

Bam en zijn cultuurlandschap

Beschrijving erfgoed

Bam is een stad in de Iraanse provincie Kermān. Het is een moderne stad met een bevolking van circa 107.000 personen en ligt in de buurt van de antieke stad Arg-e Bam. Op 26 december 2003 werd Bam getroffen door een hevige aardbeving om 01:26 UTC. De kracht van de aardbeving was 6,7 op de schaal van Richter. 70{1868778b0ef24ece00e53609969dad8c6294dc3368eeee3e76a20c812951949f} van het moderne gedeelte van Bam werd vernietigd, en 43.000 mensen verloren het leven. In 2004 werd Bam uitgeroepen tot een monument op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO.

Land(en)

  • Iran

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Provincie

Kermān

Plaats

Arg-e Bam

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

29° 7′ NB, 58° 22′ OL

UNESCO-volgnummer

1208

Inschrijvingsjaar

2004

Uitbreidingsjaar

2007

Criteria

  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
  • V. het is een bijzonder voorbeeld van een traditionele menselijke bewoning of landgebruik, dat een cultuur (of culturen) vertegenwoordigt, in het bijzonder wanneer het kwetsbaar is geworden ten gevolge van onomkeerbare veranderingen

Criteria uitleg

Sinds 2005 is er één set van 10 criteria, waarbij een erfgoed aan minimaal één moet voldoen.
Erfgoed criteriapunten:

Naam erfgoed:

Behistuninscriptie

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3
Foto 4Foto 4

Video 2

Behistuninscriptie

Beschrijving erfgoed

De Behistuninscriptie is een inscriptie met bijbehorende reliëfs in een rotswand nabij de Iraanse plaats Behistun. De inscriptie werd geschreven in opdracht van de Achamenidische koning Darius I en vermeldt diens overwinningen en daden. Met behulp van de tekst is het Oud-Perzisch schrift dat in de tijd van de Achaemeniden werd gebruikt ontcijferd. De inscriptie bestaat uit vier delen. Het eerste deel gaat vergezeld van een groot reliëf van 5½ bij 3 meter, dat koning Darius samen met de boogschutter Intaphrenes en zijn lansenier Gobryas uitbeeldt. Darius heeft negen gevangenen van de door hem overwonnen volkeren vast aan een strop om hun nek

Land(en)

  • Iran

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Plaats

Behistun

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

34° 23′ 18″ NB, 47° 26′ 12″ OL

UNESCO-volgnummer

1222

Inschrijvingsjaar

2006

Criteria

  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen

Criteria uitleg

Sinds 2005 is er één set van 10 criteria, waarbij een erfgoed aan minimaal één moet voldoen.
Erfgoed criteriapunten:

Naam erfgoed:

Chogha Zanbil

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3
Foto 4Foto 4

Video 2

Video 3

Video 4

Chogha Zanbil

Beschrijving erfgoed

Chogha Zanbill of Tchogha Zanbil is een archeologische plaats in Iran. Het is gelegen nabij de stad Susa in de provincie Khoezistan. Chogha in Bakhtiari betekent heuvel. Tijdens de Midden-Elamitische periode heette de stad naar zijn bouwer Al-Untash-Napirisha, tijdens de Nieuw-Elamitische periode Dur-Untash.

De ruïnes zijn van de heilige stad van het koninkrijk Elam. De stad werd in 1250 v.Chr. gebouwd in opdracht van de toenmalige koning Untash-Napirisha, vooral ter ere van de god Inshushinak. De bouw werd na de dood van de koning gestaakt maar bleef wel bewoond tot de verovering door Assurbanipal 700 jaar later.

De plek is na de Eerste Wereldoorlog ontdekt, toen geologen er met vliegtuigen overheen vlogen, op zoek naar olie. De vorm van de heuvel en de kringen eromheen gaven de indruk dat er in een verleden een stad geweest was. Dit bleek bij opgravingen correct te zijn.

Land(en)

  • Iran

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Provincie

Khoezistan

Plaats

Susa

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

31° 53′ 0″ NB, 48° 53′ 0″ OL

UNESCO-volgnummer

113

Inschrijvingsjaar

1979

Criteria

  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt

Criteria uitleg

Sinds 2005 is er één set van 10 criteria, waarbij een erfgoed aan minimaal één moet voldoen.
Erfgoed criteriapunten:

Naam erfgoed:

Cultuurlandschap van Meymand

Foto 1

Video 2

Video 3

Cultuurlandschap van Meymand

Beschrijving erfgoed

Het Cultuurlandschap van Meymand gaat over de semi-nomadische veehouders uit het dorpje Meymand (700 inw.) in de provincie Kermān in Iran. Ze houden hun dieren op de bergweiden en leven in tijdelijke nederzettingen in de lente en de herfst; tijdens de wintermaanden leven ze dieper in de vallei, in grotwoningen.

Land(en)

  • Iran

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Provincie

Kermān

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

30° 10′ NB, 55° 23′ OL

UNESCO-volgnummer

1423rev

Inschrijvingsjaar

2015

Criteria

  • V. het is een bijzonder voorbeeld van een traditionele menselijke bewoning of landgebruik, dat een cultuur (of culturen) vertegenwoordigt, in het bijzonder wanneer het kwetsbaar is geworden ten gevolge van onomkeerbare veranderingen

Criteria uitleg

Sinds 2005 is er één set van 10 criteria, waarbij een erfgoed aan minimaal één moet voldoen.
Erfgoed criteriapunten:

Naam erfgoed:

Dasht-e Lut

Foto 1

Video 2

Dasht-e Lut

Beschrijving erfgoed

Dasht-e Lut is een groot woestijngebied, gelegen in het zuidoosten van Iran. De woestijn is qua grootte nummer 25 van de wereld. De oppervlakte van de woestijn is circa 51.800 km². De woestijn is ontstaan door de geografische opbouw van Iran. Iran bestaat voornamelijk uit grote plateaus die worden afgeschermd door bergketens. Bij deze bergketens valt het meeste neerslag, waardoor de tussenliggende bassins droogte kennen. Dasht-e Lut is zo'n bassin, een andere is de Grote Zoutwoestijn. Het oosten van Dasht-e Lut bestaat uit een zoutvlakte, het centraal gelegen gebied bestaat uit richels en groeven en het zuidoostelijke gedeelte bestaat uit zandduinen. Deze zandduinen zijn tot 300 m hoog, waardoor ze tot de hoogste ter wereld behoren.

Land(en)

  • Iran

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Soort erfgoed

Natuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

30° 22′ NB, 58° 47′ OL

UNESCO-volgnummer

1505

Inschrijvingsjaar

20146

Criteria

  • VII. het bevat buitengewone natuurverschijnselen of gebieden van buitengewone natuurlijke schoonheid en esthetisch belang
  • VIII. het is een bijzonder voorbeeld van belangrijke lopende ecologische en biologische processen in de evolutie en ontwikkeling van ecosystemen op het land, in zoet water, aan de kust en in en op zee, en van gemeenschappen van planten en dieren.

Criteria uitleg

Sinds 2005 is er één set van 10 criteria, waarbij een erfgoed aan minimaal één moet voldoen.
Erfgoed criteriapunten:

Naam erfgoed:

Gonbad-e Qabus

Foto 1
Foto 2Foto 2

Gonbad-e Qabus

Beschrijving erfgoed

Gonbad-e Qabus is na de hoofdstad Gorgan de grootste stad in de Iraanse provincie Golestān. De stad ligt zo'n 500 km ten noordoosten van Teheran. De bevolking bedraagt zo'n 145.000 mensen en bestaat voornamelijk uit Iraanse Turkmenen. De stad is bekend omwille van de gelijknamige toren en mausoleum die in het centrum van de stad is gelegen. De stad heeft zich rondom deze toren ontwikkeld. De Gonbad-e Qabus is een 70 m hoge bakstenen toren die werd gebouwd in 1006/1007 in opdracht van de Ziyaridische emir Chams al-Ma`âlî Qâbûs ben Wuchmagîr, die ook in de toren is begraven.

Land(en)

  • Iran

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Provincie

Golestān

Plaats

Gonbad-e Qabus

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

37° 15′ NB, 55° 10′ OL

UNESCO-volgnummer

1398

Inschrijvingsjaar

2012

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt

Criteria uitleg

Sinds 2005 is er één set van 10 criteria, waarbij een erfgoed aan minimaal één moet voldoen.
Erfgoed criteriapunten:

Naam erfgoed:

Historisch hydraulisch systeem van Shushtar

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3
Foto 4Foto 4

Video 2

Historisch hydraulisch systeem van Shushtar

Beschrijving erfgoed

hushtar is een stad in de Iraanse provincie Khūzestān. De stad telt ongeveer 107.000 inwoners (2011).
De oorspronkelijke naam van Shushtar was Šurkutir en stamt uit de tijd van de Achaemeniden. De naam Shushtar zelf (niet te verwarren met Shush, een andere stad in West-Iran) is afgeleid van de plaatsnaam Susa en betekent groter dan Susa. De stad is gelegen aan de rivier Karun. Deze rivier is in de oudheid gekanaliseerd om beide kanten van de stad heen, waardoor de stad een eiland werd in de rivier. Met diverse bruggen werd de stad verbonden met het land aan de andere zijden van de rivier. Voor de stad zelf was een irrigatiesysteem opgezet en een drinkwatersysteem.

Shapur I liet door Romeinse krijgsgevangenen een 550 meter lange brug en dam bouwen over en in de Karun. De brug kreeg de naam Band-e Qaisar (Caesars brug).

De fortificaties van de stad werden grotendeels verwoest aan het einde van het tijdperk der Safawiden.

Land(en)

  • Iran

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Provincie

Khūzestān

Plaats

hushtar

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

32° 1′ NB, 48° 50′ OL

UNESCO-volgnummer

1315

Inschrijvingsjaar

2009

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • V. het is een bijzonder voorbeeld van een traditionele menselijke bewoning of landgebruik, dat een cultuur (of culturen) vertegenwoordigt, in het bijzonder wanneer het kwetsbaar is geworden ten gevolge van onomkeerbare veranderingen

Criteria uitleg

Sinds 2005 is er één set van 10 criteria, waarbij een erfgoed aan minimaal één moet voldoen.
Erfgoed criteriapunten:

Naam erfgoed:

Historische bazaar van Tabriz

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3

Video 2

Historische bazaar van Tabriz

Beschrijving erfgoed

De Bazaar van Tabriz is een van de oudste en grootste bazaars van het Midden-Oosten. De bazaar is gelegen in het centrum van de stad Tabriz in het noordwesten van Iran. De oppervlakte van de bazaar is bijna drie vierkante kilometer en daarmee is het de grootste bazaar van Iran. Het is daarmee één van de grootste bouwwerken ter wereld. In 2010 werd de Bazaar van Tabriz tijdens de 34e sessie van de Commissie voor het Werelderfgoed op de werelderfgoedlijst geplaatst. Nabij de bazaar bevindt zich de Vrijdagmoskee van Tabriz.

Land(en)

  • Iran

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Plaats

Tabriz

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

38° 5′ NB, 46° 18′ OL

UNESCO-volgnummer

1346

Inschrijvingsjaar

2010

Criteria

  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt

Criteria uitleg

Sinds 2005 is er één set van 10 criteria, waarbij een erfgoed aan minimaal één moet voldoen.
Erfgoed criteriapunten:

Naam erfgoed:

Khānegāh en het heiligdom van sjeik Safi al-Din

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3
Foto 4Foto 4
Foto 5Foto 5

Video 2

Khānegāh en het heiligdom van sjeik Safi al-Din

Beschrijving erfgoed

De Khānegāh en het heiligdom van sjeik Safi al-Din is een gebouwencomplex in de Iraanse stad Ardebil. Het omvat twee gebouwen. De Khānegāh of leszaal is gebouwd door de soefimeester Safi al-Din. Na zijn dood bouwden zijn leerlingen een graftombe voor hem. Later is het hele complex verder uitgebreid. In 2010 is het door UNESCO tot werelderfgoed verklaard.

Land(en)

  • Iran

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Plaats

Ardebil

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

38° 15′ NB, 48° 17′ OL

UNESCO-volgnummer

1345

Inschrijvingsjaar

2010

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt

Criteria uitleg

Sinds 2005 is er één set van 10 criteria, waarbij een erfgoed aan minimaal één moet voldoen.
Erfgoed criteriapunten:

Naam erfgoed:

Meidan Emam, Isfahan

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3

Video 2

Video 3

Meidan Emam, Isfahan

Beschrijving erfgoed

Meidan Emam of het Plein van de Imam is een plein in Isfahan, Iran. De oorspronkelijke naam was Naghsh-e Jahan ofwel Ontwerp van de wereld. Het plein is aangelegd door sjah Abbas I de Grote tussen 1590 en 1595. Na de Iraanse Revolutie kreeg het plein zijn huidige officiële naam, die verwijst naar ayatollah Khomeiny. Veel Iraniërs blijven desondanks de oude naam gebruiken.

Het plein is 560 meter lang en 160 meter breed, waarmee het qua grootte het zesde plein van de wereld is. Ten tijde van aanleg was het het grootste plein ter wereld.

Land(en)

  • Iran

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

32° 39′ 28″ NB, 51° 40′ 39″ OL

UNESCO-volgnummer

115

Inschrijvingsjaar

1979

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • V. het is een bijzonder voorbeeld van een traditionele menselijke bewoning of landgebruik, dat een cultuur (of culturen) vertegenwoordigt, in het bijzonder wanneer het kwetsbaar is geworden ten gevolge van onomkeerbare veranderingen
  • VI. het is direct of tastbaar verbonden met gebeurtenissen of levende tradities, met ideeën, of geloof, met artistieke en literaire werken van bijzondere universele betekenis (de commissie beschouwt dit criterium alleen als toepasbaar in bijzondere omstandigheden en alleen in combinatie met een ander cultureel of natuurlijk criterium op de lijst)

Criteria uitleg

Sinds 2005 is er één set van 10 criteria, waarbij een erfgoed aan minimaal één moet voldoen.
Erfgoed criteriapunten:

Naam erfgoed:

Pasargadae

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3

Video 2

Video 3

Pasargadae

Beschrijving erfgoed

Pasargadae is een archeologische vindplaats in Iran. De stad ligt ongeveer 87 km ten noordoosten van de historische stad Persepolis. Het was de eerste hoofdstad van het Achaemeniden (het vroege Perzische Rijk). De stad is gebouwd door Cyrus II en bleef hoofdstad totdat Cambyses II Susa tot zijn hoofdstad benoemde.

Het rijk van Cyrus strekte zich uit van de Middellandse Zee tot Centraal-Azië en India en was waarschijnlijk het eerste rijk van die grootte. De architectuur van de stad weerspiegelt de variëteit van de verschillende culturen die in het rijk leefden.

Land(en)

  • Iran

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Plaats

Persepolis

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

30° 12′ 0″ NB, 53° 10′ 46″ OL

UNESCO-volgnummer

1106

Inschrijvingsjaar

2003

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt

Criteria uitleg

Sinds 2005 is er één set van 10 criteria, waarbij een erfgoed aan minimaal één moet voldoen.
Erfgoed criteriapunten:

Naam erfgoed:

Persepolis

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3
Foto 4Foto 4
Foto 5Foto 5

Video 2

Video 3

Persepolis

Beschrijving erfgoed

Persepolis is een door Darius I gebouwde nederzetting in het zuiden van Perzië/Iran. Oorspronkelijk heette het Parsa, Persepolis is de Griekse naam en betekent Stad van de Perzen. Anders dan deze Griekse naam doet vermoeden, was Persepolis geen stad. Bij de archeologische opgravingen in en rondom Persepolis zijn geen woonhuizen gevonden.

Land(en)

  • Iran

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

29° 56′ 4″ NB, 52° 53′ 29″ OL

UNESCO-volgnummer

114

Inschrijvingsjaar

1979

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • VI. het is direct of tastbaar verbonden met gebeurtenissen of levende tradities, met ideeën, of geloof, met artistieke en literaire werken van bijzondere universele betekenis (de commissie beschouwt dit criterium alleen als toepasbaar in bijzondere omstandigheden en alleen in combinatie met een ander cultureel of natuurlijk criterium op de lijst)

Criteria uitleg

Sinds 2005 is er één set van 10 criteria, waarbij een erfgoed aan minimaal één moet voldoen.
Erfgoed criteriapunten:

Naam erfgoed:

Perzische tuin

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3
Foto 4Foto 4

Perzische tuin

Beschrijving erfgoed

Een Perzische tuin is een tuinontwerp zoals dat zijn oorsprong vindt in Iran. Deze Tuinen vormen een onlosmakelijk onderdeel van de Perzische architectuur en cultuur. Al drie millennia worden deze tuinen aangelegd. Vanuit Perzië heeft het concept van de Perzische tuin zich verspreid naar andere landen, van Andalusië tot aan India. Zo heeft de Taj Mahal in India een Perzische tuin.

Het concept van de Perzische tuin is in de loop van de eeuwen geëvolueerd. Het oorspronkelijke idee wordt aan Cyrus II de Grote uit de 6e eeuw v.Chr. toegeschreven. Hoewel de concrete invulling aangepast werd aan de verschillende klimatologische omstandigheden van de locatie, vindt men in een Perzische tuin steeds vier zones terug en speelt water een belangrijke rol zowel voor irrigatie als voor versiering. In een Perzische tuin kan men gesofisticeerde systemen voor irrigatie terugvinden. De tuin tracht het Hof van Eden voor te stellen en ontleent aan het zoroastrisme de vier elementen van hemel, aarde, water en planten. Het Oudperzische woord Paradaidha vinden we ook nog terug in het Nederlands als ons woord paradijs. In de tuinen zijn soms ook paviljoenen te vinden.

Land(en)

  • Iran

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

UNESCO-volgnummer

1372

Inschrijvingsjaar

2011

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
  • VI. het is direct of tastbaar verbonden met gebeurtenissen of levende tradities, met ideeën, of geloof, met artistieke en literaire werken van bijzondere universele betekenis (de commissie beschouwt dit criterium alleen als toepasbaar in bijzondere omstandigheden en alleen in combinatie met een ander cultureel of natuurlijk criterium op de lijst)

Criteria uitleg

Sinds 2005 is er één set van 10 criteria, waarbij een erfgoed aan minimaal één moet voldoen.
Erfgoed criteriapunten:

Naam erfgoed:

Shahr-i Sokhta

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3

Shahr-i Sokhta

Beschrijving erfgoed

Shahr-e Sukhteh, ook Shahr-i Shōkhta, is een in de Bronstijd gebouwde nederzetting in het uiterste oosten van Perzië/Iran op de rivierbanken van de Helmand, in de provincie Sistan en Beloetsjistan. De archeologische site is gelegen aan de weg tussen Zahedan en Zabol. Het moet een van de grootste nederzettingen geweest zijn in de periode. In het westen van het gebied bevindt zich een begraafplaats met 25.000 tot 40.000 graven. De stad moet ontstaan zijn rond 3200 voor Christus. Er waren vier bloeiperiodes en de stad werd drie maal verbrand. Rond 2100 voor Christus werd de stad definitief verlaten, om in het begin van de twintigste eeuw door de Hongaarse archeoloog Aurel Stein herontdekt te worden.

Land(en)

  • Iran

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Provincie

Sistan en Beloetsjistan

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

30° 35′ 31″ NB, 61° 19′ 47″ OL

UNESCO-volgnummer

1456

Inschrijvingsjaar

2014

Criteria

  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt

Criteria uitleg

Sinds 2005 is er één set van 10 criteria, waarbij een erfgoed aan minimaal één moet voldoen.
Erfgoed criteriapunten:

Naam erfgoed:

Soltaniyeh

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3

Video 2

Video 3

Soltaniyeh

Beschrijving erfgoed

Soltaniyeh of Sultaniya is een dorp in Iran, gelegen in de provincie Zanjan. Het was in de veertiende eeuw de hoofdstad van het Ilkhanaat, één van de kanaaten van het Mongoolse Rijk. Aan het eind van de veertiende eeuw werd de stad door het leger van Timoer Lenk verwoest, maar één gebouw bleef overeind staan: het 'mausoleum van Oljeitu'.

In de stad werd door sultan Oljeitu Khodabandeh een enorm koepelgewelf gebouwd. Het achthoekige gebouw kreeg een koepel van vijftig meter hoog. Oorspronkelijk was het bedoeld om het lichaam van Imam Ali, de grondlegger van het sjiisme, hier te herbegraven, maar zo ver kwam het niet. Oljeitu bekeerde zich tot het soennisme en wijzigde de bestemming van de koepel tot zijn eigen mausoleum.

Land(en)

  • Iran

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Provincie

Zanjan

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

36° 26′ NB, 48° 47′ OL

UNESCO-volgnummer

1188

Inschrijvingsjaar

2005

Criteria

  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt

Criteria uitleg

Sinds 2005 is er één set van 10 criteria, waarbij een erfgoed aan minimaal één moet voldoen.
Erfgoed criteriapunten:

Naam erfgoed:

Susa

Foto 1
Foto 2Foto 2

Video 2

Video 3

Susa

Beschrijving erfgoed

Susa, Soesa of Sjoesj, was in de oudheid een stad in het Elamitische, het Perzische en Parthische rijk, op ongeveer 250 km ten oosten van de Tigris rivier in Khoezistan. De locatie is in de onmiddellijke nabijheid van de plaats Shush, in de provincie Khūzestān van Iran. Behalve een archeologische vindplaats, is Shush ook een levendig dorpje, dankzij de aanbidding van sjiieten en de Perzisch Joodse gemeenschap voor de profeet Daniël.

Land(en)

  • Iran

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Plaats

Susa

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

32° 11′ NB, 48° 15′ OL

UNESCO-volgnummer

1455

Inschrijvingsjaar

2015

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt

Criteria uitleg

Sinds 2005 is er één set van 10 criteria, waarbij een erfgoed aan minimaal één moet voldoen.
Erfgoed criteriapunten:

Naam erfgoed:

Takht-E Soleyman

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3
Foto 4Foto 4

Video 2

Video 3

Video 4

Takht-E Soleyman

Beschrijving erfgoed

Takht-E Soleyman is een archeologische site in het noordwesten van Iran, ongeveer 400 kilometer ten westen van Teheran. De plek bevindt zich zo'n 250 kilometer ten zuidoosten van Tabriz. De site herbergt een Zoroastrische tempel en een tempel die gebouwd werd door de Sassaniden, gewijd aan de godin Anahita. Om de tempels heen werd ook een stad gebouwd. De locatie van Takht-E-Soleyman is naast een 100 meter diep meer met warm water. Volgens de legende sloot koning Salomon monsters op in het meer.
In 2003 is de site door UNESCO tot Werelderfgoed verklaard.

Land(en)

  • Iran

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

36° 36′ 11″ NB, 47° 14′ 9″ OL

UNESCO-volgnummer

1077

Inschrijvingsjaar

2003

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
  • VI. het is direct of tastbaar verbonden met gebeurtenissen of levende tradities, met ideeën, of geloof, met artistieke en literaire werken van bijzondere universele betekenis (de commissie beschouwt dit criterium alleen als toepasbaar in bijzondere omstandigheden en alleen in combinatie met een ander cultureel of natuurlijk criterium op de lijst)

Criteria uitleg

Sinds 2005 is er één set van 10 criteria, waarbij een erfgoed aan minimaal één moet voldoen.
Erfgoed criteriapunten:

Naam erfgoed:

Vrijdagmoskee van Isfahan

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3
Foto 4Foto 4
Foto 5Foto 5

Video 2

Vrijdagmoskee van Isfahan

Beschrijving erfgoed

De Vrijdagmoskee van Isfahan of de Masjed-e Jāmé is een moskee in Isfahan, Iran. Het oudste deel van de moskee dateert uit het eind van de achtste eeuw. De moskee is in de loop der eeuwen herhaaldelijk uitgebreid. De moskee was tot 1630 de belangrijkste moskee van Isfahan. In 2012 werd de moskee door UNESCO toegevoegd aan de werelderfgoedlijst. De moskee werd met name sterk uitgebreid tijdens de regeerperiode van de Seltsjoeken onder Malik Sjah I. Nadat Malik Sjah in 1086 de Grote moskee van Damascus had gezien, besloot hij in zijn hoofdstad Isfahan de reeds bestaande moskee sterk uit te breiden. Hij gaf opdracht aan zijn grootvizier Nizam al-Moelk om de verbouwing te coördineren. Deze liet de bestaande moskee gedeeltelijk slopen en maakte van de zo ontstane ruimte een binnenplaats. Rondom de binnenplaats kwamen vier iwans. Dit was de eerste keer dat een moskee voorzien werd van vier van zulke ingangen. De inspiratie hiervoor kwam van de pre-islamitische Iraanse Sassaniden, die hun paleizen op die manier bouwden. De zuidelijke iwan of de qibla iwan die de richting van Mekka aangeeft, werd het mooist gedecoreerd. Achter deze ingang werd de zuidelijke koepel gebouwd. Twee jaar na de verbouwing door Nizam al-Moelk, bouwde diens rivaal Taj al-Moelk de noordelijke koepel. Deze is weliswaar kleiner dan de zuidelijke, maar wordt vaak als eleganter beschouwd.
Gedurende vele eeuwen was de vrijdagmoskee de centrale moskee, waar ook op vrijdag de khutbah werd gehouden. Dit veranderde in de tijd van sjah Abbas I de Grote. Na de oplevering van de door hem gebouwde Moskee van de sjah in 1630 werd die moskee de belangrijkste moskee van Isfahan.

Land(en)

  • Iran

Continent

  • Azië

UNESCO-Regio

  • Azië en de Grote Oceaan

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

32° 40′ 10″ NB, 51° 41′ 6″ OL

UNESCO-volgnummer

1397

Inschrijvingsjaar

2012

Criteria

  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting

Criteria uitleg

Sinds 2005 is er één set van 10 criteria, waarbij een erfgoed aan minimaal één moet voldoen.
Erfgoed criteriapunten:

Landinformatie:

WTC.nl - World Ticket Center. Elke reis, zo geregeld!

Iran

Volkslied:


Afbeelding 1

Geografie

Iran, officieel de Islamitische Republiek Iran, is een land in west-Azië. De hoofdstad is Teheran, dat met meer dan 10 miljoen inwoners tevens de grootste stad van het land is. In totaal wonen er in Iran 82.801.633 mensen. Het Perzisch, een Indo-Europese taal, is de officiële taal van Iran.
Iran/Perzië heeft een bijzonder lange geschiedenis en kan met recht een van de bakermatten van de beschaving worden genoemd.
Iran ligt in het Midden-Oosten en grenst aan Irak, Turkije, Armenië, Azerbeidzjan, Turkmenistan, Afghanistan en Pakistan. De Perzische Golf en de Golf van Oman bevinden zich ten zuiden en de Kaspische Zee ten noorden van Iran. Iran deelt de Kaspische Zee, behalve met de republiek van Azerbeidzjan en Turkmenistan, ook met Kazachstan en Rusland. Aan de kust tegenover de Perzische Golf liggen Saoedi-Arabië, Koeweit, Bahrein, Qatar, de Verenigde Arabische Emiraten en Oman.
Teheran is de hoofdstad en grootste stad in Iran, dat ook het culturele, commerciële en industriële centrum van het land is. Iran is een belangrijke regionale en midden macht, met aanzienlijke invloed in de internationale energiezekerheid en de wereldeconomie door middel van zijn grote reserves van fossiele brandstoffen, Iran is de op drie na grootste olie-exporteur ter wereld. De export van aardolie en aardgas vormen de belangrijkste bron van inkomsten van Iran.

Wetenswaardigheden

Iran heeft zijn eigen kalender, de Iraanse kalender. Het begin van de jaartelling is de hidjra, de vlucht van de profeet Mohammed van Mekka naar Medina in 622. De Iraanse kalender is een zonnekalender, dit in tegenstelling tot de islamitische kalender, die een maankalender is.

Bezienswaardigheden:

Chogha Zanbil, Persepolis, Takht-E Soleyman, Pasargadae, de Behistuninscriptie, Shushtar, Meidan Emam, het heiligdom van Safi al-din

WTC.nl - World Ticket Center. Elke reis, zo geregeld!

Vakantiemogelijkheden:

No entries match your request.