Italie

WTC.nl - World Ticket Center. Elke reis, zo geregeld!

Displaying 1 - 50 of 51

Naam erfgoed:

18e-Eeuws Koninklijk Paleis van Caserta met park, aquaduct van Vanvitelli en San Leuciocomplex

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3

18e-Eeuws Koninklijk Paleis van Caserta met park, aquaduct van Vanvitelli en San Leuciocomplex

Beschrijving erfgoed

Het Paleis van Caserta is een paleis nabij de Italiaanse stad Caserta. Het paleis heeft tussen 1780 en 1861 dienstgedaan als woon- en werkpaleis van de koningen van Napels en Sicilië. In 1997 is het gebouw met de tuinen en het aquaduct, dat de fonteinen van water voorziet, door de UNESCO op de Werelderfgoedlijst geplaatst. De reden die UNESCO hiervoor aangeeft is dat het paleis het laatste en ultiem perfecte gebouw is uit de barok-periode. Het is vermoedelijk het grootste gebouw dat in de 18e eeuw in Europa gebouwd is

Land(en)

  • Italië

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Plaats

Caserta

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

41° 4′ 27″ NB, 14° 19′ 39″ OL

UNESCO-volgnummer

549

Inschrijvingsjaar

1997

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
Naam erfgoed:

Agrigento

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3

Agrigento

Beschrijving erfgoed

Agrigento is een stad op Sicilië, Italië en tevens hoofdstad van de gelijknamige provincie, de zuidelijkste van Italië. De Siciliaanse onofficiële naam van de stad is Girgenti. De stad ligt op een heuvel, op enkele kilometers van de Siciliaanse zuidkust, en telt ruim 55.000 inwoners.

Land(en)

  • Italië

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Provincie

Sicilië

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

37° 19′ NB, 13° 35′ OL

UNESCO-volgnummer

831

Inschrijvingsjaar

1997

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
Naam erfgoed:

Amalfitaanse kust (Costiera Amalfitana)

Foto 1

Amalfitaanse kust (Costiera Amalfitana)

Beschrijving erfgoed

De Amalfikust of Amalfitaanse kust is een deel van de kust van de Italiaanse provincie Campania, gelegen aan de zuidkant van het schiereiland van Sorrento. Het gebied loopt van Positano in het westen tot aan Vietri sul Mare in het oosten. De Amalfikust wordt vanwege natuurschoon en cultuurgeschiedenis beschouwd als een van de mooiste kusten ter wereld. Ze staat op de werelderfgoedlijst van UNESCO.

De kust ontleent zijn naam aan het stadje Amalfi, dat niet alleen geografisch, maar ook historisch de kern van het gebied is.

Land(en)

  • Italië

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Provincie

Campania

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

40° 38′ NB, 14° 36′ OL

UNESCO-volgnummer

830

Inschrijvingsjaar

1997

Criteria

  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
  • V. het is een bijzonder voorbeeld van een traditionele menselijke bewoning of landgebruik, dat een cultuur (of culturen) vertegenwoordigt, in het bijzonder wanneer het kwetsbaar is geworden ten gevolge van onomkeerbare veranderingen
Naam erfgoed:

Archeologisch Pompeï, Herculaneum en Torre Annunziata

Foto 1
Foto 2Foto 2

Archeologisch Pompeï, Herculaneum en Torre Annunziata

Beschrijving erfgoed

Pompeï is een gemeente en een Romeinse stad in de Italiaanse provincie Napels en telt 25.726 inwoners. De oppervlakte bedraagt 12,4 km², de bevolkingsdichtheid is 2146 inwoners per km².

Pompeï was ook de naam van een provinciestad met ongeveer 20.000 inwoners die bestond van de 7e eeuw voor Christus tot in de eerste eeuw na Christus. Osken, Samnieten, Grieken, Etrusken en Romeinen lieten er allemaal hun sporen achter. Pompeï, dat in 62 n.Chr. al door een aardbeving was getroffen, werd in 79 bedekt door as als gevolg van een uitbarsting van de Vesuvius. Het is daardoor een van de bestbewaarde Romeinse steden geworden. Nadat de eerste overblijfselen al aan het eind van de zestiende eeuw werden ontdekt, worden sinds de 18e eeuw archeologische opgravingen verricht. Sindsdien zijn grote delen van de stad blootgelegd en geeft de plaats een goed geconserveerd beeld van het Romeinse dagelijks leven. Pompeï staat op de Werelderfgoedlijst van UNESCO en is een belangrijke toeristische attractie die jaarlijks zo'n 2,5 miljoen bezoekers trekt.

Land(en)

  • Italië

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Provincie

Napels

Plaats

Pompeï

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

40° 45′ 2″ NB, 14° 29′ 23″ OL

UNESCO-volgnummer

829

Inschrijvingsjaar

1997

Criteria

  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
  • V. het is een bijzonder voorbeeld van een traditionele menselijke bewoning of landgebruik, dat een cultuur (of culturen) vertegenwoordigt, in het bijzonder wanneer het kwetsbaar is geworden ten gevolge van onomkeerbare veranderingen
Naam erfgoed:

Archeologische opgravingen en Patriarchale Basiliek van Aquileia

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3

Archeologische opgravingen en Patriarchale Basiliek van Aquileia

Beschrijving erfgoed

De Basiliek van Aquileia is de kerk van Aquileia en stamt uit de 11e eeuw, maar binnen is ook een vierde-eeuwse mozaïekvloer bewaard. Sinds 1998 staat de kerk onder de noemer 'Archaeological Area and the Patriarchal Basilica of Aquileia' op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO.

Land(en)

  • Italië

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

45° 46′ 11″ NB, 13° 22′ 16″ OL

UNESCO-volgnummer

825

Inschrijvingsjaar

1998

Criteria

  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
  • VI. het is direct of tastbaar verbonden met gebeurtenissen of levende tradities, met ideeën, of geloof, met artistieke en literaire werken van bijzondere universele betekenis (de commissie beschouwt dit criterium alleen als toepasbaar in bijzondere omstandigheden en alleen in combinatie met een ander cultureel of natuurlijk criterium op de lijst)
Naam erfgoed:

Assisi, Sint-Franciscusbasiliek en andere Franciscaanse locaties

Assisi, Sint-Franciscusbasiliek en andere Franciscaanse locaties

Beschrijving erfgoed

De Basiliek van Sint-Franciscus van Assisi in Assisi in Italië is de moederkerk van de Franciscanen. Deze rooms-katholieke kerk staat sinds 2000 op de Werelderfgoedlijst van de Verenigde Naties als onderdeel van inschrijvingsnummer 990. De oorspronkelijke architect is Maestro Jacopo Tedesco wiens werkzaamheden werden overzien door broeder Elias van Cortona als bouwopzichter.

Land(en)

  • Italië

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

43° 04′ 29″ NB, 12° 36′ 20″ OL

UNESCO-volgnummer

990

Inschrijvingsjaar

2000

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
  • VI. het is direct of tastbaar verbonden met gebeurtenissen of levende tradities, met ideeën, of geloof, met artistieke en literaire werken van bijzondere universele betekenis (de commissie beschouwt dit criterium alleen als toepasbaar in bijzondere omstandigheden en alleen in combinatie met een ander cultureel of natuurlijk criterium op de lijst)
Naam erfgoed:

Botanische tuin in Padua

Foto 1

Botanische tuin in Padua

Beschrijving erfgoed

De Orto Botanico di Padova is de oudste, aan een universiteit gelieerde botanische tuin die nog steeds op zijn oorspronkelijke locatie gehuisvest is. De Orto botanico di Pisa is in 1544 opgericht en is officieel de oudste, aan een universiteit gelieerde, botanische tuin, maar deze is twee keer verplaatst en bezet zijn huidige locatie sinds 1591. De botanische tuin is gelegen in Padua (Italië) en verbonden aan de Università degli studi di Padova en heeft een oppervlakte van circa 22.000 m². De tuin staat bekend om zijn speciale collecties en zijn historische design.

De botanische tuin is aangesloten bij Botanic Gardens Conservation International, een non-profitorganisatie die botanische tuinen samen wil brengen in een wereldwijd samenwerkend netwerk om te komen tot het behoud van de biodiversiteit van planten.

Land(en)

  • Italië

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Plaats

Padua

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

45° 24′ 5″ NB, 11° 52′ 48″ OL

UNESCO-volgnummer

824

Inschrijvingsjaar

1997

Criteria

  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
Naam erfgoed:

Castel del Monte

Foto 1
Foto 2Foto 2

Castel del Monte

Beschrijving erfgoed

Het Castel del Monte staat in de Italiaanse gemeente Andria, provincie Barletta-Andria-Trani, regio Apulië. Op de plattegrond is te zien dat alles aan het kasteel achthoekig is. Rond de achthoekige binnenplaats liggen acht zalen waarvan de muren en plafonds met marmer bekleed zijn. Aan de buitenzijde staat aan elke hoek een uitstekende, achthoekige, gevechtstoren. De functie van het kasteel is een mysterie.

Land(en)

  • Italië

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Provincie

Barletta-Andria-Trani

Plaats

Andria

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

41° 05′ 3″ NB, 16° 16′ 17″ OL

UNESCO-volgnummer

398

Inschrijvingsjaar

1996

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
Naam erfgoed:

Crespi d'Adda

Foto 1
Foto 2Foto 2

Crespi d'Adda

Beschrijving erfgoed

Crespi d'Adda is een plaats in de Italiaanse gemeente Capriate San Gervasio, provincie Bergamo. De plaats is gelegen aan de linkeroever van de Adda. Het is gebouwd vanaf 1877 als een 'voorbeeld' dorp voor arbeiders. Crespi d'Adda werd in 1995 op de werelderfgoedlijst gezet.

Land(en)

  • Italië

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Provincie

Bergamo

Plaats

Crespi d'Adda

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

45° 36′ NB, 9° 32′ OL

UNESCO-volgnummer

730

Inschrijvingsjaar

1995

Criteria

  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
  • V. het is een bijzonder voorbeeld van een traditionele menselijke bewoning of landgebruik, dat een cultuur (of culturen) vertegenwoordigt, in het bijzonder wanneer het kwetsbaar is geworden ten gevolge van onomkeerbare veranderingen
Naam erfgoed:

Dolomieten

Foto 1
Foto 2Foto 2

Dolomieten

Beschrijving erfgoed

De Dolomieten zijn een bergketen in Italië die deel uitmaakt van de Zuidelijke Kalkalpen. Typisch voor de Dolomieten zijn de steile rotswanden en pieken, die zijn ontstaan door erosie en verwering. De bergketen is opgesplitst in twee delen: het oostelijke en het westelijke. De hoogste top van de Dolomieten, de Marmolada, is 3343 meter hoog. Nog ongeveer 15 andere bergen bereiken de grens van 3000 meter.

Land(en)

  • Italië

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Soort erfgoed

Natuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

46° 37′ NB, 12° 10′ OL

UNESCO-volgnummer

1237

Inschrijvingsjaar

2009

Criteria

  • VII. het bevat buitengewone natuurverschijnselen of gebieden van buitengewone natuurlijke schoonheid en esthetisch belang
  • VIII. het is een bijzonder voorbeeld van belangrijke lopende ecologische en biologische processen in de evolutie en ontwikkeling van ecosystemen op het land, in zoet water, aan de kust en in en op zee, en van gemeenschappen van planten en dieren.
Naam erfgoed:

Domplein van Pisa

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3
Foto 4Foto 4
Foto 5Foto 5

Video 2

Domplein van Pisa

Beschrijving erfgoed

De Piazza dei Miracoli is een groot ommuurd gebied in het centrum van de Toscaanse stad Pisa, bekend als een van de belangrijkste centra van middeleeuwse kunst in de wereld. Deels bestraat en deels met gras begroeid, wordt het gedomineerd door vier religieuze gebouwen: de Dom, de Toren van Pisa, het Baptisterium en het Camposanto. Het wordt ook wel Piazza del Duomo genoemd.

Land(en)

  • Italië

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Plaats

Pisa

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

43° 43′ NB, 10° 24′ OL

UNESCO-volgnummer

395

Inschrijvingsjaar

1987

Uitbreidingsjaar

2007

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
  • VI. het is direct of tastbaar verbonden met gebeurtenissen of levende tradities, met ideeën, of geloof, met artistieke en literaire werken van bijzondere universele betekenis (de commissie beschouwt dit criterium alleen als toepasbaar in bijzondere omstandigheden en alleen in combinatie met een ander cultureel of natuurlijk criterium op de lijst)

Criteria uitleg

Sinds 2005 is er één set van 10 criteria, waarbij een erfgoed aan minimaal één moet voldoen.
Erfgoed criteriapunten:

Naam erfgoed:

Eolische Eilanden

Eolische Eilanden

Beschrijving erfgoed

De Eolische Eilanden zijn een eilandengroep, genoemd naar Aiolos (de Griekse god van de wind), enkele tientallen kilometers ten noorden van Sicilië. De eilanden behoren bestuurlijk tot de provincie Messina, een van de provincies van de regio Sicilië. Op Salina liggen drie gemeenten, Leni, Malfa en Santa Marina Salina. De overige eilanden vormen samen de gemeente Lipari. Deze eilanden worden daarom ook wel de Eilanden Lipari genoemd, in het Italiaans Isole Lipari. Buiten Italië wordt dat vaak fout vertaald als Liparische eilanden.

Land(en)

  • Italië

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Provincie

Messina

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

38° 35′ NB, 14° 59′ OL

UNESCO-volgnummer

908

Inschrijvingsjaar

2000

Criteria

  • VIII. het is een bijzonder voorbeeld van belangrijke lopende ecologische en biologische processen in de evolutie en ontwikkeling van ecosystemen op het land, in zoet water, aan de kust en in en op zee, en van gemeenschappen van planten en dieren.
Naam erfgoed:

Etna

Foto 1

Etna

Beschrijving erfgoed

De Etna is een vulkaan aan de oostkant van het Italiaanse eiland Sicilië, in de provincie Catania en wordt nog steeds gevormd door het botsen van twee platen van de aardkorst. Hierdoor duikt de oceanische korst van de Afrikaanse Plaat onder de Euraziatische Plaat. De berg is de actiefste vulkaan van Europa.

De vulkaan wordt lokaal ook de Mongibello genoemd, naar het Italiaanse woord monte en het Arabische woord gebel wat beide 'berg' betekent. Volgens de Italiaanse schrijver Leonardo Sciascia lijkt hij op een "grote kat, die rustig ligt te spinnen en zo nu en dan even wakker wordt".

Land(en)

  • Italië

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Provincie

Catania

Soort erfgoed

Natuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

37° 44′ NB, 15° 0′ OL

UNESCO-volgnummer

1427

Inschrijvingsjaar

2013

Criteria

  • VIII. het is een bijzonder voorbeeld van belangrijke lopende ecologische en biologische processen in de evolutie en ontwikkeling van ecosystemen op het land, in zoet water, aan de kust en in en op zee, en van gemeenschappen van planten en dieren.
Naam erfgoed:

Etruskische begraafplaatsen van Cerveteri en Tarquinia

Foto 1

Etruskische begraafplaatsen van Cerveteri en Tarquinia

Beschrijving erfgoed

Cerveteri is een gemeente in de Italiaanse provincie Rome en telt 32.066 inwoners. De oppervlakte bedraagt 134,4 km², de bevolkingsdichtheid is 199 inwoners per km². De Etruskische necropolis staat op de Werelderfgoedlijst.
De volgende frazioni maken deel uit van de gemeente: Sasso, Ceri, Valcanneto, Cerenova, Campo di Mare, San Martino, I Terzi, Due Casette.

Land(en)

  • Italië

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Provincie

Rome

Plaats

Cerveteri

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

42° 0′ NB, 12° 6′ OL

UNESCO-volgnummer

1158

Inschrijvingsjaar

2004

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
Naam erfgoed:

Ferrara, stad van de Renaissance in de Podelta

Foto 1

Ferrara, stad van de Renaissance in de Podelta

Beschrijving erfgoed

Ferrara is een stad in Italië, en de hoofdstad van de gelijknamige provincie in Emilia-Romagna, gelegen ten noordnoordoosten van Bologna. In 2013 telde de stad 130837 inwoners.

De Po di Volano, een tak van de rivier de Po, ligt enkele kilometers ten noorden van de stad. De stad heeft brede straten en vele paleizen die dateren uit de 15e eeuw, toen het de zetel was van het huis van Este.

Het meest opvallende gebouw is het vierkante kasteel van het huis van Este, in het centrum van de stad. Dit is een stenen gebouw waaromheen een gracht ligt, met vier torens. Het is na 1385 gebouwd en in 1554 gedeeltelijk gerestaureerd. Dicht bij deze toren bevindt zich het ziekenhuis van S. Anna, waar Torquato Tasso werd opgenomen tijdens zijn aanval van waanzinnigheid.

De oorsprong van Ferrara is onzeker, de aanname dat het ligt op de plek van het oude Forum Alieni is onwaarschijnlijk. Waarschijnlijk werd de stad gesticht door inwoners van de lagunes aan de monding van de Po. De stad wordt voor het eerst genoemd in een document van Aistulf uit 754 als een stad die deel uitmaakte van het bisdom Ravenna. Na 984 komt men het tegen als feodaal bezit van Tedaldo, graaf van Modena en Canossa, neef van keizer Otto I. Later werd de stad onafhankelijk, en in 1101 werd ze ingenomen bij de belegering door gravin Matilda. Tegen die tijd werd het voornamelijk overheerst door diverse grote families, waaronder de Adelardi.

Ferrara telt enkele synagoges en een Joods museum, in het hart van het middeleeuwse centrum, dicht bij de kathedraal en het Castello Estense. Deze straat maakte deel uit van het getto waarin Joden werden gescheiden van de rest van de bevolking van Ferrara van 1627 tot 1859.

Het straatmuzikantenfestival van Ferrara is een niet-competitieve parade van de beste straatmusici van de wereld. Wat traditie en grootsheid betreft, is het het belangrijkste festival van deze soort.

Het Archivio Storico Comunale huisvest een belangrijk aantal historische documenten, en dateert uit de 15e eeuw. Het Archivio Storico Diocesano is ouder, en wordt al genoemd in documenten van 955. Hier bevinden zich waardevolle documenten die door de eeuwen heen door ambtenaren zijn verzameld. De stad wordt ook verrijkt door vele bibliotheken, waarmee de stad een cultureel erfgoed van groot belang bezit.

Land(en)

  • Italië

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Provincie

Emilia-Romagna

Plaats

Ferrara

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

44° 50′ NB, 11° 37′ OL

UNESCO-volgnummer

733

Inschrijvingsjaar

1995

Uitbreidingsjaar

1999

Criteria

  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
  • V. het is een bijzonder voorbeeld van een traditionele menselijke bewoning of landgebruik, dat een cultuur (of culturen) vertegenwoordigt, in het bijzonder wanneer het kwetsbaar is geworden ten gevolge van onomkeerbare veranderingen
  • VI. het is direct of tastbaar verbonden met gebeurtenissen of levende tradities, met ideeën, of geloof, met artistieke en literaire werken van bijzondere universele betekenis (de commissie beschouwt dit criterium alleen als toepasbaar in bijzondere omstandigheden en alleen in combinatie met een ander cultureel of natuurlijk criterium op de lijst)
Naam erfgoed:

Genua: Le Strade Nuove en het systeem van de Palazzi dei Rolli

Foto 1

Genua: Le Strade Nuove en het systeem van de Palazzi dei Rolli

Beschrijving erfgoed

Le Strade Nuove is de benaming van de straten Via Garibaldi, Via Balbi en Via Cairoli in de Italiaanse havenstad Genua. De straten zijn beroemd vanwege de patriciërshuizen en de Palazzi dei Rolli, die sinds 2006 op de werelderfgoedlijst van UNESCO staan.

Land(en)

  • Italië

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

44° 24′ 44″ NB, 8° 55′ 52″ OL

UNESCO-volgnummer

1211

Inschrijvingsjaar

2006

Criteria

  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
Naam erfgoed:

Heilige bergen (Sacre Monti) van Piëmont en Lombardije

Foto 1
Foto 2Foto 2

Heilige bergen (Sacre Monti) van Piëmont en Lombardije

Beschrijving erfgoed

De Heilige bergen zijn verschillende bedevaartsoorden in de regio's Piëmont en Lombardije in het noorden van Italië. Ze zijn opgenomen in de lijst van Werelderfgoed.
De bedevaartsoorden werden tijdens de 16de een 17de eeuw opgericht in Italië. Het bedevaartscomplex bestaat uit een route met daarnaast grote kapellen, met daarin een sculptuur die een fragment van het evangelie verbeeldt. Bedevaarders moeten deze weg afleggen zoals de Kruisweg, en stilstaan bij elke kapel. Veel mensen hadden de middelen niet om naar Jeruzalem te trekken. Op deze plaats wordt volkskunst en volksgeloof picturaal uitgebeeld op een artistiek zeer hoog niveau.

Land(en)

  • Italië

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

UNESCO-volgnummer

1068

Inschrijvingsjaar

2003

Criteria

  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
Naam erfgoed:

Historisch centrum van Florence

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3
Foto 4Foto 4
Foto 5Foto 5

Video 2

Historisch centrum van Florence

Beschrijving erfgoed

Florence of Firenze is een stad in Italië. Het is de hoofdstad van de regio Toscane en de metropolitane stad Florence . De stad telt circa 377.000 inwoners en ligt aan de rivier de Arno. Het is de bakermat van de renaissance en daarmee een van de bekendste cultuursteden van Europa. Het was de geboorte- of verblijfplaats van bekende historische figuren zoals Brunelleschi, Donatello, Leonardo Da Vinci, Nicolo Machiavelli, Michelangelo, Galileo Galilei, Catharina de Medici, Antonio Meucci en Dante Alighieri.

Land(en)

  • Italië

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Provincie

Toscane

Plaats

Florence

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

43° 47′ NB, 11° 15′ OL

UNESCO-volgnummer

174

Inschrijvingsjaar

1982

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
  • VI. het is direct of tastbaar verbonden met gebeurtenissen of levende tradities, met ideeën, of geloof, met artistieke en literaire werken van bijzondere universele betekenis (de commissie beschouwt dit criterium alleen als toepasbaar in bijzondere omstandigheden en alleen in combinatie met een ander cultureel of natuurlijk criterium op de lijst)

Criteria uitleg

Sinds 2005 is er één set van 10 criteria, waarbij een erfgoed aan minimaal één moet voldoen.
Erfgoed criteriapunten:

Naam erfgoed:

Historisch centrum van Napels

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3

Historisch centrum van Napels

Beschrijving erfgoed

Napels is een havenstad, de derde stad van Italië, en de grootste van de Mezzogiorno. Napels is tevens hoofdstad van de regio Campanië en van de provincie Napels. De Napolitaanse agglomeratie heeft circa 4,4 miljoen inwoners.

Napels heeft een rijke geschiedenis, kunst en cultuur, wereldberoemde gastronomie en een eigen dialect, het Napolitaans, dat zover afwijkt van het Italiaans dat men het met meer recht een taal zou kunnen noemen (vergelijkbaar met de positie van het Catalaans in Spanje).

Land(en)

  • Italië

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Provincie

Campanië

Plaats

Napels

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

40° 50′ NB, 14° 15′ OL

UNESCO-volgnummer

726

Inschrijvingsjaar

1995

Criteria

  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
Naam erfgoed:

Historisch centrum van Pienza

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3

Historisch centrum van Pienza

Beschrijving erfgoed

Pienza is een stadje in Toscane, in de buurt van Montepulciano, gelegen op 490 m hoogte. Bereikaar vanaf de A1. Het ligt niet ver van de vulkaan Monte Amiata. Pienza was het geboortedorp van de 15e-eeuwse paus Pius II. Toen heette het dorp nog Corsignano. Toen hij aan de macht kwam besloot deze paus om zijn geboortedorp te verbouwen volgens de stedenbouwkundige idealen van die tijd en zo een klein juweel te creëren. Pienza is tevens bekend vanwege de productie van Pecorino, een soort schapenkaas.

Land(en)

  • Italië

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Provincie

Toscane

Plaats

Pienza

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

43° 5′ NB, 11° 41′ OL

UNESCO-volgnummer

789

Inschrijvingsjaar

1996

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
Naam erfgoed:

Historisch centrum van Rome. de bezittingen van de Heilige Stoel in die stad met speciale territoriale rechten en Sint-Paulus buiten de Muren

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3
Foto 4Foto 4
Foto 5Foto 5

Video 2

Historisch centrum van Rome. de bezittingen van de Heilige Stoel in die stad met speciale territoriale rechten en Sint-Paulus buiten de Muren

Beschrijving erfgoed

Rome is de hoofdstad van Italië en tevens het bestuurlijk centrum van de regio Lazio en de Città Metropolitana di Roma Capitale (voorheen de provincie Rome). De stad Rome heeft ca. 2,8 miljoen inwoners, het inwonertal van de metropoolregio bedraagt 3,7 miljoen. Het is de grootste stad van Italië. Door de stad, gelegen in het midwesten van het Apennijns Schiereiland, stromen de rivieren de Tiber en de Aniene.

De geschiedenis van Rome strekt zich uit over ruim 2700 jaar en de stad heeft zich in de geschiedenis ontwikkeld als een van de belangrijkste steden van de westerse cultuur. Het was de hoofdstad van het Romeinse Koninkrijk, de Romeinse Republiek en het Romeinse Keizerrijk. Sinds 1871 is Rome de hoofdstad van Italië. Rome is ook de zetel van de paus, die het gezag voert over de dwergstaat Vaticaanstad, een enclave binnen de stad Rome.

Rome is oorspronkelijk gebouwd op zeven heuvels, maar strekt zich inmiddels uit tot aan de Tyrreense Zee. Het historische stadscentrum bevindt zich op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO. Bekende bezienswaardigheden zijn het Colosseum, het Forum Romanum, het Pantheon, de Sint-Pietersbasiliek, de Trevifontein en het Monument van Victor Emanuel II.

Land(en)

  • Italië

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Plaats

Rome

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

41° 53′ NB, 12° 29′ OL

UNESCO-volgnummer

91

Inschrijvingsjaar

1980

Uitbreidingsjaar

1990

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
  • VI. het is direct of tastbaar verbonden met gebeurtenissen of levende tradities, met ideeën, of geloof, met artistieke en literaire werken van bijzondere universele betekenis (de commissie beschouwt dit criterium alleen als toepasbaar in bijzondere omstandigheden en alleen in combinatie met een ander cultureel of natuurlijk criterium op de lijst)

Criteria uitleg

Sinds 2005 is er één set van 10 criteria, waarbij een erfgoed aan minimaal één moet voldoen.
Erfgoed criteriapunten:

Naam erfgoed:

Historisch centrum van San Gimignano

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3

Historisch centrum van San Gimignano

Beschrijving erfgoed

San Gimignano is een middeleeuws, ommuurd, stadje in de provincie Siena van de Italiaanse regio Toscane. De plaats trekt veel toeristen, vooral vanwege de bijzondere middeleeuwse architectuur.

San Gimignano is bekend om zijn veertien torens die het silhouet van de stad domineren. Deze zijn tussen de 12e en 14e eeuw door rijke families opgetrokken. De torens deden dienst als woning en versterking, maar vooral als prestigeobject. Tijdens de strijd tussen rivaliserende families, ofwel tussen aanhangers van enerzijds Welfen en anderzijds Ghibellijnen, verschanste men zich tussen de torens en vocht men daar hun vaak bloedige vetes uit. Op haar hoogtepunt had de stad 72 torens.

In de late middeleeuwen was deze stad erg welvarend omwille van diens ligging aan de pelgrimsroute naar Rome. Maar de pestepidemie van 1348 en later de omlegging van de pelgrimsroute betekenden de economische ondergang, maar wel het behoud van zijn middeleeuwse karakter.

Land(en)

  • Italië

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Provincie

Siena

Plaats

San Gimignano

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

43° 28′ NB, 11° 3′ OL

UNESCO-volgnummer

550

Inschrijvingsjaar

1990

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
Naam erfgoed:

Historisch centrum van Siena

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3

Historisch centrum van Siena

Beschrijving erfgoed

Siena is een stad in Toscane, Italië. Het is de hoofdstad van de gelijknamige provincie Siena. In 2003 had de stad 52.775 inwoners. Door het zeer goed behouden middeleeuwse stadsbeeld en zijn bijzondere geschiedenis behoort Siena tot de belangrijkste toeristentrekkers van Italië. Siena was een Etruskische nederzetting en een kleine Romeinse stad. Tegen de 5e eeuw werd het de zetel van een bisschop, maar pas vanaf de 12e eeuw, toen een autonome commune de eerdere aristocratische regering verving, begon het een stad van belang te worden.

Land(en)

  • Italië

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Provincie

Toscane

Plaats

Siena

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

43° 20′ NB, 11° 20′ OL

UNESCO-volgnummer

717

Inschrijvingsjaar

1995

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
Naam erfgoed:

Historisch centrum van Urbino

Foto 1

Historisch centrum van Urbino

Beschrijving erfgoed

Urbino is een van de twee hoofdsteden van de provincie Pesaro-Urbino die ligt in het noordelijke deel van de Italiaanse regio Marche. De ommuurde stad ligt op een heuvel op 485 meter hoogte. Na de dood van de invloedrijke Federico da Montefeltro in 1482, en diens zoon Guidobaldo in 1508, werd het hertogdom Urbino via Federico's dochter deel van het pauselijke rijk. Urbino was een van de voornaamste centra van de Italiaanse renaissance. Het is bovendien de geboortestad van belangrijke kunstenaars als Rafaël en Donato Bramante. In Urbino is tevens een universiteit gevestigd, de Università degli studi di Urbino "Carlo Bo", gesticht in 1506.

Land(en)

  • Italië

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Provincie

Pesaro-Urbino

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

43° 43′ NB, 12° 38′ OL

UNESCO-volgnummer

828

Inschrijvingsjaar

1998

Criteria

  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
Naam erfgoed:

Kathedraal, Torre Civica en Piazza Grande, Modena

Foto 1
Foto 2Foto 2

Kathedraal, Torre Civica en Piazza Grande, Modena

Beschrijving erfgoed

Modena is de hoofdstad van de gelijknamige provincie Modena in Italië, gelegen in de Po-vallei. De oude universiteitsstad is gelegen in de regio Emilia-Romagna en is van oudsher een belangrijk verkeersknooppunt in Europa. Ook was het de hoofdstad van het Hertogdom Modena en Reggio.

Modena staat bekend als belangrijk autocentrum. Veel beroemde Italiaanse automerken hebben een band met Modena, zoals Ferrari, Lamborghini en Maserati. Daarnaast is Modena bekend in culinaire kringen, onder andere vanwege de balsamicoazijn uit deze streek.

Land(en)

  • Italië

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Provincie

Modena

Plaats

Modena

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

44° 38′ NB, 10° 55′ OL

UNESCO-volgnummer

827

Inschrijvingsjaar

1997

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
Naam erfgoed:

Kerk en Dominicanerklooster van Santa Maria della Grazie met "Het Laatste Avondmaal" van Leonardo da Vinci

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3
Foto 4Foto 4

Video 2

Video 3

Kerk en Dominicanerklooster van Santa Maria della Grazie met "Het Laatste Avondmaal" van Leonardo da Vinci

Beschrijving erfgoed

De Santa Maria delle Grazie is een kerk, met bijbehorend klooster, in Milaan uit 1492, die is opgenomen op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO. De kerk dankt deze status aan het fresco van Leonardo da Vinci, voorstellende Het Laatste Avondmaal, die zich in de refter van het bij de kerk behorende klooster bevindt. De kerk werd - samen met een Dominicaans klooster gesticht door Francesco Sforza, Hertog van Milaan. De hoofdarchitect van het gebouw was Guiniforte Solari. De apsis van de kerk wordt toegeschreven aan Donato Bramante.

In 1943 werd het complex voor een groot deel in de as gelegd, ten gevolge van geallieerde bombardementen. De muur met daarop Het Laatste Avondmaal bleef staan, ook omdat deze uit voorzorg met zandzakken was verzwaard.

Land(en)

  • Italië

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Plaats

Milaan

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

45° 27′ 57″ NB, 9° 10′ 16″ OL

UNESCO-volgnummer

93

Inschrijvingsjaar

1980

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting

Criteria uitleg

Sinds 2005 is er één set van 10 criteria, waarbij een erfgoed aan minimaal één moet voldoen.
Erfgoed criteriapunten:

Naam erfgoed:

Longobarden in Italië. Plaatsen van macht (568-774 na Christus)

Foto 1

Longobarden in Italië. Plaatsen van macht (568-774 na Christus)

Beschrijving erfgoed

Longobarden in Italië. Plaatsen van macht (568-774 na Christus) is sinds 2011 de naam van een werelderfgoed in Italië. Dit werelderfgoed bestaat uit zeven gebouwencomplexen.

Alle bouwwerken zijn door het Germaanse volk de Longobarden gebouwd in de periode tussen 568 en 774.

De zeven gebouwencomplexen zijn:

In Cividale del Friuli: het Gastaldagagebied met het pauselijke complex
In Brescia: het monumentale gebied van het Forum Romanum en het complex van het Klooster van Santa Giulia met de Kerk van San Salvatore
- In Castelseprio: het castrum met de Torbatoren en de kerk buiten de muren, Santa Maria foris portas
- In Spoleto: de basiliek van San Salvatore
- In Campello sul Clitunno: de Clitunno Tempietto
- In Benevento: het Santa Sofiacomplex
- In Monte Sant'Angelo: het Heiligdom van San Michele

Land(en)

  • Italië

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

UNESCO-volgnummer

1318

Inschrijvingsjaar

2011

Criteria

  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • VI. het is direct of tastbaar verbonden met gebeurtenissen of levende tradities, met ideeën, of geloof, met artistieke en literaire werken van bijzondere universele betekenis (de commissie beschouwt dit criterium alleen als toepasbaar in bijzondere omstandigheden en alleen in combinatie met een ander cultureel of natuurlijk criterium op de lijst)
Naam erfgoed:

Monte San Giorgio

Foto 1

Monte San Giorgio

Beschrijving erfgoed

Monte San Giorgio is de belangrijkste vindplaats van fossielen uit het Midden-Triasen staat daarom op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO.
De piramidevormige berg ligt in het kanton Ticino in Zwitserland. Hij is 1097 meter hoog en ligt tussen de zuidelijke armen van het meer van Lugano ingeklemd.
In het Trias ontstond het gesteente van Monte San Giorgio in een 100 meter diep zeebekken in een subtropische zone. Tegenwoordig kunnen op de berg fossielen van vissen, ongewervelde dieren zoals insecten en kruipende dieren worden gevonden. De belangrijkste vondsten zijn in het fossielenmuseum van Meride tentoongesteld. De berg is sterk bebost. Het mooie natuurlandschap herbergt vele zeldzame plant- en diersoorten. Hieronder bevinden zich 37 diersoorten die op de Zwitserse lijst voor bedreigde dieren staan. De schimmels zijn ook goed vertegenwoordigd met 554 soorten.
Naast fossielen, die door paleontologen al 150 jaar worden gevonden, wordt er ook marmer gedolven. Uit bitumenlagen werd vroeger ichthyol, een olieachtige substantie gewonnen. Er zijn diverse holen in de berg.

Land(en)

  • Italië

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Soort erfgoed

Natuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

45° 55′ NB, 8° 57′ OL

UNESCO-volgnummer

1090

Inschrijvingsjaar

2003

Uitbreidingsjaar

2010

Criteria

  • VIII. het is een bijzonder voorbeeld van belangrijke lopende ecologische en biologische processen in de evolutie en ontwikkeling van ecosystemen op het land, in zoet water, aan de kust en in en op zee, en van gemeenschappen van planten en dieren.
Naam erfgoed:

Monte San Giorgio

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3
Foto 4Foto 4

Monte San Giorgio

Beschrijving erfgoed

Monte San Giorgio is de belangrijkste vindplaats van fossielen uit het Midden-Trias (245 tot 230 miljoen jaar geleden) en staat daarom op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO.
De piramidevormige berg ligt in het kanton Ticino in Zwitserland. Hij is 1097 meter hoog en ligt tussen de zuidelijke armen van het meer van Lugano ingeklemd.
In het Trias ontstond het gesteente van Monte San Giorgio in een 100 meter diep zeebekken in een subtropische zone. Tegenwoordig kunnen op de berg fossielen van vissen, ongewervelde dieren zoals insecten en kruipende dieren (waaronder enkele met een lengte tot zes meter) worden gevonden. De belangrijkste vondsten zijn in het fossielenmuseum van Meride tentoongesteld. De berg is sterk bebost. Het mooie natuurlandschap herbergt vele zeldzame plant- en diersoorten. Hieronder bevinden zich 37 diersoorten die op de Zwitserse lijst voor bedreigde dieren staan. De schimmels zijn ook goed vertegenwoordigd met 554 soorten.

Land(en)

  • Italië
  • Zwitserland

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Provincie

Ticino

Soort erfgoed

Natuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

45° 55′ NB, 8° 57′ OL

UNESCO-volgnummer

1090

Inschrijvingsjaar

2003

Uitbreidingsjaar

2010

Criteria

  • VIII. het is een bijzonder voorbeeld van belangrijke lopende ecologische en biologische processen in de evolutie en ontwikkeling van ecosystemen op het land, in zoet water, aan de kust en in en op zee, en van gemeenschappen van planten en dieren.

Criteria uitleg

Sinds 2005 is er één set van 10 criteria, waarbij een erfgoed aan minimaal één moet voldoen.
Erfgoed criteriapunten:

Naam erfgoed:

Nationale Parken Cilento en Vallo di Diano met archeologisch Paestum en Velia, en Kartuizerklooster van Padula

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3

Nationale Parken Cilento en Vallo di Diano met archeologisch Paestum en Velia, en Kartuizerklooster van Padula

Beschrijving erfgoed

Het Nationaal park Cilento, Vallo di Diano e Alburni is een Italiaans nationaal park geopend in 1991. Het is gelegen in de provincie Salerno. Het is inclusief een groot deel van de regio's Cilento en Vallo di Diano. Het is circa 1810.48 km2 groot.

Land(en)

  • Italië

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Provincie

Salerno

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

40° 17′ NB, 15° 28′ OL

UNESCO-volgnummer

842

Inschrijvingsjaar

1998

Criteria

  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
Naam erfgoed:

Nuraghe Su Nuraxi bij Burumini

Foto 1
Foto 2Foto 2

Nuraghe Su Nuraxi bij Burumini

Beschrijving erfgoed

De Su Nuraxi di Barumini is een Nuraghische archeologische opgraving in Barumini, Sardinië, Italië. De Italiaanse archeoloog Giovanni Lilliu ontdekte een vergroeide stad onder een berg. Hij begon met opgravingen in de jaren 50.
Het complex is gecentreerd rond een drie verdieping-tellende toren, gebouwd rond de 16e eeuw voor Christus. Sinds 1997 staat Su Nuraxi di Barumini ingeschreven op de werelderfgoedlijst van UNESCO.

Land(en)

  • Italië

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Plaats

Su Nuraxi di Barumini

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

39° 42′ 21″ NB, 8° 59′ 26″ OL

UNESCO-volgnummer

833

Inschrijvingsjaar

1997

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
Naam erfgoed:

Portovenere, Cinque Terre en de eilanden Palmaria. Tino en Tinetto

Foto 1

Portovenere, Cinque Terre en de eilanden Palmaria. Tino en Tinetto

Beschrijving erfgoed

Portovenere is een gemeente in de Italiaanse provincie La Spezia en telt 4048 inwoners . De oppervlakte bedraagt 7,5 km2, de bevolkingsdichtheid is 577 inwoners per km2. De volgende frazioni maken deel uit van de gemeente: Le Grazie, Fezzano. Portovenere telt ongeveer 2005 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 9,6{1868778b0ef24ece00e53609969dad8c6294dc3368eeee3e76a20c812951949f} volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.

Land(en)

  • Italië

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Provincie

La Spezia

Plaats

Portovenere

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

44° 3′ NB, 9° 50′ OL

UNESCO-volgnummer

826

Naam erfgoed:

Portovenere, Cinque Terre en de eilanden Palmaria. Tino en Tinetto

Foto 1

Portovenere, Cinque Terre en de eilanden Palmaria. Tino en Tinetto

Beschrijving erfgoed

Portovenere is een gemeente in de Italiaanse provincie La Spezia en telt 4048 inwoners . De oppervlakte bedraagt 7,5 km2, de bevolkingsdichtheid is 577 inwoners per km2. De volgende frazioni maken deel uit van de gemeente: Le Grazie, Fezzano. Portovenere telt ongeveer 2005 huishoudens. Het aantal inwoners daalde in de periode 1991-2001 met 9,6{1868778b0ef24ece00e53609969dad8c6294dc3368eeee3e76a20c812951949f} volgens cijfers uit de tienjaarlijkse volkstellingen van ISTAT.

Land(en)

  • Italië

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Provincie

La Spezia

Plaats

Portovenere

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

44° 3′ NB, 9° 50′ OL

UNESCO-volgnummer

826

Inschrijvingsjaar

1997

Criteria

  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
  • V. het is een bijzonder voorbeeld van een traditionele menselijke bewoning of landgebruik, dat een cultuur (of culturen) vertegenwoordigt, in het bijzonder wanneer het kwetsbaar is geworden ten gevolge van onomkeerbare veranderingen
Naam erfgoed:

Prehistorische paalwoningen in de Alpen

Prehistorische paalwoningen in de Alpen

Beschrijving erfgoed

Prehistorische paalwoningen in de Alpen is de naam die een groep van 111 archeologische sites in het Alpengebied groepeert en die op 27 juni 2011 tijdens de 35e sessie van de Commissie voor het Werelderfgoed door UNESCO erkend werd als werelderfgoed en aan de lijst toegevoegd. De sites zijn de locatie van voorhistorische paalwoningen in en rond de Alpen, gebouwd van ongeveer 5000 tot 500 v.Chr. aan de oevers van meren, rivieren of moerassige gebieden. De sites bevinden zich in Duitsland, Frankrijk, Italië, Oostenrijk, Slovenië en Zwitserland. De meeste sites zijn in Zwitserland gelegen. Ze bevinden zich onder meer in Beinwil am See, Seengen, Biel, Lüscherz, Twann, Vinelz en Gletterens.

Opgravingen in sommige van de sites hebben inzicht opgeleverd over de levensomstandigheden in het Neolithicum en de Bronstijd in de Alpen. De groep sites vormen een van de belangrijkste bronnen voor de studie van vroege agrarische gemeenschappen in het Alpengebied.

Land(en)

  • Italië

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

UNESCO-volgnummer

1363

Inschrijvingsjaar

2011

Criteria

  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • V. het is een bijzonder voorbeeld van een traditionele menselijke bewoning of landgebruik, dat een cultuur (of culturen) vertegenwoordigt, in het bijzonder wanneer het kwetsbaar is geworden ten gevolge van onomkeerbare veranderingen
Naam erfgoed:

Prehistorische paalwoningen in de Alpen

Prehistorische paalwoningen in de Alpen

Beschrijving erfgoed

Prehistorische paalwoningen in de Alpen is de naam die een groep van 111 archeologische sites in het Alpengebied groepeert en die op 27 juni 2011 tijdens de 35e sessie van de Commissie voor het Werelderfgoed door UNESCO erkend werd als werelderfgoed en aan de lijst toegevoegd. De sites zijn de locatie van voorhistorische paalwoningen in en rond de Alpen, gebouwd van ongeveer 5000 tot 500 v.Chr. aan de oevers van meren, rivieren of moerassige gebieden. De sites bevinden zich in Duitsland, Frankrijk, Italië, Oostenrijk, Slovenië en Zwitserland. De meeste sites (56) zijn in Zwitserland gelegen. Ze bevinden zich onder meer in Beinwil am See, Seengen, Biel, Lüscherz, Twann, Vinelz en Gletterens.

Opgravingen in sommige van de sites hebben inzicht opgeleverd over de levensomstandigheden in het Neolithicum en de Bronstijd in de Alpen. De groep sites vormen een van de belangrijkste bronnen voor de studie van vroege agrarische gemeenschappen in het Alpengebied.

Land(en)

  • Duitsland
  • Frankrijk
  • Italië
  • Oostenrijk
  • Slovenië
  • Zwitserland

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

UNESCO-volgnummer

1363

Inschrijvingsjaar

2011

Criteria

  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • V. het is een bijzonder voorbeeld van een traditionele menselijke bewoning of landgebruik, dat een cultuur (of culturen) vertegenwoordigt, in het bijzonder wanneer het kwetsbaar is geworden ten gevolge van onomkeerbare veranderingen

Criteria uitleg

Sinds 2005 is er één set van 10 criteria, waarbij een erfgoed aan minimaal één moet voldoen.
Erfgoed criteriapunten:

Naam erfgoed:

Prehistorische paalwoningen in de Alpen

Foto 1

Video 2

Prehistorische paalwoningen in de Alpen

Beschrijving erfgoed

Prehistorische paalwoningen in de Alpen is de naam die een groep van 111 archeologische sites in het Alpengebied groepeert en die op 27 juni 2011 tijdens de 35e sessie van de Commissie voor het Werelderfgoed door UNESCO erkend werd als werelderfgoed en aan de lijst toegevoegd. De sites zijn de locatie van voorhistorische paalwoningen in en rond de Alpen, gebouwd van ongeveer 5000 tot 500 v.Chr. aan de oevers van meren, rivieren of moerassige gebieden. De sites bevinden zich in Duitsland, Frankrijk, Italië, Oostenrijk, Slovenië en Zwitserland. De meeste sites (56) zijn in Zwitserland gelegen. Ze bevinden zich onder meer in Beinwil am See, Seengen, Biel, Lüscherz, Twann, Vinelz en Gletterens.
Opgravingen in sommige van de sites hebben inzicht opgeleverd over de levensomstandigheden in het Neolithicum en de Bronstijd in de Alpen. De groep sites vormen een van de belangrijkste bronnen voor de studie van vroege agrarische gemeenschappen in het Alpengebied.

Land(en)

  • Duitsland
  • Frankrijk
  • Italië
  • Oostenrijk
  • Slovenië
  • Zwitserland

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

UNESCO-volgnummer

1363

Inschrijvingsjaar

2011

Criteria

  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • V. het is een bijzonder voorbeeld van een traditionele menselijke bewoning of landgebruik, dat een cultuur (of culturen) vertegenwoordigt, in het bijzonder wanneer het kwetsbaar is geworden ten gevolge van onomkeerbare veranderingen

Criteria uitleg

Sinds 2005 is er één set van 10 criteria, waarbij een erfgoed aan minimaal één moet voldoen.
Erfgoed criteriapunten:

Naam erfgoed:

Residenties van het Koninklijk Huis van Savoye

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3

Residenties van het Koninklijk Huis van Savoye

Beschrijving erfgoed

De residenties van het Koninklijk Huis van Savoye vormen een Italiaanse inschrijving op de UNESCO-Werelderfgoedlijst. Het erfgoed is in 1997 op de lijst ingeschreven en omvat meerdere bouwwerken in de stad Turijn en de gelijknamige provincie in de regio Piëmont.

De bouwwerken tonen de macht van het huis Savoye en zijn gebouwd door Emanuel Filibert van Savoye, die in 1562 van Turijn zijn hoofdstad maakte, en zijn opvolgers. Deze gebouwen, die ontworpen en verfraaid zijn door de vooraanstaande architecten en artiesten van hun tijd, omvatten zowel stadsresidenties, zoals het Koninklijk Paleis van Turijn, als paleizen, kastelen en jachtsloten in de streek eromheen.

De residenties zijn op de werelderfgoedlijst geplaatst op basis van criteria. Zij vormen een uitgebreid overzicht van de Europese monumentale architectuur van de 17e en 18e eeuw en zijn een mooie illustratie van de manier waarop stijl, afmetingen en ruimte gebruikt worden om absolute monarchie op materieel vlak uit te drukken.

Land(en)

  • Italië

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

UNESCO-volgnummer

823

Inschrijvingsjaar

1997

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
  • V. het is een bijzonder voorbeeld van een traditionele menselijke bewoning of landgebruik, dat een cultuur (of culturen) vertegenwoordigt, in het bijzonder wanneer het kwetsbaar is geworden ten gevolge van onomkeerbare veranderingen
Naam erfgoed:

Rhätische Bahn in het Albula / Bernina landschap

Foto 1

Rhätische Bahn in het Albula / Bernina landschap

Beschrijving erfgoed

De Rhätische Bahn ook wel die kleine rote genoemd is een Zwitserse spoorwegmaatschappij in het kanton Graubünden. De spoorwegmaatschappij komt voort uit de in 1888 opgerichte Schmalspurbahn Landquart–Davos AG, die in 1895 de naam veranderde naar Rhätische Bahn. De RhB is een van de vele private spoorwegmaatschappijen van Zwitserland. Deze private maatschappijen exploiteren meestal regionale spoorlijnen. “Privaat” moet overigens met een korrel zout worden genomen, aangezien de meeste maatschappijen geheel of gedeeltelijk in handen van de regionale overheden zijn. Zo ook de RhB, die bijna geheel het eigendom is van het kanton Graubünden.

Land(en)

  • Italië

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

UNESCO-volgnummer

1276

Inschrijvingsjaar

2008

Criteria

  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
Naam erfgoed:

Rhätische Bahn in het Albula / Bernina landschap

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3
Foto 4Foto 4

Video 2

Rhätische Bahn in het Albula / Bernina landschap

Beschrijving erfgoed

De Rhätische Bahn ook wel die kleine rote genoemd is een Zwitserse spoorwegmaatschappij in het kanton Graubünden. De spoorwegmaatschappij komt voort uit de in 1888 opgerichte Schmalspurbahn Landquart–Davos AG, die in 1895 de naam veranderde naar Rhätische Bahn.
De RhB is een van de vele private spoorwegmaatschappijen van Zwitserland. Deze private maatschappijen exploiteren meestal regionale spoorlijnen. “Privaat” moet overigens met een korrel zout worden genomen, aangezien de meeste maatschappijen geheel of gedeeltelijk in handen van de regionale overheden zijn. Zo ook de RhB, die bijna geheel het eigendom is van het kanton Graubünden.
In 2008 werden twee spoorlijnen van de RhB door UNESCO op de Werelderfgoedlijst geplaatst: de Albulabahn en de Berninabahn.

Land(en)

  • Italië
  • Zwitserland

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Provincie

Graubünden

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

46° 24′ 32″ NB, 10° 1′ 11″ OL

UNESCO-volgnummer

1276

Inschrijvingsjaar

2008

Criteria

  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt

Criteria uitleg

Sinds 2005 is er één set van 10 criteria, waarbij een erfgoed aan minimaal één moet voldoen.
Erfgoed criteriapunten:

Naam erfgoed:

Sassi en het park met de rotskerken van Matera

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3

Sassi en het park met de rotskerken van Matera

Beschrijving erfgoed

De Sassi di Matera zijn prehistorische grotwoningen in de Italiaanse stad Matera, Basilicata. Het complex bestaat uit twee delen, Sasso Caveoso en Sasso Barisano. Sinds 1993 staan de Sassi en het park van de rotskerken van Matera op de werelderfgoedlijst van UNESCO. Het gebied zelf is 1016 hectare groot, de bufferzone beslaat 4365 hectare.

Land(en)

  • Italië

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Plaats

Matera

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

UNESCO-volgnummer

670

Inschrijvingsjaar

1993

Criteria

  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • V. het is een bijzonder voorbeeld van een traditionele menselijke bewoning of landgebruik, dat een cultuur (of culturen) vertegenwoordigt, in het bijzonder wanneer het kwetsbaar is geworden ten gevolge van onomkeerbare veranderingen
  • VI. het is direct of tastbaar verbonden met gebeurtenissen of levende tradities, met ideeën, of geloof, met artistieke en literaire werken van bijzondere universele betekenis (de commissie beschouwt dit criterium alleen als toepasbaar in bijzondere omstandigheden en alleen in combinatie met een ander cultureel of natuurlijk criterium op de lijst)
Naam erfgoed:

Syracuse en de rotsnecropolis van Pantalica

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3

Syracuse en de rotsnecropolis van Pantalica

Beschrijving erfgoed

Syracuse is een havenstad en gemeente in het zuidoosten van Sicilië, Italië. De stad ligt aan de Ionische Zee. In 2005 had de stad een ruime 123.000 inwoners. Syracuse is tevens hoofdstad van de provincie Syracuse. In 2005 werd de stad samen met de nabijgelegen Rotsnecropolis van Pantalica geplaatst op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO.

Land(en)

  • Italië

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Plaats

Syracuse

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

37° 4′ NB, 15° 17′ OL

UNESCO-volgnummer

1200

Inschrijvingsjaar

2005

Criteria

  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
  • VI. het is direct of tastbaar verbonden met gebeurtenissen of levende tradities, met ideeën, of geloof, met artistieke en literaire werken van bijzondere universele betekenis (de commissie beschouwt dit criterium alleen als toepasbaar in bijzondere omstandigheden en alleen in combinatie met een ander cultureel of natuurlijk criterium op de lijst)
Naam erfgoed:

Trulli van Alberobello

Foto 1

Trulli van Alberobello

Beschrijving erfgoed

Een trullo is een bouwwerk dat typisch is voor de streek tussen de Zuid-Italiaanse steden Bari, Brindisi en Tarente in de regio Apulië. De meeste trulli staan in het Valle d'Itria, en dan met name in het dorp Alberobello.

Kenmerkend voor de trullo is het kegelvormige dak, vaak versierd met primitieve, christelijke of magische symbolen. Bij de bouw van de kalkstenen huizen wordt geen gebruik gemaakt van cement.

Land(en)

  • Italië

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

40° 46′ 55″ NB, 17° 14′ 13″ OL

UNESCO-volgnummer

787

Inschrijvingsjaar

1996

Criteria

  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
  • V. het is een bijzonder voorbeeld van een traditionele menselijke bewoning of landgebruik, dat een cultuur (of culturen) vertegenwoordigt, in het bijzonder wanneer het kwetsbaar is geworden ten gevolge van onomkeerbare veranderingen
Naam erfgoed:

Val d'Orcia

Foto 1
Foto 2Foto 2

Val d'Orcia

Beschrijving erfgoed

Val d'Orcia is een streek in Toscane, Italië, die bestaat uit een heuvellandschap ten zuiden van Siena. De regio omvat meerdere pittoreske dorpjes, zoals Castiglione d'Orcia, Montalcino, Pienza, Radicofani en San Quirico d'Orcia. Het landschap komt vele malen terug in schilderijen uit de renaissance.

Land(en)

  • Italië

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

43° 4′ NB, 11° 33′ OL

UNESCO-volgnummer

1026

Inschrijvingsjaar

2004

Criteria

  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
  • VI. het is direct of tastbaar verbonden met gebeurtenissen of levende tradities, met ideeën, of geloof, met artistieke en literaire werken van bijzondere universele betekenis (de commissie beschouwt dit criterium alleen als toepasbaar in bijzondere omstandigheden en alleen in combinatie met een ander cultureel of natuurlijk criterium op de lijst)
Naam erfgoed:

Val di Noto

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3

Val di Noto

Beschrijving erfgoed

Val di Noto is een historische provincie in het zuidoosten van het Italiaanse eiland Sicilië. Het gebied was één van de drie historische valli van Sicilië, naast de Val Demone en de Val di Mazara. Het gebied van de Val di Noto komt ongeveer overeen met de huidige provincie Ragusa, de provincie Syracuse en het zuidelijke deel van de provincie Catania. Doordat een aardbeving in 1693 het gebied grotendeels verwoestte, moesten de steden en dorpen opnieuw opgebouwd worden. Dit gebeurde in de Siciliaanse barokstijl, met als centrum de stad Noto.

Land(en)

  • Italië

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Provincie

Val di Noto

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

36° 53′ NB, 15° 5′ OL

UNESCO-volgnummer

1024

Inschrijvingsjaar

2002

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
  • V. het is een bijzonder voorbeeld van een traditionele menselijke bewoning of landgebruik, dat een cultuur (of culturen) vertegenwoordigt, in het bijzonder wanneer het kwetsbaar is geworden ten gevolge van onomkeerbare veranderingen
Naam erfgoed:

Venetië met zijn lagune

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3
Foto 4Foto 4

Video 2

Venetië met zijn lagune

Beschrijving erfgoed

Venetië is een stad in het noordoosten van Italië. Het is de hoofdstad van de regio Veneto en van de provincie Venetië. Volgens cijfers van de gemeente zelf woonden er eind 2004 271.251 mensen, van wie ongeveer 62.000 in Venetië zelf, zowat 35.000 op andere eilanden die tot de gemeente behoren, en ruim 170.000 op het vasteland, voornamelijk in Mestre. Venetië is wereldwijd bekend om het historische centrum met zijn vele kanalen en heeft een belangrijke rol gespeeld in de wereldgeschiedenis. Sinds 1987 staan Venetië en zijn lagune op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO.

Land(en)

  • Italië

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Provincie

Venetië

Plaats

Venetië

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

45° 26′ NB, 12° 20′ OL

UNESCO-volgnummer

394

Inschrijvingsjaar

1987

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
  • V. het is een bijzonder voorbeeld van een traditionele menselijke bewoning of landgebruik, dat een cultuur (of culturen) vertegenwoordigt, in het bijzonder wanneer het kwetsbaar is geworden ten gevolge van onomkeerbare veranderingen
  • VI. het is direct of tastbaar verbonden met gebeurtenissen of levende tradities, met ideeën, of geloof, met artistieke en literaire werken van bijzondere universele betekenis (de commissie beschouwt dit criterium alleen als toepasbaar in bijzondere omstandigheden en alleen in combinatie met een ander cultureel of natuurlijk criterium op de lijst)

Criteria uitleg

Sinds 2005 is er één set van 10 criteria, waarbij een erfgoed aan minimaal één moet voldoen.
Erfgoed criteriapunten:

Naam erfgoed:

Verona

Foto 1
Foto 2Foto 2

Verona

Beschrijving erfgoed

Verona is een stad in Noord-Italië en is hoofdstad van de gelijknamige provincie Verona in de regio Veneto. De stad ligt ten oosten van Milaan, ten westen van Venetië en Padua. In 2013 had de stad 259.966 inwoners. De binnenstad van Verona staat sinds 2000 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.

De Adige stroomt door Verona. Er zijn veel bruggen over deze rivier, zoals de Ponte Catena, de Ponte Risorgimento, de Ponte Scaligero, de Ponte Vittoria, de Ponte Garibaldi, de Ponte Nuovo, de Ponte Navi en de Ponte Aleardi.

Veel transport van goederen gaat door Verona heen, door een gunstige ligging ten opzichte van Centraal-Europa, aan de Brennerweg.

Al in de Romeinse tijd was de stad belangrijk, mogelijk stond zij eerder al onder Etruskische invloed. De Romeinen gebruikten Verona als uitvalsbasis voor hun veldtochten naar het noorden, over de Alpen. Na Rome heeft Verona de meeste bouwwerken uit de Romeinse periode. In 1239 overstroomde de stad, waarna zij herbouwd werd.

Een groen pigment dat onder meer bij Verona wordt gewonnen, de zogenaamde groene aarde of terre verte, wordt al sinds de oudheid gebruikt bij de vervaardiging van fresco's. Een steensoort die in de omgeving wordt gewonnen, Rosso di Verona, is bij de bouw van veel belangrijke gebouwen in de regio van Verona gebruikt.

Land(en)

  • Italië

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Provincie

Verona

Plaats

Verona

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

45° 26′ NB, 10° 59′ OL

UNESCO-volgnummer

797

Inschrijvingsjaar

2000

Criteria

  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
Naam erfgoed:

Vicenza en de Palladiaanse villa's in Veneto

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3
Foto 4Foto 4

Vicenza en de Palladiaanse villa's in Veneto

Beschrijving erfgoed

Vicenza is een stad in Italië en hoofdstad van de gelijknamige provincie in de regio Veneto. Vicenza ligt ongeveer 60 kilometer ten westen van Venetië en heeft 113.599 inwoners. De stad ligt aan de rivieren Bacchiglione en Retrone.

Land(en)

  • Italië

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Provincie

Veneto

Plaats

Vicenza

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

45° 33′ NB, 11° 33′ OL

UNESCO-volgnummer

712

Inschrijvingsjaar

1994

Uitbreidingsjaar

1996

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
Naam erfgoed:

Villa Adriana, Tivoli

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3

Villa Adriana, Tivoli

Beschrijving erfgoed

De Villa Hadriana is de naam van de uitgestrekte residentie die de Romeinse keizer Hadrianus tussen 126 en 134 liet aanleggen vier kilometer ten zuidwesten van het Latijnse stadje Tibur, het huidige Tivoli, op ongeveer 31 km van Rome. Het landgoed, met een omtrek van 5 km en een oppervlakte van ongeveer 120 ha, omvatte een keizerlijk paleis, thermen, bibliotheken, theaters, een zwembad, personeelsvertrekken, banketzalen, ondergrondse gangen, altaren, een sportstadion, een kunstgalerie en uitgestrekte tuinen boordevol kunstwerken. Er waren zelfs grotten, dierenverblijven, een wildpark, een vijver, pleinen met fonteinen, watervallen, visbekkens, enzovoorts. Het geldt als een van de rijkste gebouwencomplexen uit de Oudheid. Het Latijnse woord villa had een andere betekenis dan wij er nu aan hechten. Het verwijst eerder naar een buitengoed, een landgoed met herenhuis gelegen buiten stedelijk gebied.

Land(en)

  • Italië

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Plaats

Tibur

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

41° 56′ 31″ NB, 12° 46′ 31″ OL

UNESCO-volgnummer

907

Inschrijvingsjaar

1999

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
Naam erfgoed:

Villa d'Este, Tivoli

Foto 1
Foto 2Foto 2

Villa d'Este, Tivoli

Beschrijving erfgoed

De Villa d'Este in Tivoli, Italië is met zijn paleis en tuinen één van de beste voorbeelden van de geraffineerde cultuur van de renaissance. Het voor dit tijd innovatief ontwerp samen met de architecturale componenten in de tuin maken dit tot een uniek voorbeeld van een Italiaanse zestiende-eeuwse tuin en waarschijnlijk tot model voor de ontwikkeling van vroege Europese tuinen. Livio Agresti werkte ook mee aan de binnendecoratie van de Villa d'Este. Mede om deze redenen is Villa d'Este opgenomen in de UNESCO Werelderfgoedlijst.

Land(en)

  • Italië

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

41° 57′ 47″ NB, 12° 47′ 47″ OL

UNESCO-volgnummer

1025

Inschrijvingsjaar

2001

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
  • VI. het is direct of tastbaar verbonden met gebeurtenissen of levende tradities, met ideeën, of geloof, met artistieke en literaire werken van bijzondere universele betekenis (de commissie beschouwt dit criterium alleen als toepasbaar in bijzondere omstandigheden en alleen in combinatie met een ander cultureel of natuurlijk criterium op de lijst)
Naam erfgoed:

Villa Romana del Casale

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3

Villa Romana del Casale

Beschrijving erfgoed

De Villa Romana del Casale is een Romeinse villa uit circa 300 na Chr. De villa bevindt zich op het eiland Sicilië, dicht bij de plaats Piazza Armerina. Ze is vooral bekend vanwege de vele, zeer goed bewaard gebleven vloermozaïeken met onder andere jachttaferelen, goden- en heldensagen en de zogenaamde bikinimeisjes.

Land(en)

  • Italië

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Provincie

Sicilië

Plaats

Piazza Armerina

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

37° 21′ 53″ NB, 14° 20′ 5″ OL

UNESCO-volgnummer

832

Inschrijvingsjaar

1997

Criteria

  • I. het vertegenwoordigt een meesterwerk van een creatief menselijk genie
  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen

Landinformatie:

WTC.nl - World Ticket Center. Elke reis, zo geregeld!

No entries match your request.

WTC.nl - World Ticket Center. Elke reis, zo geregeld!

Vakantiemogelijkheden:

Advanced Downhill MTB Val di Sol Trentino Italie

Duur: circa 3 uur Leeftijd: 14 jaar of ouder Taal: Engels, Italiaans Vervoer: inclusief vervoer (rit met de gondel of bus) Seizoen: dagelijks van mei t/m 11 september

Beginner Downhill MTB Val di Sol Trentino Italie

Duur: circa 1 uur Leeftijd: 14 jaar of ouder Taal: Engels, Italiaans Vervoer: inclusief vervoer (rit met de gondel of bus) Seizoen: dagelijks van mei t/m 11 september

Uitdagende Via Ferrata Val di Sol Trentino Italie

Duur: circa 5 - 6 uur Leeftijd: 16 jaar of ouder Taal: Engels en Italiaans Vervoer: inclusief vervoer (per kabelbaan) Seizoen: dagelijks van mei t/m 11 september

Eenvoudige Via Ferrata Val di Sol Trentino Italie

Duur: circa 3 uur Leeftijd: 16 jaar of ouder Taal: Engels en Italiaans Vervoer: exclusief vervoer Seizoen: dagelijks van mei t/m 11 september

Paragliden tandemvlucht Val di Sol Trentino Italie

Duur: circa 1 tot 1,5 uur Leeftijd: 8 jaar of ouder Taal: Engels en Italiaans Vervoer: exclusief vervoer Seizoen: dagelijks van mei t/m 11 september

Hydrospeed Val di Sol Trentino

Duur: circa 2 - 3 uur Leeftijd: vanaf 18 jaar Taal: Engels, Italiaans Seizoen: dagelijks van mei t/m 11 september

Enduro MTB Val di Sol Trentino Italie

Duur: circa 4 - 5 uur Leeftijd: vanaf 14 jaar Taal: Engels, Italiaans Seizoen: dagelijks van mei t/m 11 september

Canyoning Val di Sol Trentino Italie

Duur: circa 3 uur Leeftijd: vanaf 6 jaar Taal: Engels, Italiaans Seizoen: dagelijks van mei t/m 11 september

Raften Val di Sol Trentino Italie

Duur: circa 2,5 uur Leeftijd: vanaf 6 jaar Taal: Engels, Italiaans Seizoen: dagelijks van mei t/m 11 september