Zwitserland

WTC.nl - World Ticket Center. Elke reis, zo geregeld!

Displaying 1 - 12 of 12

Naam erfgoed:

Abdij van Sankt Gallen

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3
Foto 4Foto 4

Abdij van Sankt Gallen

Beschrijving erfgoed

De Abdij van Sankt Gallen is een abdij in de Zwitserse stad Sankt Gallen en is een van de Zwitserse werelderfgoederen op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. De abdij staat sinds 1983 op deze lijst.
De abdij ligt in het kanton Sankt Gallen in Oost-Zwitserland.
De benedictijner abdij van Sankt Gallen is een Karolingisch klooster. Het was vanaf de 8e eeuw tot aan de secularisatie in 1805 een van de belangrijkste kloosters in Europa. Zijn bibliotheek is een van de grootste en oudste van de wereld en bevat onschatbare manuscripten zoals de oudste architectonische tekening op perkament uit 820. Van 1755 tot 1768 is het klooster herbouwd in barokke stijl.
De kathedraal en de bibliotheek zijn dé exponenten van dit complex, die activiteiten uit de 12e eeuw weerspiegelen.

Land(en)

  • Zwitserland

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Provincie

Sankt Gallen

Plaats

Sankt Gallen

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

47° 25′ 23″ NB, 9° 22′ 38″ OL

UNESCO-volgnummer

268

Inschrijvingsjaar

1983

Criteria

  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt

Criteria uitleg

Sinds 2005 is er één set van 10 criteria, waarbij een erfgoed aan minimaal één moet voldoen.
Erfgoed criteriapunten:

Naam erfgoed:

Benedictijner abdij Sankt Johann in Müstair

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3
Foto 4Foto 4

Video 2

Benedictijner abdij Sankt Johann in Müstair

Beschrijving erfgoed

De Benedictijner abdij Sankt Johann in Müstair is sinds 1983 één van de Zwitserse werelderfgoederen op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. Het klooster bevindt zich in Müstair in het kanton Graubünden.
De kloosterkerk St. Johann of Baselgia San Jon stamt uit de periode van de vroege middeleeuwen.
Er wordt vermeld dat Karel de Grote het klooster en de kerk heeft gesticht, maar waarschijnlijker is het dat de bisschop van Chur als vertrouweling van Karel de Grote deze taak heeft waargenomen. De bebouwing is gesticht in 780. Het werd benedictijns in de 9e eeuw. Oorspronkelijk was het een mannenklooster, maar het werd een vrouwenklooster in 1163.
De kloosterkerk staat op het de werelderfgoedlijst vanwege de romaanse fresco's die binnen zijn te bezichtigen. Deze zijn pas in 1951 tevoorschijn gekomen, nadat de laag die er vroeger was aangebracht, werd verwijderd. De romaanse fresco's stammen uit 1150 tot 1170 en de Karolingische fresco's uit ongeveer 800 en zijn daarmee de belangrijkste schilderwerken uit deze tijd. Ze zijn zelfs iets ouder dan de fresco's Castelseprio en San Salvatore uit Brescia.

Land(en)

  • Zwitserland

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Provincie

Graubünden

Plaats

Müstair

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

46° 37′ 45″ NB, 10° 26′ 52″ OL

UNESCO-volgnummer

269

Inschrijvingsjaar

1983

Criteria

  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen

Criteria uitleg

Sinds 2005 is er één set van 10 criteria, waarbij een erfgoed aan minimaal één moet voldoen.
Erfgoed criteriapunten:

Naam erfgoed:

Drie kastelen, stadsmuur en bolwerken van marktstad Bellinzona

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3
Foto 4Foto 4

Drie kastelen, stadsmuur en bolwerken van marktstad Bellinzona

Beschrijving erfgoed

De drie kastelen, stadsmuur en binnenstad van Bellinzona vormen samen één van de elf Zwitserse werelderfgoederen op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. Bellinzona ligt in het Italiaanstalige kanton Ticino.
Het werelderfgoed van Bellinzona bestaat uit een aantal versterkingen rondom de burcht van Castelgrande, die op een rots staat en uitkijkt over de hele vallei van de rivier de Ticino. Castelgrande is gebouwd in de 10e eeuw en is het grootste van de drie kastelen. Er zijn twee markante torens in het kasteel, de witte en de zwarte toren. Vanuit het kasteel lopen versterkte muren ter bescherming van de binnenstad.
Het tweede kasteel, Montebello, is opgenomen in de verdedigingsmuur. Deze vesting stamt uit het einde van de 13e eeuw met uitbreidingen in het midden van de 14e eeuw en aan het einde van de 15e eeuw. De verdedigingsmuur is rond 1480 gebouwd, en daarvan staat nog ongeveer 2/3 deel overeind.
De derde burcht, Sasso Corbaro, ligt geïsoleerd op een rots ten zuidoosten van de andere versterkingen. Ze is gebouwd aan het einde van de 15e eeuw.

Land(en)

  • Zwitserland

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Provincie

Ticino

Plaats

Bellinzona

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

46° 11′ 35″ NB, 9° 1′ 21″ OL

UNESCO-volgnummer

884

Inschrijvingsjaar

2000

Criteria

  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt

Criteria uitleg

Sinds 2005 is er één set van 10 criteria, waarbij een erfgoed aan minimaal één moet voldoen.
Erfgoed criteriapunten:

Naam erfgoed:

La Chaux-de-Fonds / Le Locle stadsplanning van horlogemakersstadjes

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3
Foto 4Foto 4

Video 2

La Chaux-de-Fonds / Le Locle stadsplanning van horlogemakersstadjes

Beschrijving erfgoed

La Chaux-de-Fonds is een stad in Zwitserland, gelegen in het kanton Neuchâtel, in het Juragebergte. De stad is bekend om zijn horloge-industrie, architectuur en zijn sportieve en culturele instellingen.
De stad is met ruim 37.000 inwoners de elfde stad van Zwitserland, na Genève en Lausanne de derde van het Franssprekende gedeelte (Romandië). Na Davos is het, op 1000 meter hoogte, de hoogstgelegen stad van Zwitserland.
La Chaux-de-Fonds ligt in een dal van het Juragebergte, op een kleine 10 kilometer van de Franse grens. Het laagste punt, Avenue Leopold-Robert, ligt op 991 meter, en het hoogste punt op 1100 meter.
Le Locle is een gemeente en plaats in het Zwitserse kanton Neuchâtel, en maakt deel uit van het district Le Locle. Le Locle telt 10.311 inwoners. In 2009 werd Le Locle samen met La Chaux-de-Fonds door UNESCO op de Werelderfgoedlijst geplaatst vanwege de specifieke stadsplanning als horlogemakersstadjes.

Land(en)

  • Zwitserland

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Provincie

Neuchâtel

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

47° 6′ NB, 6° 50′ OL

UNESCO-volgnummer

1302

Inschrijvingsjaar

2009

Criteria

  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt

Criteria uitleg

Sinds 2005 is er één set van 10 criteria, waarbij een erfgoed aan minimaal één moet voldoen.
Erfgoed criteriapunten:

Naam erfgoed:

Lavaux, wijngaardterrassen

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3
Foto 4Foto 4

Lavaux, wijngaardterrassen

Beschrijving erfgoed

De wijngaardterrassen van Lavaux vormen een wijnbouwgebied dat in 2007 door UNESCO op de Werelderfgoedlijst is geplaatst. Het gebied bevindt zich in het kanton Vaud in Zwitserland en grenst over een lengte van dertig kilometer aan het meer van Genève tussen Lausanne en Vevey. In het gebied wordt vooral de Chasselas aangebouwd. Het gebied omvat 898 hectare, waarvan 574 beplant met druiven. Binnen het werelderfgoed zijn 14 gemeentes te vinden: Lutry, Villette, Grandvaux, Cully, Riex, Epesses, Puidoux, Chexbres, Rivaz, Saint-Saphorin, Chardonne, Corseaux, Corsier-sur-Vevey en Jongny.
De oppervlakte was na een teruggang in 1980 680 hectare en steeg sindsdien weer continu tot 702 hectare in 2000. De wijnbouw maakt slechts 4{1868778b0ef24ece00e53609969dad8c6294dc3368eeee3e76a20c812951949f} uit van de totale economische activiteit binnen de 14 gemeentes in het gebied.
De wijn wordt vrijwel totaal gevinificeerd binnen het gebied en er worden nauwelijks druiven voor consumptie geproduceerd. De verdeling van de producenten is: 65{1868778b0ef24ece00e53609969dad8c6294dc3368eeee3e76a20c812951949f} wijnbouwers, 20{1868778b0ef24ece00e53609969dad8c6294dc3368eeee3e76a20c812951949f} handelaars en 15{1868778b0ef24ece00e53609969dad8c6294dc3368eeee3e76a20c812951949f} door coöperaties. Het grootste gedeelte van de geproduceerde wijn wordt afgevuld in flessen.

Land(en)

  • Zwitserland

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Provincie

Vaud

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

46° 30′ NB, 6° 45′ OL

UNESCO-volgnummer

1243

Inschrijvingsjaar

2007

Criteria

  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt
  • V. het is een bijzonder voorbeeld van een traditionele menselijke bewoning of landgebruik, dat een cultuur (of culturen) vertegenwoordigt, in het bijzonder wanneer het kwetsbaar is geworden ten gevolge van onomkeerbare veranderingen

Criteria uitleg

Sinds 2005 is er één set van 10 criteria, waarbij een erfgoed aan minimaal één moet voldoen.
Erfgoed criteriapunten:

Naam erfgoed:

Monte San Giorgio

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3
Foto 4Foto 4

Monte San Giorgio

Beschrijving erfgoed

Monte San Giorgio is de belangrijkste vindplaats van fossielen uit het Midden-Trias (245 tot 230 miljoen jaar geleden) en staat daarom op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO.
De piramidevormige berg ligt in het kanton Ticino in Zwitserland. Hij is 1097 meter hoog en ligt tussen de zuidelijke armen van het meer van Lugano ingeklemd.
In het Trias ontstond het gesteente van Monte San Giorgio in een 100 meter diep zeebekken in een subtropische zone. Tegenwoordig kunnen op de berg fossielen van vissen, ongewervelde dieren zoals insecten en kruipende dieren (waaronder enkele met een lengte tot zes meter) worden gevonden. De belangrijkste vondsten zijn in het fossielenmuseum van Meride tentoongesteld. De berg is sterk bebost. Het mooie natuurlandschap herbergt vele zeldzame plant- en diersoorten. Hieronder bevinden zich 37 diersoorten die op de Zwitserse lijst voor bedreigde dieren staan. De schimmels zijn ook goed vertegenwoordigd met 554 soorten.

Land(en)

  • Italië
  • Zwitserland

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Provincie

Ticino

Soort erfgoed

Natuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

45° 55′ NB, 8° 57′ OL

UNESCO-volgnummer

1090

Inschrijvingsjaar

2003

Uitbreidingsjaar

2010

Criteria

  • VIII. het is een bijzonder voorbeeld van belangrijke lopende ecologische en biologische processen in de evolutie en ontwikkeling van ecosystemen op het land, in zoet water, aan de kust en in en op zee, en van gemeenschappen van planten en dieren.

Criteria uitleg

Sinds 2005 is er één set van 10 criteria, waarbij een erfgoed aan minimaal één moet voldoen.
Erfgoed criteriapunten:

Naam erfgoed:

Oude stad Bern

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3
Foto 4Foto 4

Oude stad Bern

Beschrijving erfgoed

De oude binnenstad van Bern is sinds 1983 één van de Zwitserse werelderfgoederen op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.
In de 12e eeuw, rond 1191, werd de stad Bern door hertog Berthold V van Zähringen gesticht op een strategisch gelegen punt aan de rivier de Aare. De hertog leefde in Fort Nydegg, waaromheen de eerste stad ontstond. Fort Nydegg werd later afgebroken en op deze plaats werd een woonkwartier gebouwd.
Na 1218, toen Bern een vrije stad werd, werd de stad westelijk uitgebreid tot aan de markante klokkentoren, die gebouwd werd van 1218 tot 1256 en gerestaureerd in 1771. De Zytglogge toren was de toenmalige westelijke stadspoort. Op de klok bevindt zich een astronomische kalenderklok.
Toen Bern een protectoraat was van Peter II van Savoye (1255 tot 1265) werd de stad uitgebreid tot de gevangenistoren, gebouwd van 1256 tot 1344 en gerestaureerd in 1643. Deze toren heeft inderdaad als gevangenis gediend van 1641 tot 1897. In 1961 werd een klok op het gebouw gezet.
De laatste middeleeuwse uitbreiding vond plaats in de 14e eeuw tot aan de Christoffeltoren.

Land(en)

  • Zwitserland

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Plaats

Bern

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

46° 57′ NB, 7° 27′ OL

UNESCO-volgnummer

267

Inschrijvingsjaar

1983

Criteria

  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen

Criteria uitleg

Sinds 2005 is er één set van 10 criteria, waarbij een erfgoed aan minimaal één moet voldoen.
Erfgoed criteriapunten:

Naam erfgoed:

Prehistorische paalwoningen in de Alpen

Prehistorische paalwoningen in de Alpen

Beschrijving erfgoed

Prehistorische paalwoningen in de Alpen is de naam die een groep van 111 archeologische sites in het Alpengebied groepeert en die op 27 juni 2011 tijdens de 35e sessie van de Commissie voor het Werelderfgoed door UNESCO erkend werd als werelderfgoed en aan de lijst toegevoegd. De sites zijn de locatie van voorhistorische paalwoningen in en rond de Alpen, gebouwd van ongeveer 5000 tot 500 v.Chr. aan de oevers van meren, rivieren of moerassige gebieden. De sites bevinden zich in Duitsland, Frankrijk, Italië, Oostenrijk, Slovenië en Zwitserland. De meeste sites (56) zijn in Zwitserland gelegen. Ze bevinden zich onder meer in Beinwil am See, Seengen, Biel, Lüscherz, Twann, Vinelz en Gletterens.

Opgravingen in sommige van de sites hebben inzicht opgeleverd over de levensomstandigheden in het Neolithicum en de Bronstijd in de Alpen. De groep sites vormen een van de belangrijkste bronnen voor de studie van vroege agrarische gemeenschappen in het Alpengebied.

Land(en)

  • Duitsland
  • Frankrijk
  • Italië
  • Oostenrijk
  • Slovenië
  • Zwitserland

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

UNESCO-volgnummer

1363

Inschrijvingsjaar

2011

Criteria

  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • V. het is een bijzonder voorbeeld van een traditionele menselijke bewoning of landgebruik, dat een cultuur (of culturen) vertegenwoordigt, in het bijzonder wanneer het kwetsbaar is geworden ten gevolge van onomkeerbare veranderingen

Criteria uitleg

Sinds 2005 is er één set van 10 criteria, waarbij een erfgoed aan minimaal één moet voldoen.
Erfgoed criteriapunten:

Naam erfgoed:

Prehistorische paalwoningen in de Alpen

Foto 1

Video 2

Prehistorische paalwoningen in de Alpen

Beschrijving erfgoed

Prehistorische paalwoningen in de Alpen is de naam die een groep van 111 archeologische sites in het Alpengebied groepeert en die op 27 juni 2011 tijdens de 35e sessie van de Commissie voor het Werelderfgoed door UNESCO erkend werd als werelderfgoed en aan de lijst toegevoegd. De sites zijn de locatie van voorhistorische paalwoningen in en rond de Alpen, gebouwd van ongeveer 5000 tot 500 v.Chr. aan de oevers van meren, rivieren of moerassige gebieden. De sites bevinden zich in Duitsland, Frankrijk, Italië, Oostenrijk, Slovenië en Zwitserland. De meeste sites (56) zijn in Zwitserland gelegen. Ze bevinden zich onder meer in Beinwil am See, Seengen, Biel, Lüscherz, Twann, Vinelz en Gletterens.
Opgravingen in sommige van de sites hebben inzicht opgeleverd over de levensomstandigheden in het Neolithicum en de Bronstijd in de Alpen. De groep sites vormen een van de belangrijkste bronnen voor de studie van vroege agrarische gemeenschappen in het Alpengebied.

Land(en)

  • Duitsland
  • Frankrijk
  • Italië
  • Oostenrijk
  • Slovenië
  • Zwitserland

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

UNESCO-volgnummer

1363

Inschrijvingsjaar

2011

Criteria

  • III. het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen
  • V. het is een bijzonder voorbeeld van een traditionele menselijke bewoning of landgebruik, dat een cultuur (of culturen) vertegenwoordigt, in het bijzonder wanneer het kwetsbaar is geworden ten gevolge van onomkeerbare veranderingen

Criteria uitleg

Sinds 2005 is er één set van 10 criteria, waarbij een erfgoed aan minimaal één moet voldoen.
Erfgoed criteriapunten:

Naam erfgoed:

Rhätische Bahn in het Albula / Bernina landschap

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3
Foto 4Foto 4

Video 2

Rhätische Bahn in het Albula / Bernina landschap

Beschrijving erfgoed

De Rhätische Bahn ook wel die kleine rote genoemd is een Zwitserse spoorwegmaatschappij in het kanton Graubünden. De spoorwegmaatschappij komt voort uit de in 1888 opgerichte Schmalspurbahn Landquart–Davos AG, die in 1895 de naam veranderde naar Rhätische Bahn.
De RhB is een van de vele private spoorwegmaatschappijen van Zwitserland. Deze private maatschappijen exploiteren meestal regionale spoorlijnen. “Privaat” moet overigens met een korrel zout worden genomen, aangezien de meeste maatschappijen geheel of gedeeltelijk in handen van de regionale overheden zijn. Zo ook de RhB, die bijna geheel het eigendom is van het kanton Graubünden.
In 2008 werden twee spoorlijnen van de RhB door UNESCO op de Werelderfgoedlijst geplaatst: de Albulabahn en de Berninabahn.

Land(en)

  • Italië
  • Zwitserland

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Provincie

Graubünden

Soort erfgoed

Cultuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

46° 24′ 32″ NB, 10° 1′ 11″ OL

UNESCO-volgnummer

1276

Inschrijvingsjaar

2008

Criteria

  • II. het stelt een belangrijke interactie van menselijke waarden tentoon, gedurende een tijdspanne of binnen een cultureel gedeelte van de wereld, voor ontwikkelingen in architectuur of technologie, monumentale kunsten, stadsontwerp of landschapsinrichting
  • IV. het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt

Criteria uitleg

Sinds 2005 is er één set van 10 criteria, waarbij een erfgoed aan minimaal één moet voldoen.
Erfgoed criteriapunten:

Naam erfgoed:

Tektonisch landschap van Sardona

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3
Foto 4Foto 4

Tektonisch landschap van Sardona

Beschrijving erfgoed

De Glarner-overschuiving is een geologisch fenomeen: in een groot gebied liggen oudere gesteenslagen op jongere. Deze grote overschuiving bevindt zich in de Alpen van oostelijk Zwitserland. Langs de overschuiving zijn de Helvetische Dekbladen over het Aarmassief en het Infrahelveticum over meer dan 100 km naar het noorden geschoven. Daarbij zijn oudere Permo-Triassische gesteenten van de Verrucanogroep over jongere kalksteen uit het Jura en Krijt en Paleogene flysch komen te liggen.
De Glarner-overschuiving dagzoomt vanwege de horizontale oriëntatie en het grote reliëf over een groot gebied in de kantons Glarus, Graubünden en Sankt Gallen. Bekende ontsluitingen zijn in de Tschingelhörner tussen Elm en Flims en bij Lochsite, niet ver van de stad Glarus.
Dergelijke overschuivingen komen bijna in alle gebergtes ter wereld voor, maar de Glarner-overschuiving is een spectaculair voorbeeld en heeft een belangrijke rol gespeeld in de wetenschappelijke kennis over het ontstaan van gebergten in het algemeen. Daarom is het gebied waarin de overschuiving dagzoomt onder de naam 'Swiss Tectonic Arena Sardona tot UNESCO-werelderfgoed verklaard.

Land(en)

  • Zwitserland

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Soort erfgoed

Natuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

46° 55′ 0″ NB, 9° 15′ 0″ OL

UNESCO-volgnummer

1179

Inschrijvingsjaar

2008

Criteria

  • VIII. het is een bijzonder voorbeeld van belangrijke lopende ecologische en biologische processen in de evolutie en ontwikkeling van ecosystemen op het land, in zoet water, aan de kust en in en op zee, en van gemeenschappen van planten en dieren.

Criteria uitleg

Sinds 2005 is er één set van 10 criteria, waarbij een erfgoed aan minimaal één moet voldoen.
Erfgoed criteriapunten:

Naam erfgoed:

Zwitserse Alpen Jungfrau-Aletsch

Foto 1
Foto 2Foto 2
Foto 3Foto 3
Foto 4Foto 4

Zwitserse Alpen Jungfrau-Aletsch

Beschrijving erfgoed

De Jungfrau-Aletsch is een gebied in Zwitserland, dat sinds 2001 door de UNESCO als werelderfgoed is opgenomen. Het ligt in de kantons Bern en Wallis. Het beslaat 540 km2. Het gebied ligt in het hooggebergte, er staan vierduizenders.
In het noorden begint het aan de voeten van de Eiger, 3970 m, Mönch, 4107 m en Jungfrau, 4158 m. In het centrum ligt de Aletschgletscher. In het oosten bevinden zich de Lauteraarhorn, 4042 m, de Finsteraarhorn, 4274 m en de Oberaarhorn, 3631 m. In het westen vindt men het Lötschental en de Bietschhorn, 3934 m. Daar leven veel zeldzame dier- en plantensoorten, zoals de steenbok en de smaragdhagedis. Ook worden er dieren uitgezet, die plaatselijk zijn uitgestorven dieren, waaronder de lammergier.
Het gebied is ontstaan doordat de samenwerking tussen 15 gemeentes in de kantons Bern en Wallis. Die hebben zich verplicht voor de duurzame ontwikkeling van het gebied zorg te dragen. In 2007 werd het werelderfgoedgebied uitgebreid en kreeg het de naam Jungfrau-Aletsch. Daarvoor heette het Jungfrau-Aletsch-Bietschhorn.

Land(en)

  • Zwitserland

Continent

  • Europa

UNESCO-Regio

  • Europa en Noord-Amerika

Soort erfgoed

Natuurerfgoed

Bedreigd?

Nee

Coordinaten

46° 30′ NB, 8° 2′ OL

UNESCO-volgnummer

1037

Inschrijvingsjaar

2001

Uitbreidingsjaar

2007

Criteria

  • VII. het bevat buitengewone natuurverschijnselen of gebieden van buitengewone natuurlijke schoonheid en esthetisch belang
  • VIII. het is een bijzonder voorbeeld van belangrijke lopende ecologische en biologische processen in de evolutie en ontwikkeling van ecosystemen op het land, in zoet water, aan de kust en in en op zee, en van gemeenschappen van planten en dieren.
  • IX. het herbergt de belangrijkste natuurlijke onderkomens voor het behoud van biodiversiteit, inclusief die welke bedreigde soorten herbergen van buitengewone, universele betekenis

Criteria uitleg

Sinds 2005 is er één set van 10 criteria, waarbij een erfgoed aan minimaal één moet voldoen.
Erfgoed criteriapunten:

Landinformatie:

WTC.nl - World Ticket Center. Elke reis, zo geregeld!

No entries match your request.

WTC.nl - World Ticket Center. Elke reis, zo geregeld!

Vakantiemogelijkheden:

No entries match your request.