April 1, 2026
werelderfgoedlijst.nl

Werelderfgoed

Papahānaumokuākea

Papahānaumokuākea is een uitgestrekt en geïsoleerd lineair cluster van kleine, laaggelegen eilanden en atollen met omringende oceaan, in het noordwestelijk deel van de Hawaiiaanse archipel. Het gebied strekt zich uit


Heiligdom My Son

Mỹ Sơn is een tempelcomplex in de provincie Quang Nam in Vietnam, 69 kilometer ten zuidwesten van de stad Đà Nẵng. Tijdens de dynastie van de Champa was het een


Villa d'Este, Tivoli

De Villa d'Este in Tivoli, Italië is met zijn paleis en tuinen één van de beste voorbeelden van de geraffineerde cultuur van de renaissance. Het voor dit tijd innovatief ontwerp


Universiteit van Coimbra

De Universiteit van Coimbra (afkorting: UC, in het Portugees: Universidade de Coimbra) is een van de oudste universiteiten van Europa en daarmee van de wereld en is de oudste universiteit


Ruïnes van Kilwa Kisiwani en ruïnes van Songo Mnara

De ruines van de havensteden Kilwa Kisiwani en Songo Mnara liggen op twee kleine eilanden net buiten de Tanzaniaanse kust. De overblijfselen van Kilwa Kisiwani zijn de Grote Moskee, het


Natuurreservaten Aïr en Ténéré

De Aïr is een driehoekvormig bergmassief gelegen in het noorden van Niger. Daarmee ligt het bergmassief in de Saharawoestijn. Het massief is meer dan 1830 meter hoog. De bevolking van


Kerken van Chiloé

De kerken van Chiloé in de Chileense archipel Chiloé zijn een bijzondere architecturale verschijning en worden gezien als de meest prominente gebouwen van de Chilote-architectuur. In tegenstelling tot de Spaanse


Gough en Inaccessible eilanden

Gough, ook wel Gonçalo Alvares, is een eiland in de Atlantische Oceaan dat is ontstaan door vulkanische activiteit. Het behoort tot de eilandengroep Tristan da Cunha en is onderdeel van


Itsjan Kala

tsjan Kala is de ommuurde oude binnenstad van de Oezbeekse stad Xiva. De oude stad bestaat uit 50 monumenten en 250 huizen en staat op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.


Archeologisch Ban Chiang

Ban Chiang is een archeologische site gelegen in de Thaise provincie Udon Thani. De site is in 1966 ontdekt door Steve Young en kent een grote hoeveelheid aardewerken potten. Uit


Erfgoed

Cultureel en natuurlijk erfgoed (over de hele wereld) dat als onvervangbaar en uniek wordt beschouwd kan door UNESCO als werelderfgoed geclassificeerd worden. Op de werelderfgoedlijst staan alle erfgoederen die deze status behaald hebben.